Watch the video at Government Technology where Vivek Kundra, CTO for Washington, D.C. talks about using these tools while acquiring a new police evidence warehouse.

This is Procurement 2.0, using the services available on the internet to move to a increased transparency for the duration of a systems acquisition. This short interview will change your opinion of how the public sector is using these "consumer" tools.

Source: Government Technology

Mad About English reveals the frenzy as English fever spreads to policemen, taxi drivers, waiters, official dignitaries, even elderly matrons involved in community services. Textbooks can be found in bookstores across Beijing, and each morning audio lessons of conversational English can be heard at the city's supermarkets. Parents send their children to special boot camp-style English training programs where, in a unique teaching method, instructors encourage their pupils to scream out their English lessons at the top of their lungs. (Da CBS Newsworld)

A giudicare dai provini, è un riso amaro.

Aggiunta del giorno dopo: Tym Blogs Too, blogger di Singapore, ha postato alcune riflessioni interessanti su questo film. Ne riporto una parte.

No matter how many times we come back to any of these people, we never find out their full stories. Where do they come from? How do they feel spending so much time and energy to learn a language that is so historically, culturally and grammatically divorced from their own? What are the implications of learning English when China is on the ascendant? Are these people fringe elements or truly representative of English learners in Beijing (or, for that matter, the rest of China)?

So many questions, hardly any answers. There's only so long that you can watch people stumble over learning a foreign language before it starts to feel not only trite and tired, but also mean and cheap. Stick a camera in front of anyone learning a foreign language – especially a language with such different roots from one's native tongue – and you’d pretty much get the same result. There are signs in Paris that have just as entertaining (or apparently insipid) translation errors in English as they do in Beijing. There are Americans or Europeans learning to speak Mandarin who make just as egregious or laughable errors as these Chinese mainlanders stuttering their way through English. Mad About English doesn't tell us anything that we don't know already.

It was also ironic that all the Chinese interviewees largely spoke in English, whether they were being interviewed or interacting with other (Chinese) people. It felt as if they were constantly having to perform in English, with little opportunity to speak in their native tongue and say what they really thought and felt. Perhaps this was deliberate, to show exactly how "mad" about English these people are, but it only made them seem more inscrutable and kooky (ah, those inscrutable Orientals!), allowing them to be laughed at but not understood.

Impossibile darle torto.

Postato da: IM

Videocasts gibt es sehr viele und dank iTunes fand ich eine weitere Perle unter den Videocasts im Netz, die MIDWEST TEEN SEX SHOW!!!

Unter diesen recht zweideutigen Namen präsentieren zwei junge Amerikanerinnen (?) eine gelungene Mischung aus zweideutigen Humor, Klischees und ernsthaften Tönen, die meiner Meinung nach, den Sexualunterricht in der Schule restlos ersetzen sollte (OK, "könnte").

Anbei ein kleiner Vorgeschmack (Ep. 18 "Fetishes - Deleted Scene"):

Auf der Homepage der Show kann man sich alle Folgen anschauen und den Videocast auch abonnieren - meine Bahnfahrt versüßt es mit auf jeden Fall .

http://midwestteensexshow.com/

Time Management

Childhood Dreams

Postato da: IM

Alcune riflessioni di Erin McKean sull'argomento. Ascoltate.

Postato da: IM

No es novedad encontrarnos entre los Podcast que se encuentran en el directorio de iTunes muchos en formato de video. El más famoso es el de MobuzzTV, y su dosis diaria con Iria, pero no es el único y además la fantástica moda de los Screencast complementa la oferta. Parece que muchos se están apuntando a esta manera audiovisual de comunicarse con "el Mundo Conectado", y Apple se ha dado cuenta, desdoblando en iTunes los Podcast de Audio y los de Video. Personalmente lo veo bien, porque a veces no se distinguía entre ellos, sobre todo si eres tan despistado como yo...

Reconozco que soy más fan de los podcast de audio porque soy un romántico de la radio, además que el ritmo que se lleva hace que muchas veces no podamos dedicarle mucho tiempo a sentarte a ver un Videocast en condiciones. Pero los screencast son muy útiles, y gente como los de Mobuzz abrieron ya en su día una nueva forma de comunicarnos y de mantenernos informados de esas frikadas que tanto nos gustan. Así que ojalá el darle toda una sección en iTunes para este formato sirva para animar a la gente a hacer Videocast de calidad y se amplíe más la oferta. Todo sea por la creatividad, que de eso en la red hay de sobra ;)

Men geeft elkaar geen tijd meer, zeker niet in het zakenleven. Ja, "time is money" en al die andere vreselijke clichés ken ik ook wel. Maar ik wil het even hebben over een andere betekenis van 'tijd', meer bepaald tijd willen nemen om in iets of iemand te investeren. De ingrediënten 'geduld' en 'tijd' als smaakmakers bij het basisingrediënt "potentieel product/persoon". Investeren in (werk)middelen is verre van voldoende!
Of het nou gaat om een talentvol jong paard dat te snel te vaak te jong wordt uitgeperst en dus wordt 'verbrand' in de paardensport, of het nou gaat om een potentieel commercieel idee dat de kans niet krijgt te groeien en te evolueren, ach... Hoeveel talent werd op die manier al niet gefnuikt!?

Aanleiding tot deze serieuze mijmering zijn de nieuwste onderzoeksresultaten van Leads United - het zoveelste onderzoeksbureau, ja. Zij namen via een enquete het Belgisch bedrijfsleven & 'social media' onder de loep. De ondertoon in hun vaststellingen is verbaasd en/of ietwat ontgoocheld.
Ze schrikken van de lage cijfers en stellen: "het Belgische bedrijfsleven loopt communicatiegewijs niet storm voor blogs, RSS, podcasting, wiki’s en andere typische 2.0-nieuwigheden. De andere citaten laat ik hier achterwege, ze zijn bij momenten zelfs minachtend van klank.

Dat maakt me dus triest! Want 'web 2.0' (in normaal Nederlands: het interactieve internet) is nog maar net deftig van grond aan het komen (in de ogen van de eindgebruikers, niet in de ogen van de IT-sector tiens!) en we zouden al willen dat vrijwel ieder bedrijfje het al onder de knie heeft en in de talrijke facetten ervan reeds actief is. Wat een waanzin! Hoe lang duurde het alvorens dingen zoals de PC, e-mail en GSM bij iedereen ingeburgerd raakte?
Geef web 2.0-toepassingen de tijd, heb verdomme geduld en vooral... leg het aan eenieder op een degelijke manier uit. Digitale voorlichting draagt bij tot commerciële successen, zowel voor de web 2.0 toepassing-verkoper als voor de web 2.0 toepassing-gebruiker! Maar ja, die voorlichting, dat zaaien, dat willen de grote bureaus al lang niet meer, want dat kost tijd en dus geld en brengt niks op "in this fiscal year". Die bekrompenheid, die pretentie zal als een boomerang steeds weer in hun eigen gezichten blijven inhakken. Alleen, wanneer die boomerang terugkomt, zit ondertussen het toenmalige "creative team" vaak al elders, op een ander hip bureau. Zeg dat BackBone Nostradamus het gezegd heeft: we moeten met die groter wordende digitale kloof beter omspringen, zeker op een ogenblik dat een nieuwe lading zeer interessante 'werkmiddelen' zich aanbieden!

Stellen dat het niet aan de commerciële spelers op de web 2.0-markt is om die voorlichting te geven, is ronduit degoutant en pretentieus!
Dat is hetzelfde als de ouder die tijdens een oudercontactsessie tegen de klastitularis van z'n zoon durft te beweren "dat het niet mijn taak is in te staan voor de opvoeding van mijn zoon, maar die van de leerkracht, want zij wordt daarvoor betaald!"...
Onze klanten en/of potentiële klanten zijn onze opvoedingsprojecten, onze verantwoordelijkheid. Het mag niet zijn dat we onze pubers, die hier en daar wat opvangen over web 2.0, een blog, een e-marketingcampagne, een nieuwsbrief en site door de strot rammen, onze facturen incasseren en vervolgens doorlopen!

De specialisten, alle commerciëlen, zowel in de IT als in de marketing- en communicatiesector lijken heden alle contact met de dagelijkse realiteit te zijn verloren! Ze zweven. Geen wonder dat ze dan schrikken van bescheiden onderzoeksresultaten. The self-fulfilling prophecy of het Pygmalion effect noemen ze zoiets. Een voorspelling die zichzelf heeft doen uitkomen, vrij vertaald. Want zo krijgen we een kettingreactie, wanneer de gebruiker het koopt maar er niets van snapt of het voor hem/haar niet relevant was, zal hij/zij in de toekomst nog meer haar neus ophalen voor 'nieuwigheden'. Of een ander voorbeeld: wanneer de gebruiker niet wordt uitgelegd welke mogelijkheden het biedt, zal hij/zij nooit overgaan tot aankoop/implementatie. De 'kloof' tussen de 'aanbrenger' en de bedoelde 'gebruiker' wordt alleen nog maar groter...

We schreven er al eerder over, alvorens die Leads United resultaten over 'social media' bekend raakten...
http://backboneblog.wordpress.com/2008/06/21/social-media-versus-advertising/ 

A idéia é sempre gravar algo interessante quando for possível. Não é a minha idéia aparecer no vídeo, a não ser que isso seja absolutamente necessário.

Nando Reis, ex-Titãs, demonstra que consegue sustentar muito bem a sua carreira-solo, com sucessos como "O Segundo Sol", "Relicário", "Do Seu Lado", entre outros hits que ficaram famosos com Cássia Eller ou Jota Quest, por exemplo. Já era compositor e vocalista ocasional nos Titãs, com "Os Cegos do Castelo", "Marvin", entre outros grandes sucessos. Com o passar dos anos, mostra que é capaz de entreter muito bem as platéias sem precisar ser apenas o baixista de uma grande banda.

O som não está dos melhores, visto que houve muita interferência com o som da platéia. Porém, é possível demonstrar o quanto pode ser interessante (e difícil) a vida de um "vídeo-repórter".

Também tirei fotos. A que ficou com melhor definição segue abaixo.

Espero que gostem do vídeo. Um grande abraço.

...che nella pausa pranzo possono parlare con Salman Rushdie, Noam Chomsky, Andrew Sean Greer, George Lakoff...

Postato da: IM

Com a chegada de um novo equipamento, a câmera digital Olympus X-845, foi possível inaugurar a tão sonhada seção "Videocast" (acessível também pelo menu acima), muito antes do que eu poderia imaginar. Ao mesmo tempo, também é inaugurado o meu canal no YouTube (link direto clicando aqui).

Confiram o resultado da estréia, absolutamente informal.