<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>semiotica &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://wordpress.com/tag/semiotica/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "semiotica"</description>
	<pubDate>Mon, 13 Oct 2008 15:53:53 +0000</pubDate>

	<generator>http://wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[Colori e significati]]></title>
<link>http://giovannacosenza.wordpress.com/?p=1723</link>
<pubDate>Mon, 13 Oct 2008 05:30:40 +0000</pubDate>
<dc:creator>giovannacosenza</dc:creator>
<guid>http://giovannacosenza.ca.wordpress.com/2008/10/13/colori-e-significati/</guid>
<description><![CDATA[Ogni cultura associa i colori a certi significati: in occidente, ad esempio, il nero significa lutto]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:left;">Ogni cultura associa i colori a certi significati: in occidente, ad esempio, il <strong>nero</strong> significa lutto, mentre nella cultura cinese, è il <strong>bianco</strong> ad avere questo significato.</p>
<p style="text-align:left;">Sempre dalle nostre parti, ma cambiando contesto, il <strong>nero</strong> significa eleganza, classe, raffinatezza. Il <span style="color:#ff0000;"><strong>rosso</strong></span> è associato all'amore, alla passione, ma anche all'aggressività e al pericolo. Il <span style="color:#008000;"><strong>verde</strong></span> ricorda la natura, ma significa anche invidia o, cambiando ancora tema, speranza. E così via.</p>
<p style="text-align:left;">Grazie a <a title="Verox Brain Blog" href="http://blog.veroxbrain.com/" target="_blank"><strong>Verox Brain Blog</strong></a>, ho scoperto <a title="Cymbolism.com" href="http://www.cymbolism.com/" target="_blank"><strong>Cymbolism</strong></a>, un sito creato da <a title="Suffolksoftware.com" href="http://www.suffolksoftware.com/" target="_blank"><strong>Suffolk Software</strong></a>, società fondata da <a title="Mubashar Iqbal" href="http://www.mubashariqbal.com/" target="_blank"><strong>Mubashar Iqbal</strong></a>, un signore nato in Pakistan, vissuto a Londra, che da dieci anni lavora come web designer fra New York e San Francisco.</p>
<p style="text-align:left;">In questo sito puoi dire ad esempio a quali colori ti fanno pensare concetti come <strong>pioggia</strong>, <strong>fedeltà</strong>, <strong>libro</strong>. Al <strong><span style="color:#800080;">viola</span></strong>, all'<span style="color:#0000ff;"><strong>azzurro</strong></span>, al <span style="color:#ff00ff;"><strong>rosa</strong></span>? Dopo aver espresso il tuo voto, il sistema lo somma alle scelte degli altri, sicché puoi andare a vedere quali sono i colori più spesso associati - dai votanti - a una certa tonalità. Ma puoi fare anche il contrario, procedendo dalle tinte ai loro significati.</p>
<p style="text-align:left;">Il sito può essere utile a <strong>grafici</strong>, <strong>designer</strong>, <strong>pubblicitari</strong>, perché indica tendenze e riserva qualche sorpresa, da cui magari saltano fuori idee nuove.</p>
<p style="text-align:left;">Ma può servire anche a <strong>studenti di semiotica visiva alle prime armi</strong>, che stanno imparando cos'è il <strong>simbolismo</strong> dei colori. Senza mai dimenticare, però, che le associazioni fra significati e colori cambiano non solo da una cultura all'altra, ma da un contesto all'altro.</p>
<p style="text-align:left;">Non sono <strong>né obiettive né definitive</strong>, insomma.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[UmA VaLiSe PaRa Dorival Caymmi]]></title>
<link>http://aqueiva.wordpress.com/?p=543</link>
<pubDate>Sat, 11 Oct 2008 16:01:52 +0000</pubDate>
<dc:creator>Marco Aqueiva</dc:creator>
<guid>http://aqueiva.ca.wordpress.com/2008/10/11/uma-valise-para-dorival-caymmi/</guid>
<description><![CDATA[
 
por  Ana Luiza Penha
_________________

As mãos seguravam com precioso cuidado a valise de tra]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/10/uma-valise-para-dorival_mar_azul.jpg"></a><a href="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/10/uma-valise-para-dorival.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-544" title="uma-valise-para-dorival" src="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/10/uma-valise-para-dorival.jpg" alt="" width="440" height="440" /></a></p>
<p> <a href="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/10/valise-dorival_mar_azul1.jpg"><img class="alignnone size-medium wp-image-553" title="valise-dorival_mar_azul1" src="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/10/valise-dorival_mar_azul1.jpg?w=300" alt="" width="300" height="225" /></a></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003366;line-height:200%;margin:0;"><span style="font-size:12.5pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;"><em>por</em><strong>  Ana Luiza Penha</strong></span></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003366;line-height:200%;margin:0;"><strong><span style="font-size:12.5pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;">_________________</span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003366;line-height:200%;margin:0;"><strong></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003366;line-height:200%;margin:0;"><strong><span style="font-size:12.5pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;">As mãos seguravam com precioso cuidado a valise de transparência amarelada. O homem era moreno, carapinha branca, camisa listrada azul e branca e levava dentro dela o mar.</span></strong><strong></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003366;line-height:200%;margin:0;"><strong><span style="font-size:12.5pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;">Todos corriam e o seguiam com olho marejado, vendo ali sereias, conchinhas, Iemanjá e seus longos cabelos sorrindo, búzios que guardam segredos junto ao ouvido. Ah!  Também ouviam o marulhar das ondas em fim de tarde violácea. </span></strong><strong></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003366;line-height:200%;margin:0;"><strong><span style="font-size:12.5pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;">Pôr de sol, redes de pesca, lágrimas de pescador, peixes miúdos. </span></strong><strong></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003366;line-height:200%;margin:0;"><strong><span style="font-size:12.5pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;">Olha um olho de boi, especulava o homem de terno; vejam  o lagostim, e o cheiro da maresia invadia compassivamente o coração dos homens. </span></strong><strong></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003366;line-height:200%;margin:0;"><strong><span style="font-size:12.5pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;">Agora o moreno da valise transparente com peixes do mar, mulher-sereia, levando as lágrimas de sal, vai cantando os versos "É doce morrer no mar, nas águas fundas do mar".</span></strong><strong></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003366;line-height:200%;margin:0;"><strong><span style="font-size:12.5pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;">A cidade pára, os faróis descansam, a moça sem destino de moça lembra a areia branca, o homem com muito juízo abraça a criança que pede para brincar no barco que sempre espera.</span></strong><strong></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003366;line-height:200%;margin:0;"><strong><span style="font-size:12.5pt;line-height:200%;font-family:Tahoma;">E o homem da valise transparente que carrega o mar caminha para o porto  jogando-se nas águas fundas, sendo coroado pelas algas marinhas que lhe cobrem de paz. </span></strong><strong></strong></p>
<p>Arte: <strong>Marco Aqueiva</strong></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Max Bense]]></title>
<link>http://moderneiros.wordpress.com/?p=99</link>
<pubDate>Wed, 08 Oct 2008 20:54:54 +0000</pubDate>
<dc:creator>popdesign</dc:creator>
<guid>http://moderneiros.ca.wordpress.com/2008/10/08/max-bense/</guid>
<description><![CDATA[
(1910-1990) Max Bense foi o fundador de uma nova estética, de base semiótica e teórico-informaci]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><img class="alignnone size-full wp-image-103" title="bense2" src="http://moderneiros.wordpress.com/files/2008/10/bense2.jpg" alt="" width="160" height="174" /></p>
<p>(1910-1990) Max Bense foi o fundador de uma nova estética, de base semiótica e teórico-informacional, para a qual convocou também a contribuição da matemática moderna. Bense estudou matemática, física, filosofia, geologia na universidade de Bonn onde obteu seu PhD em 1937. Começou a publicar cedo, ainda como estudante e em muitas publicações, expôs sua concepcão estética e sempre considerou a função comunicativa da arte. A conexão entre matemática e estética ou arte não foi uma descoberta sua, mas ele foi um dos poucos em seu período, a chamar atenção e a defender esta conexão como bases de suas pesquisas. Um de seus livros que melhor condensa os elementos de seu universo de pensamento e o modo de sua construção é a <a href="http://moderneiros.wordpress.com/hipertexto/pequena-estetica/" target="_self">Pequena Estética</a>. Fonte: Tradução livre de: <a href="http://www.stuttgarter-schule.de/bense.html" target="_blank">http://www.stuttgarter-schule.de/bense.html</a> . Em Lucrécia: "um objeto, abstraído como invariante é uma estrutura, do mesmo modo que uma propriedade, abstraída como como invariante, torna-se função."</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ETHICS Rullz!]]></title>
<link>http://szeretlekss.wordpress.com/?p=305</link>
<pubDate>Wed, 08 Oct 2008 20:38:09 +0000</pubDate>
<dc:creator>szankacs</dc:creator>
<guid>http://szeretlekss.ca.wordpress.com/2008/10/08/ethics-rullz/</guid>
<description><![CDATA[Ieri, marti, am fost libera, azi insa am avut ore multe multe. Am avut cursuri de Etica si Semiotica]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Ieri, marti, am fost libera, azi insa am avut ore multe multe. Am avut cursuri de Etica si Semiotica si semnar de Etica. Impresii, in caz ca esti curios, pui... mi-am facut destule. Cursul de etica a fot ok. Paradoxal, in facultatea asta exista cineva care il pomeneste pe Lucian Blaga, care da citate la curs... care foloete cuvinte elaborate pentru a exprima, de multe ori, lucruri simple, practice... A fost interesant, comparand cu decanul, ma gandeam ca daca scriam la etica asa cum am scris la ismm, precis luam nota buna, dar n-o fo sa fie.<br />
Apoi am avut semiotica. NO COMMENT! Nu am inteles nimic, are tipa are preda un stil asa dezorganizat. Nu am reusit sa notez mai nimic...<br />
Apoi am fost la Mc :D Am mancat putin... un cheeseburger. Atat. Jur.<br />
Aaa, stai ca am uitat sa spun. Cursurile au tinut de la 9 la 13...MULT, prea mult. Azi, la foarte mult timp de la intoarcerea in Grecia, i-am dat lu' Clau suvenirul!!! In sfarsit... de cand uit... Stiu ca ieri aveam webcamul deschis si pregateam ce aveam de luat azi la facultate (printre produsele de la Faberlic erau si creioanele Claudiei si stiu ca mi-ai zis: ce, nici acum nu i le-am dat?).<br />
Asa, apoi... m-am intalnit la metrou (asteptam o fata careia trebuia sa ii dau produsele comanate) cu Ana "mea", din liceu...<br />
Apoi am mers la Grozavesti (ce naspa e ca noi avem TOATE seminarele la Eco... si numai laboratoarele in Leu). Teoretic, sunt studenta la Jurnalism, practic, sunt studenta la Chimie si toate facultatetile de prin Universitatea Ecologica :D<br />
La Grozavesti aveam seminar de etica. Vorbeam cu Cris (cea nascuta in aceeasi zi cu tine) in timp e urcam scarile pentru a ajunge la etajul 3 (!!!), si ziceam ca eu sper sa avem un prof, de vreo 27-28 de ani... si poate e unul frumusel. Ea zicea ca poate e barbat, dar poate e urat... Preferam un barbat urat totusi, decat o femeie care sa ne predea ca tipa de la semiotica.<br />
Guess what? PROFUL e un barbat si nu orice fel de barbat, e un super prof (ce credeai ca zic un super barbat? Eu ma, "cea mai fidela fata"?... -Marijuana- )<br />
Asa, revenind... dupa Hari e cel mai tare prof (si Petcu si C. Popescu sunt preferati, dar pentru ei pot simti doar admiratie, pentru astia mai tineri, am si alte sentimente :D ). Cand a venit tipul, s-a prezentat, ne-a zis ca e avocat etc, a studiat prin strainatate (ce frumooos...), ma rog, a fost atat de degajata atmofera, ne-a cerut sa ii spunem Dan, pe sistemul de invatamant din afara si a vorbit in asa fel ncat ne-a captat atentia. Gandeste-te ca omul a crezut ac seminarul e de o ora, si noi.. pentru ca ne-a placut de el mult (cel putin, asta e perspectiva mea), i-am spus ca e de 2 ore. Mi se pare tare misto sa poti cunoaste azi un prof cu mintea deschisa cu care sa poti vorbi, fara sa te temi ca el e prof si te poate face sa te simti prost ca nu stii ceva. A fost atat de misto seminarul, incat nu ma tem sa vin in Odense, la OTS, iti dai seama?<br />
Chiar mi-a placut omul. Ne-a spus chestii pe care profi mai plafonati asa, le evita. Multi ne invata chestii are ne ajuta sa ne imbogatim cultura generala, el ne invata sa ne descurcam in viata. Ne invata chestii foarte practice. Ne-a spus azi ceva ce mi-a placut, sa nu ne obosim sa memoram chestii care simtim ca nu ne vor ajuta... sa ne axam pe ce vrem noi sa facem in viata cu adevarat si acolo a punem accent. Oricum, super omul. Daca ar avea facultatea mai multi profi ca el si ca Hari (pomenesc barbati, la femei inca ma abtin... de cand sunt la FJSC am tras concluzia ca barbatii sunt cei mai buni profesori, cu parere de rau, trebuie sa o recunosc), ar ajunge mult mai apreciata...<br />
Ce sa iti mai zic.. Am ajuns acasa franta de oboseala. M-am culcat... dupa 20 de minute, a sunat mama... a fost cu tata la cumparaturi si pe tata l-au sunat sa vina la munca si a lasat-o cu bagajele la metrou. M-am imbracat repede si am fugit inaintea ei. Intre timp ajunsese Ana acasa... Ma, saraca a dormit ieri de la 7 la 14-15 si de atunci pana azi la 18-19... Nu a dormit deloc. Si acum a dormit 2 ore si a plecat la munca. Daca citeste, ii transmit ca mi-e tare mila de ea cu programul asta si ca o pup. Pup, colega :D<br />
Altceva... am vrut sa imi iau rucsac, maaaa... e 48 de lei. Nu am atatia bani, Doamne iarta-ma... ar insemna sa dau tot comisionul meu de la Faberlic pe asa ceva. Nu stiu ce sa fac... aia erau bani de Dk. Sa se regleze ai mei cat de cat cu banii si poate o sa imi permit sa imi iau un ghiozdanel, un rucsacel ceva...<br />
Aa, am uitat sa iti spun in potul anterior ca luni, iar s-a dat la mine prostul ala de la shaworma... Si eu proasta ca iau e la el. E naspa tot, pana si chifla, mai ales chifla, mi-era totusi foame si acasa voiam sa ma culc, nu stateam sa gatesc sau sa pregatesc ceva sa pap. Si de-abia in ziua aia mergeau ai mei la cumparaturi...<br />
M-am dus la el si... a inceput sa rada sa un dobitoc. Batea vantul si imi venea parul peste fata i m-a zis ceva, ceva ce s-a vrut un fel de compliment... m-am facut ca nu inteleg si m-am uitat urat la el si i-am zis: "Poftim?" La care el, se balbaie putin si... zice: "Ce iti pun in el?"<br />
Eu: De toate si ketchup dulce...<br />
Nu asta zisese el prima oara, dar ma rog. Stii ca nu il suport. Are peste 45-50 de ani si e cam brunetel asa la moaca.<br />
La modul general, mi se pare dezgustator ca un om care poate avea un copil de varsta cu mine sa se preteze la asa ceva. Mie una mi-ar fi rusine... Nu stiu ce cred altii, totusi, faza asta cu varsta e cam dubioasa. Se zice ca dragostea nu are varsta... si nu are. Adica, eu cand m-am indragostit de tine, ma mumusete, nu am tinut cont cai aceeasi varsta cu mine, puteai fi mai mic, mai mare, daca erai acelasi om, te iubeam oricum. Dar mi se pare ciudat sa ai un prieten cu mult mai mare decat tine. Uneori mi-ar fi placut, cand eram mai mica... sa am prieten mai mare cu 5-6 ani, nu am avut niciodata, nici nu vreau (acum, si sa vreau, gata... nu se mai poate; ideea e ca nu regret oricum).<br />
Poate si mai mare de 5-6 ani, totusi... atata timp cat varsta lui s-ar apropia de a tatalui meu, deja e ciudat. N-o avea dragostea varsta, dar sa nu imi spuna mie una, gen Monica, nevasta lui Columbeanu, ca ce simte ea pentru ala e iubire. Pe mine una m-ar convinge o tipa de 20 si ceva de ani ca iubeste cu adevarat un barbat mai in varsta atunci cand el ar fi omplet falit si l-ar intretine ea, cand el ar fi bolnav si ea nu ii doreste moartea, pentru ca ar avea de castigat de pe urma mortii lui... atunci, cand ar sta cu el si in conditiile astea, sa zicem ca s-ar numi iubire. Totusi... e cam mult spus.<br />
Hai ca am inceput cu etica si am dat in altele... sau poate nu am dat. Din punct de vedere etic, moral... ca sa ma intorc de unde am plecat, mi se pare ca acest lucru (relatia dintre pustoaice si barbati trecuti de prima tinerete) e putin imoral... ilogic...<br />
Dar e parerea mea...<br />
Mult spun ca e bine ca intr-o relatie el sa fie mai mare putin decat ea (ca sa fiu putin rea si sa pomenesc ceva de genul: femeile se maturizeaza mult mai repede decat barbatii, o sa spun ca o femeie de 25 de ani, trebuie sa aiba un sot de 29-30, pentru ca acel grad de maturizare sa fie egal).<br />
Dar nu sunt rea, asa ca zic altceva, o femeie imbaraneste mai repede... sa zicem ca o femeie la 55 de ani e o femeie batrana cat de cat, dar un barbat la 55 inca arata binisor si de aceea e bine ca el sa fie mai mare, pentru ca atunci cand incepe sa imbatraneasca si ea... sa apara si la el astfel de semne :))<br />
Again, e parerea mea, dar asa am auzit si eu.</p>
<p>Pentru tine, pui, desi e o piesa pentru femei (tu, mumusete de fititza, poti crede ca e scrisa pentru tine, mai fata...)<br />
Cu dedicatie, cele mai frumoase versuri, putin adaptate la genul tau:</p>
<h4>"When you can see your unborn children in his eyes, you know you really love Him..."</h4>
<p><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/3pJoMeEg8cM'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/3pJoMeEg8cM&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Semiótica e o Design - Parte II]]></title>
<link>http://rdbandeira.wordpress.com/?p=15</link>
<pubDate>Wed, 08 Oct 2008 13:52:54 +0000</pubDate>
<dc:creator>Renata Bandeira</dc:creator>
<guid>http://rdbandeira.ca.wordpress.com/2008/10/08/semiotica-e-o-design-parte-ii/</guid>
<description><![CDATA[Artigo publicado pelo iMasters, 03/Outubro/2008 (ver)
No meu primeiro artigo, fiz uma introdução ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Artigo publicado pelo iMasters, 03/Outubro/2008 (<a title="ver" href="http://imasters.uol.com.br/artigo/10271/teoria/semiotica_e_o_design_-_parte_ii/" target="_blank">ver</a>)</p>
<p>No <a class="ext" href="http://imasters.uol.com.br/artigo/9516/teoria/semiotica_e_o_design/">meu primeiro artigo</a>, fiz uma introdução sobre semiótica, tema que gera tanto discussões quanto dúvidas. Como e onde devemos aplicar toda aquela teoria? Nesta segunda parte, falarei mais sobre a aplicação da semiótica no design de interface especificamente.</p>
<p>O design de interface é um campo relativamente novo. Estuda a interação homem x computador (<a class="ext" href="http://pt.wikipedia.org/wiki/IHC">IHC</a>) e as várias interfaces (físicas, sensoriais, psicológicas, entre outras) que os conectam. Nesta dança, entram estudos mais específicos para cada área e uma delas é a semiótica cognitiva, que analisa psicologicamente esta interação. Para não haver dúvidas, cognição refere-se ao processo pelo qual nos tornamos conscientes das coisas ou, então, como adquirimos conhecimento. Nisso, inclui-se capacidade de memória, raciocínio, atenção, habilidades e até criação de novas idéias.</p>
<p>Com esta definição já conseguimos concluir que semiótica cognitiva é tudo aquilo que faz uso de representações visuais e que tem um papel, além do estético e ilustrativo, exemplificativo. Em termos de aplicação, fica, entre outras coisas, o de estudar o modo como projetamos modelos mentais nas imagens (ou websites) que criamos e como a interpretação é uma tentativa de reconstrução do modelo mental do produtor (nós, os designers). Para praticar, é preciso pensar e criar estruturas que dêem suporte à interação homem x computador. Diferente de um projetista de software, um designer de interfaces deve ultrapassar as barreiras das estações de trabalho e criar estruturas que se adaptem ao pensamento das pessoas que irão acessar o website.</p>
<p>Como a semiótica é a ciência dos signos, podemos dizer que um signo é qualquer coisa que "está para alguma coisa" para alguém. Partindo deste princípio básico da semiótica, podemos citar como exemplo as "ferramentas" de um software, que embora possam ser concebidas como "ferramentas" em analogia às reais, os elementos de interface de software diferem destas por não existirem como objetos "físicos", mas como signos. O "pincel" num software (ou website) "está para" o pincel real e é representado por uma coleção de pixels na tela.</p>
<p>Existem ícones que já viraram universais, como os carrinhos de compra em websites de comércio eletrônico, a lupa para buscas ou disquetes para salvar dados. É papel do designer gerar ícones corretos, baseados em seu público. Ele deve se preocupar com as variantes, as distorções da mensagem, o repertório do usuário e o contexto em que a mensagem se dá. Esta é a essência de projetos visando ao usuário x interface: prever fatos, conceitos e emoções.</p>
<p>Por isso é preciso sempre ter o cuidado na escolha dos ícones que representarão os links em seu website, pois cada usuário pode ter uma interpretação diferente, caso eles não sejam claros e objetivos. Esta adequação implica na consideração das características do projeto, nas observações da relação entre o usuário e o processo comunicativo, além da temática do website. Tudo faz parte de um contexto. Clareza de informação deve ser sempre o objetivo principal para não haver interpretações dúbias ou duvidosas.</p>
<p>Fontes e Referências:<br />
<a href="http://pt.wikipedia.org/wiki/P%C3%A1gina_principal">www.wikipedia.org</a><br />
<a href="http://www.usabilidoido.com.br/">www.usabilidoido.com.br</a><br />
Simões, Darcilia: "Coerência, coesão e cognição em perspectiva semiótica". UERJ-ILE/PUC-SP-COS/SUECOliveira, Osvaldo Luiz e Baranauskas, M. Cecília: "Semiótica e o Design de Software" - Relatório Técnico IC-98-09</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Comunicar é confrontar-se]]></title>
<link>http://redessociotecnicas.wordpress.com/?p=221</link>
<pubDate>Tue, 07 Oct 2008 22:10:25 +0000</pubDate>
<dc:creator>quelutsch</dc:creator>
<guid>http://redessociotecnicas.ca.wordpress.com/2008/10/07/comunicar-e-confrontar-se/</guid>
<description><![CDATA[Em “Cliquear: hacia uma teoria semiotica de los dispositivos interactivos”, Carlos Scollari crit]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Em “Cliquear: hacia uma teoria semiotica de los dispositivos interactivos”,<strong> </strong>Carlos Scollari critica a idéia de uma pretensa invisibilidade das interfaces gráficas, visão ancorada numa perspectiva instrumentalista sobre a questão. “Comunicar é confrontar-se”, e isso se dá pela mediação da interface, da qual os agentes envolvidos são “prisioneiros”, afirma.</p>
<p style="margin-bottom:0;">Por meio do modelo instrucional da semiótica interpretativa, faz-se um paralelo no conceito de 'affordance' desenvolvido pelo psicólogo J.J. Gibson, que indica as propriedades reais e percebidas das coisas materiais em primeiro lugar, aquelas propriedades fundamentais que determinam como se poderia usar o objeto em questão. Este programa operativo guiará a interação, que sempre implica usos desviados das tecnologias. Assim, durante o processo interativo, designers e usuários têm uma imagem ou modelo mental do sistema com o qual estão interagindo, quando desconhecem seu funcionamento os usuários aplicam modelos pertencentes a experiências anteriores de interação. A contrapartida são os constrangimentos. Os objetos não só nos comunicam sua função como também nos dizem o que não podemos fazer com ele.</p>
<p style="margin-bottom:0;">O modelo de interação proposto baseia-se na perspectiva da ciência cognitiva e da semiótica. A primeira identifica no processo de interação homem-computador dois modelos conceituais e uma imagem: modelo processual (modelo de design), imagem do sistema e modelo do usuário. Já na perspectiva semiótica, o intercâmbio comunicativo se dá entre estruturas simbólicas (texto, sujeito enunciador e sujeito enunciatário).</p>
<p style="margin-bottom:0;">A idéia é então, a partir do modelo teórico para interação homem-computador de uma perspectiva semiótico-cognitiva, identificar pelo menos quatro atores virtuais e seus modelos que são sempre construções, interpretações por parte de quem os constrói, em estado de permanente transformação. Os dois primeiros modelos já são trabalhados pela ciência cognitiva e os dois últimos são pertinentes à semiótica:</p>
<p style="margin-bottom:0;">-Modelo projetivo: imagem mental do sistema que é construído e do usuário ideal.</p>
<p style="margin-bottom:0;">-Modelo do usuário: é desenvolvido pelo usuário a partir de sua interação com o sistema. Se ele não sabe como funciona o mesmo recuperará de sua mente o frames ou uma combinação de frames que se mais se aproxime e o aplicará.</p>
<p style="margin-bottom:0;">-Projetista implícito: é um simulacro do designer dentro da interface. O designer empírico delega suas funções a esta figura virtual. Ele aparece na superfície da interface em forma de marca de uma ação ordenadora.</p>
<p style="margin-bottom:0;">-Usuário implícito: é um simulacro do usuário dentro da interface. É uma suposição sobre sua experiência, competências e expectativas interativas. Se o usuário empírico se reconhece nessa proposta virtual, esta será aceita e se dará o início da interação.</p>
<p style="margin-bottom:0;">Se, como nos aponta o autor, inevitavelmente, "a história das tecnologias é a história de seus usos desviados", o que se dá através da mediação das interfaces, fica pra pensarmos o que de fato nos propomos a estudar e como podemos olhar para essas questões de forma a apreender o processo de interação com as máquinas, "que está longe de ser automático, natural e transparente".</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Análisis semiótico 1]]></title>
<link>http://stabilize.wordpress.com/?p=40</link>
<pubDate>Tue, 07 Oct 2008 21:42:02 +0000</pubDate>
<dc:creator>Megah</dc:creator>
<guid>http://stabilize.ca.wordpress.com/2008/10/07/analisis-semiotico/</guid>
<description><![CDATA[
Sin título (Buzón de quejas y sugerencias).
Débora Carnevali Ramírez
El objeto está hecho a ba]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:center;"><img class="reflect" src="http://farm4.static.flickr.com/3058/2922956330_c8b41622a5.jpg?v=0" alt="Debora Carnevali por ti." width="288" height="222" /></p>
<p style="text-align:center;">Sin título (Buzón de quejas y sugerencias).<br />
Débora Carnevali Ramírez</p>
<p>El objeto está hecho a base de acrílico, vinyl, papel, tiene forma cúbica con una ranura superior alargada; es transparente y hay ciertas partes azules que contienen letras; sus medidas son 30 x 40 x 15 cm.</p>
<p>La explicación que podemos dar en esta parte es muy simple y directa; su parte semántica es bastante clara ya que la función ejerce más que la palabra, es un buzón de quejas y sugerencias como bien cita. Es un objeto indexal ya que tiene presencia y es palpable al espectador.</p>
<p>El manejo de un mensaje directo, como lo requiere y evoca un buzón de quejas y sugerencias, es el de cuestionar y criticar aquello con lo que tenemos conformidad o no. Podemos situarlo en diversos contextos, como por ejemplo el político; situar un buzón de quejas y sugerencias en unas elecciones, un mitin, una gira de campaña, etc., es un arma de un filo casi incontrolable pues en lugares donde se maneja la democracia, de cierto modo manipulada, el darle al pueblo una pauta más de expresión desataría hasta cierto punto una revolución; ese buzón de quejas y sugerencias que si fueran escuchadas, si fueran llevadas a cabo y que no estuviera en manos de la burocracia, lograría despertar una libertad no tan coloquial de los pueblos en los que finalmente podrían ser verdaderamente escuchados y no engañados con líderes que velan por sus propios intereses bajo máscaras de democracia.</p>
<p>Visto desde otro punto de vista, un buzón de quejas y sugerencias, perpetraría filosóficamente aquello por lo que el hombre siempre ha luchado, la libertad; libertad de expresión, el libre albedrío, libertad corpórea, de pensamientos, conocimientos, de fuerzas ambivalentes en cuanto a los planos individual y colectivo. Iniciar con un estudio del todo, pasar por un proceso de comprensión, hallar nuestros propios errores, enaltecer virtudes y cumplir con nuestras satisfacciones para luego presentar los descubrimientos al mundo, la necesidad de ser escuchado, valorado, tomado en cuenta.</p>
<p>La función de un buzón de quejas y sugerencias se puede interpretar desde diversas variantes, pero como siempre la función principal es lograr un catarsis entre el ser humano y su entorno.</p>
<p style="text-align:right;"><em></em></p>
<p style="text-align:right;"><em>Alejandro Ayala<br />
</em><em>1er Examen parcial de mirada y visión.</em></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Speedy Gonzales]]></title>
<link>http://fernandacorona.wordpress.com/?p=1064</link>
<pubDate>Tue, 07 Oct 2008 19:58:41 +0000</pubDate>
<dc:creator>Fernanda Corona</dc:creator>
<guid>http://fernandacorona.ca.wordpress.com/2008/10/07/speedy-gonzales/</guid>
<description><![CDATA[
Sono distrutta e siamo solo a inizio settimana. Mi sembra mi sia passato sopra un treno, letteralme]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<ul>
<li>Sono <em>distrutta </em>e siamo solo a inizio settimana. Mi sembra mi sia passato sopra un treno, letteralmente.<br />
Svegliarsi presto, correre in facoltà, seguire filosofeggi semiotici e strategie aziendali e impazzire nell'attraversare tutta <a href="http://www.comune.feltre.bl.it/" target="_blank">Feltre </a>tra la gente lenta in mezzo al mercato. Andare dal medico zoppicante e dopo aver aspettato un quarto d'ora ricordarsi di non avere i risultati delle analisi. Volare in macelleria e poi a casa a cucinare per sorella e nipote. Mangiare. Badare al nipotino. Studiare. Cazzeggiare su <a href="http://www.facebook.com/profile.php?id=733019157&#38;ref=name" target="_blank">Facebook</a>. Aperitivare con Elisa e ricordarsi di avere un impegno un'ora dopo. Correre al <a href="http://osteriacasot.myblog.it" target="_blank">Casot </a>per realizzare un progetto. Bere un caffè al bar e rientrare finalmente a casa.</li>
<li>Nella <em>frenesia </em>di questa giornata mi sono divertita ragionando sulla semiotica e su quanti possibili modi di interpretare un testo ci siano. <em>E questo spiega tante cose</em>.</li>
<li>Ho guidato il <a href="http://www.volkswagen.com/vwcms_publish/vwcms/master_public/virtualmaster/it/models/Golf.html" target="_blank">Golf</a>, e lo sento <em>molto più adatto</em> del mio sgangherato Clio, decisamente. E a proposito di auto, domani il mio catorcio sarà pronto e così mi sentirò meno menomata.</li>
<li>Domani mi si presenta un'altra giornata di full immersion e non so se riuscirò a uscirne viva.<br />
E così rinuncio a un interessante invito <em>in stile collegiale</em> per vedermi un paio di puntate di <a href="http://it.wikipedia.org/wiki/Brothers_&#38;_Sisters" target="_blank">Brothers &#38; Sisters</a> in totale relax, anche stasera.</li>
</ul>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Nosso guri na valise]]></title>
<link>http://aqueiva.wordpress.com/?p=503</link>
<pubDate>Sat, 04 Oct 2008 20:46:38 +0000</pubDate>
<dc:creator>Marco Aqueiva</dc:creator>
<guid>http://aqueiva.ca.wordpress.com/2008/10/04/nosso-guri-na-valise/</guid>
<description><![CDATA[
por Ana Luiza Penha

Papel pesa e muito, descobri  nas muitas viagens feitas. Pesa muito mais quan]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/10/madonna_crianca-sudanesa-copy.jpg"><img class="alignnone size-large wp-image-504" title="madonna_crianca-sudanesa-copy" src="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/10/madonna_crianca-sudanesa-copy.jpg?w=450" alt="" width="450" height="338" /></a></p>
<p>por <span style="font-size:14pt;font-family:Tahoma;"><strong>Ana Luiza Penha</strong></span></p>
<div style="background:#003300;border:windowtext 1pt solid;padding:1pt 4pt;">
<p class="MsoNormal" style="background:#003300;text-align:justify;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:small;">Papel pesa e muito, descobri  nas muitas viagens feitas. Pesa muito mais quando o papel que abriga tudo, não garante o que nele contém,<span>  </span>sejam promessas em carta de amor,  pedidos de perdão, desculpas esfarrapadas ou códigos quebrados numa época em que a vida humana tem tão pouco valor perante a lei, tão pouca consideração diante dos estatutos criados.</span></span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003300;text-align:justify;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:small;">No fundo da valise transitando pelas Prefeituras, Governos de Estado, Secretarias de Estado, estabelecimentos de ensino públicos, professores, Conselhos Tutelares vigora o Estatuto da Criança e Adolescente, num país onde as crianças e adolescentes de periferia temem pelo futuro.</span></span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003300;text-align:justify;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:small;">Uma população crescente e crescendo à margem da sociedade que lhe nega o direito à educação, oferece precários recursos  na área da saúde e cultura.</span></span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003300;text-align:justify;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:small;">Como acreditar na  sociedade  que escolhe dentre os excluídos numa permanente roda-vida de exclusão.</span></span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003300;text-align:justify;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:small;">De quem é o sonho desfeito, a dureza das esquinas, em que pele dói o desamor, as noite violentadas, os sorrisos escavados da podridão do lixo.  </span></span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003300;text-align:justify;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:small;">Que  será feito dos curumins, das meninas carvoeiras, das  descascadoras de mandioca, das mães meninas, das sem mães, dos meninos das esquinas.</span></span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003300;text-align:justify;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:small;">Quem será este  que  agora lhe assalta e leva consigo a valise de muitas palavras escritas e  poucas cumpridas, roubando de você a paz e suas noites de sono.  </span></span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003300;text-align:justify;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:small;">Saibam  a quem interessar possa: ele é o meu guri.  </span></span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003300;text-align:justify;margin:0;padding:0;"> </p>
<div style="background:red;border:windowtext 1pt solid;padding:1pt 4pt;">
<p class="MsoNormal" style="background:red;text-align:justify;margin:0;padding:0;"><span style="font-size:small;"><strong><span>Crédito de Imagem: Collage por Marco Aqueiva a partir de imagem de criança sudanesa, de Kevin Carter, e Madonna col</span></strong><span> <strong>Bambino, de Michelangelo</strong></span></span></p>
</div>
<p class="MsoNormal" style="background:#003300;text-align:justify;margin:0;padding:0;"> </p>
</div>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Esami di Scienze della Comunicazione]]></title>
<link>http://istruzioneonline.wordpress.com/?p=353</link>
<pubDate>Fri, 03 Oct 2008 14:07:23 +0000</pubDate>
<dc:creator>istruzioneonline</dc:creator>
<guid>http://istruzioneonline.ca.wordpress.com/2008/10/03/esami-di-scienze-della-comunicazione/</guid>
<description><![CDATA[
Corso: Preparazione Esami per la Facoltà di Scienze della Comunicazione.
Zona del Corso: Tutta Ita]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<ul>
<li><strong>Corso:</strong> Preparazione Esami per la Facoltà di Scienze della Comunicazione.</li>
<li><strong>Zona del Corso:</strong> Tutta Italia.</li>
<li><strong>Sito: </strong><a href="http://laureaonline.wordpress.com/2008/09/15/laurea-in-scienze-della-comunicazione/" target="_blank">Preparazione Esami Scienze della Comunicazione</a></li>
</ul>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Duas valises abertas às vozes, papéis e anzóis]]></title>
<link>http://aqueiva.wordpress.com/?p=489</link>
<pubDate>Thu, 02 Oct 2008 13:22:28 +0000</pubDate>
<dc:creator>Marco Aqueiva</dc:creator>
<guid>http://aqueiva.ca.wordpress.com/2008/10/02/exegi-monumentum-aere-perennius/</guid>
<description><![CDATA[ 
Exegi monumentum aere perennius
Aos 25 anos da Revista A Cigarra
________________________________]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p> </p>
<p><strong>Exegi monumentum aere perennius</strong></p>
<p><strong>Aos 25 anos da Revista A Cigarra</strong></p>
<p>____________________________________</p>
<p><a href="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/10/2008_valise_a_cigarra1.jpg"><img class="aligncenter size-large wp-image-491" title="2008_valise_a_cigarra1" src="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/10/2008_valise_a_cigarra1.jpg?w=449" alt="" width="449" height="514" /></a></p>
<p> </p>
<p> </p>
<p><a href="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/10/2008_valise-aos-trovadores.jpg"></a><a href="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/10/valise-aos-trovadores.jpg"><img class="alignnone size-large wp-image-501" title="valise-aos-trovadores" src="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/10/valise-aos-trovadores.jpg?w=449" alt="" width="449" height="514" /></a><a href="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/10/__uma-valise-aos-trovadores.jpg"></a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[LEVI´S]]></title>
<link>http://estudiorey.wordpress.com/?p=51</link>
<pubDate>Thu, 02 Oct 2008 08:57:59 +0000</pubDate>
<dc:creator>estudiorey</dc:creator>
<guid>http://estudiorey.ca.wordpress.com/2008/10/02/levi%c2%b4s/</guid>
<description><![CDATA[No suelo hacerle mucho caso a los reclamos interactivos que suelen saturar las paginas web que uno v]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>No suelo hacerle mucho caso a los reclamos interactivos que suelen saturar las paginas web que uno visita habitualmente, me aburre cada vez más la publicidad actual, y por mucho que intenten convencerme de Internet como nuevo medio; para mi éste, ya comienza estar en la obsolescencia, hipersaturado de lo mismo. Por lo tanto prefiero no perder mucho de ese bien tan preciado que es el tiempo, entrando en los miles de banners que pululan por Internet.</p>
<p>Pero el caso es que hoy, entrando en Yahoo algo atrajo mi atención; algo que además me resulto familiar. Familiar de muchos años atrás, estoy hablando de los años 80. Una pequeña pelicula/anuncio habitando en el margen derecho de la pantalla de Yahoo.</p>
<p>Pero el anuncio, mojado y empapado de la sensualidad sexual añade además un toque importante de la estética videointernauta amateur....</p>
<p>Joder !!!! en un segundo y en algún lugar de mi inconsciente... LEVI´S...</p>
<p>Continués unos segundos más viendo la película hasta que no pude evitar ya hacer click sobre el video... y... efectivamente me ha llevado a la web de LEVI´S.</p>
<p>A pesar de usar aquella vieja fórmula sexual/sensual de los 70-80, cuyo precursor fue quizás Calvin Klein (el sexo vende), que pedió fuerza en estos últimos años... yo no se si es la nostalgia, pero tengo que reconocer una fórmula reavivada, muy bien solucionada en este caso aplicando elementos actuales como un pequeño toque amateur, pero sin abandonar aquella personalidad que tenían los anuncios de Levi´s y que para mi siguen siendo personalidad e indentidad de una marca.</p>
<p>Una marca que perdido fuerza y cuota de mercado en los últimos años, pero para mi guarda un lugar en mi corazón.</p>
<p><a title="LEVI´S" href="http://eu.levi.com/es_ES/levis_collections/levis-blue.html" target="_blank">LEVI´S</a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[A Semiótica no Selo Postal: construção teórica da representação temática.]]></title>
<link>http://diegosalcedo.wordpress.com/?p=106</link>
<pubDate>Tue, 30 Sep 2008 18:15:34 +0000</pubDate>
<dc:creator>diegosalcedo</dc:creator>
<guid>http://diegosalcedo.ca.wordpress.com/2008/09/30/a-semiotica-no-selo-postal-construcao-teorica-da-representacao-tematica/</guid>
<description><![CDATA[Resenha publicada no periódico científico eletrônico:
DATAGRAMAZERO, Revista de Ciência da Info]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Resenha publicada no periódico científico eletrônico:</p>
<p><a href="http://www.dgzero.org/ago06/F_I_rec.htm" target="_blank">DATAGRAMAZERO</a>, <span style="font-size:x-small;">Revista de Ciência da Informação, v. 7, n. 4, ago. 2006</span>.</p>
<p style="text-align:justify;">Resumo: A linguagem humana, capacidade de comunicação por meio de símbolos precisos, é referida como a condição principal do desenvolvimento cultural e a realização mais elaborada e completa do indivíduo em sua capacidade de operação com signos. Neste contexto insere-se o livro European Stamp Design do Professor David Scott. Aborda de forma pioneira o selo postal sob uma perspectiva da semiótica de forma íntima e densa. Publicado em 1995 e ainda não traduzido para o português, seu livro reflete as melhores características do objeto que se dedica a estudar.A linha de estudo a que pretende esta resenha oferece suporte introdutório aos estudos que visam elaborar conceitos e modelos que sirvam à representação temática do documento que, por ora, será denominado de documento filatélico, e que no seu pequeno corpus contém informação filatélica.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Semiótica e o Design - Parte I]]></title>
<link>http://rdbandeira.wordpress.com/?p=3</link>
<pubDate>Tue, 30 Sep 2008 17:45:12 +0000</pubDate>
<dc:creator>Renata Bandeira</dc:creator>
<guid>http://rdbandeira.ca.wordpress.com/2008/09/30/semiotica-e-o-design-parte-i/</guid>
<description><![CDATA[Artigo publicado pelo iMasters, 01/Agosto/2008 (ver)
Vou falar um pouco de semiótica, assunto muito]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><em>Artigo publicado pelo iMasters, 01/Agosto/2008 (<a href="http://imasters.uol.com.br/artigo/9516/teoria/semiotica_e_o_design/" target="_blank">ver</a>)</em></p>
<p><span style="font-family:Tahoma;">Vou falar um pouco de semiótica, assunto muito interessante e vasto, além de ser de extrema importancia para o ramo do Design. Quem conhece um pouco do assunto, com certeza já ouviu falar de Charles Sanders Peirce. Um dos grandes mestres deste assunto. Existem outros grandes nomes como Charles Morris, Roman Jakobson, Umberto Eco, e mtos outros. </span><br />
<span style="font-family:Tahoma;">É a cência geral dos signos que estuda todos os fenômenos culturais como se fossem sistemas sígnicos. Entre outras palavras, o sistema de significação ou representação, na natureza, conceito, idéia ou cultura. Uma área muito vasta, que abreange também a linguística onde se inclui, além das artes visuais, a música, fotografia e até mesmo a culinária. Surgiu junto com a filosofia na época da Grécia antiga e vem até hoje desenvolvendo-se, mas somente a cerca de dois ou três séculos é que se começaram a manifestar aqueles que seriam considerados os pais da semiótica. Entretanto, somente no início do século XX, com os trabalhos de Ferdinand de Saussure e Peirce, a semiótica começou a adquirir status de ciência. </span><br />
<span style="font-family:Tahoma;">Aqui, falarei apenas da teorica de Peirce. Para ele o homem significa tudo que o cerca numa concepção triádica e é nestes pontos que toda a sua teoria se baseia. Em 14 de Maio de 1867, Peirce descreveu três categorias universais de toda a experiência e pensamento: Qualidade, Relação e Representação. Hoje conhecemos como Quali-signo, Sin-signo e Legi-signo ou Primeiridade, Segundidade e Terceiridade respectivamente. Trocando em miúdos, o signo é a relação que existe consigo mesmo, no seu modo de ser, no seu aspecto e na maneira como aparece. Explicando cada uma das propriedades, será mais fácil de se entender:</span><br />
<span style="font-family:Tahoma;"> 1º - Quali-signo ou Primeiridade</span><br />
<span style="font-family:Tahoma;"> Se algo aparece como pura qualidade, este algo é primeiro. É claro que uma qualidade não pode aparecer e, portanto, não pode funcionar como signo sem estar encarnada em algum objeto. Ela é apenas um sentimento vago, indiscernível, num nível de primeiridade, aberta a interpretação junto com seu suporte. Seu caráter qualitativo – cores, luminosidade, cheiros, gostos, volumes, texturas, formas etc. – enriquece o objeto impregnado. </span></p>
<p><span style="font-family:Tahoma;">2º - Sin-signo ou Segundidade</span><br />
<span style="font-family:Tahoma;"> Num segundo nível, o da segundidade, qualquer coisa que se apresente diante de você como existente único, material, aqui e agora, é um sin-signo. Isto porque qualquer existente real e concreto está conectado ao universo do qual ele faz parte, irradiando sentido em outras direções. É o seu caráter físico-existencial que aponta para as outras coisas. Rastros, pegadas, resíduos fazem parte de uma existência concreta. Daí, sin-signo. </span></p>
<p><span style="font-family:Tahoma;">3º - Legi-signo ou Terceiridade</span><br />
<span style="font-family:Tahoma;"> Ao nível de terceiridade, o caráter do signo aparece quando, em si mesmo, o signo é de lei. Isto porque, ao ser representado, é portador de uma lei que, por convenção ou pacto coletivo, determina que aquele signo represente seu objeto. Note-se que se é por convenção aquilo que ele representa não é individual, mas geral. Por exemplo, as palavras são caracteres cujos códigos são combinados, mantêm um acordo firmado entre o grupo – uma lei – para que o signo possa significar. Já dizia Peirce: “você pode escrever a palavra “estrela”, mas isto não faz de você o criador da palavra – e mesmo que você a apague, ela não foi destruída. As palavras vivem nas mentes daqueles que as usam. Mesmo que estejam todos dormindo, elas vivem nas suas memórias. Elas são coletivas, não individuais”. </span></p>
<p><span style="font-family:Tahoma;">Para Peirce, existem também três significados para signo: ícone e índice. O ícone mantém uma relação de proximidade sensorial ou emotiva com o signo, representando o objeto; O índice quer dizer que através de todo indício tiramos conclusões, exemplo: onde há fumaça, há fogo; e por fim o Símbolo que estabelece uma relação entre o signo e o objeto. </span></p>
<p><span style="font-family:Tahoma;">Esta foi uma introdução sobre Semiótica Peirceana, mas existem outras: semiótica estruturalista/semiologia que tem como foco os signos verbais que se iniciou com Saussure e Semiótica russa ou semiótica da cultura que tem como foco a linguagem, literatura e outros fenômenos culturais como a comunicação não-verbal e visual, mito e religião. </span></p>
<p><em><span style="font-family:Tahoma;">Fontes:</span><br />
<span style="font-family:Tahoma;">Websites: wikipédia.org</span><br />
<span style="font-family:Tahoma;">Livros: "A teoria geral dos signos", Lúcia Santaella</span><br />
<span style="font-family:Tahoma;"> "Semiótica aplicada", Lúcia Santaella</span></em></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Vídeos: Semiótica]]></title>
<link>http://paulooliveira.wordpress.com/?p=588</link>
<pubDate>Sun, 28 Sep 2008 16:44:22 +0000</pubDate>
<dc:creator>LD&#38;DA Paulo Oliveira</dc:creator>
<guid>http://paulooliveira.ca.wordpress.com/2008/09/28/videos-semiotica/</guid>
<description><![CDATA[Eu adoro o Youtube e a cada dia me surpreendo com o que vem sendo disponibilizado por lá. Fiz um a]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Eu adoro o Youtube e a cada dia me surpreendo com o que vem sendo disponibilizado por lá. Fiz um apanhadinho rápido de alguns vídeos sobre Semiótica, este elemento simples, que faz parte de nossas vidas mas que muita gente acha um bicho de sete cabeças.</p>
<p style="text-align:center;"><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/hMgKp8D6NMg'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/hMgKp8D6NMg&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p style="text-align:center;">Uma breve história da Semiótica:</p>
<p style="text-align:center;"><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/JUlwIwvUmZM'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/JUlwIwvUmZM&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/BDXBqG60lLo'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/BDXBqG60lLo&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p style="text-align:center;">A Semiótica trabalha o mundo como um texto...</p>
<p style="text-align:center;">Nós percebemos o mundo como imagens... Lemos formas...</p>
<p style="text-align:center;"><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/-dbTpoFA75w'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/-dbTpoFA75w&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p style="text-align:center;">Mais...</p>
<p style="text-align:center;"><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/xBLENsR9V1s'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/xBLENsR9V1s&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p style="text-align:center;"><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/C4UfGNfsjug'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/C4UfGNfsjug&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
<p style="text-align:left;">Tem muito mais lá no Youtube!!!</p>
<p style="text-align:center;"> </p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[MoChiLa]]></title>
<link>http://aqueiva.wordpress.com/?p=468</link>
<pubDate>Sat, 27 Sep 2008 20:06:35 +0000</pubDate>
<dc:creator>Marco Aqueiva</dc:creator>
<guid>http://aqueiva.ca.wordpress.com/2008/09/27/mochila/</guid>
<description><![CDATA[
 por Betty Vidigal


Sei lá se tua mochila 
guardava estrelas ou chuva. 
 
Parecias intranqüila]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/09/2008_queda_icaro1.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-470" title="2008_queda_icaro1" src="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/09/2008_queda_icaro1.jpg" alt="" width="448" height="544" /></a></p>
<p> por <strong>Betty Vidigal</strong></p>
<div style="background:red;margin-left:0;margin-right:3.4pt;border:windowtext 1pt solid;padding:1pt 4pt;">
<div style="background:red;margin-left:0;margin-right:3.4pt;border:windowtext 1pt solid;padding:1pt 4pt;">
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;">Sei lá se tua mochila </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;">guardava estrelas ou chuva. </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;"> </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;">Parecias intranqüila, </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;">adolescente apressada, </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;">tentando sorver o mundo </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;">em haustos sôfregos, </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;">tropeçando um pouco nos degraus da sala, </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;">na guia da sarjeta, </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;">saltitando ao atravessar a rua, </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;">ao pular para dentro do ônibus, </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;">prendendo de novo o cabelo para soltar outra vez na próxima esquina. </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;"> </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;">E essa mochila abraçada contra o peito, </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;">levada a tiracolo, </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;">desajustando a coluna, </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;">jogada às costas displicentemente </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;"> </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;">– atopetada de sonhos, </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:red;line-height:150%;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;">mal fecha, a tua mochila! </span></strong><span style="font-size:12pt;color:white;line-height:150%;font-family:Tahoma;"></span></p>
</div>
</div>
<p> <strong><em>Imagem: Collage por Marco Aqueiva a partir de <span style="font-size:11pt;font-family:Tahoma;">A Queda de Ícaro, Jacob Peter Gowy</span></em></strong></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La C.A.S-S. (Atto II: La traduzione degli Inferi)]]></title>
<link>http://signormondo.wordpress.com/?p=278</link>
<pubDate>Fri, 26 Sep 2008 11:40:05 +0000</pubDate>
<dc:creator>sigmondo</dc:creator>
<guid>http://signormondo.ca.wordpress.com/2008/09/26/la-cas-s-atto-iii-la-traduzione-degli-inferi/</guid>
<description><![CDATA[


La fretta… una specie di cannibalismo moderno.
Da Il dottor Mabuse di Fritz Lang
 



[Le pro-]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div></div>
<div><span lang="EN"></span></div>
<p><span lang="EN"><span lang="EN"></p>
<p align="justify">La fretta… una specie di cannibalismo moderno.</p>
<p align="justify">Da <em>Il dottor Mabuse</em> di Fritz Lang</p>
<p> </p>
<p></span></span></p>
<div></div>
<p><span lang="EN"></p>
<p align="justify">[Le pro-posizioni del (de/)dis-curso(Re) sono il crogiolo dell'af-ferma-zione, (-) proprio per dunque (-) sarebbe (per) bene enunciarle s(ì)empre nella forma del <em>fra-sì</em>: AF-fermazioni Frau-dolente…<span style="font-family:Times New Roman;">ü</span>ber <span style="font-family:Times New Roman;">ü</span>ber alles! Lungo il viatico il Pastore Tedesco venne al santo bosco, giusto dietro Martino stesso.]</p>
<p align="justify">La Destra del segno prelude. L'Èssere è(vento), (ri)dente sbriciolato tra le calci sgionfe della crapula indigerita. S'innalzano le Dinge (o s'innalza il piede monco?) La notte dove tutte le vacche sono nere, or ora, ha scovato l'allodola: pare un guasto da manuale (elettrotecnico).</p>
<p align="justify">La Destra del segno è il punto. Dove il senso trova una sua sospensione vi è la Destra del segno. Altra cosa è la punteggiatura, che scorre per concatenazioni tra le parole.</p>
<p align="justify">La Destra del segno s-traccia. Sebbene appaia, immacolata non è. Tre tracce dell'altrove: l'opacità del vento semiosferico, la resa dell'agire strumentale, l'indissolubilità dei grani di luppolo.</p>
<p align="justify">La Destra del segno compulsiona. Herr Hirt: <span style="font-family:Times New Roman;">«</span>Un tale è bensì il medesimo, ma è anche altro. La <em>noità</em>, che dire, suona sempre come <em>noia<span style="font-family:Times New Roman;">»</span> .</em> Tutto tace. [Un segno marcato con qualche arnese scippo o con le mani].</p>
<p align="justify">Il po-pollastro è <em>viable</em>, per il resto l'operazione non quadra, <em>nemmanco di sbieco!</em>,<em> </em>e non circola neppure. È spy. [Pertracchio.] Quindi: ricreare dei (ci)cloni digitali di quelle archi-tetture grammaticurali che riqualificastravano e disabitavano la cittadinanza museale dello zootico.</p>
<p align="justify">Detto il resto, è bene dire immantinente che il motivo del fischietto è il soffio, l'aria, invece, è una mera conseguenza: la debolezza dell'ente nell'epoca del segno. Èra un Gennariello sociabile e non poco <em>pci</em>abile, diciamo sociedile, ma pur-troppo inde-fesso. Il segno della Destra è il nuovo - non U/ultimo - ente.</p>
<p></span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[ÚLTimo DeSeJO]]></title>
<link>http://aqueiva.wordpress.com/?p=461</link>
<pubDate>Thu, 25 Sep 2008 14:53:48 +0000</pubDate>
<dc:creator>Marco Aqueiva</dc:creator>
<guid>http://aqueiva.ca.wordpress.com/2008/09/25/ultimo-desejo/</guid>
<description><![CDATA[

 
por Carlos Pessoa Rosa
Resolvi abandonar o barco, ouvir as sereias – deixarei que acreditem q]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/09/__odisseu_caronte.jpg"></a></p>
<p><a href="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/09/2008_odisseu_caronte.jpg"><img class="alignnone size-large wp-image-466" title="2008_odisseu_caronte" src="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/09/2008_odisseu_caronte.jpg?w=450" alt="" width="450" height="349" /></a></p>
<p> </p>
<p>por <strong>Carlos Pessoa Rosa</strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003300;line-height:200%;text-align:justify;margin:0;"><strong><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:small;">Resolvi abandonar o barco, ouvir as sereias – deixarei que acreditem que me seduziram. Levarei comigo uma valise. Dentro dela o vazio absoluto. Na boca, algumas moedas que darei ao velho Caronte. Espero que me escolha a acompanhá-lo na longa travessia pelo rio de águas turbilhonantes. Para tanto, deixo longo relatório como último pedido onde descrevo com minúcias meu funeral. Contratei um artista plástico para desenhar na valise, em pigmento vermelho, a barca de Caronte sobre as águas salobras do rio. Levo na boca algumas moedas cunhadas em ouro, com o rosto de barba branca e longa do deus, vestido em roupa manchada do negro limo do rio. Não quero vagar cem anos nas margens do rio Aqueronte. Nem pensar! Céu e inferno, já os vivenciei intensamente por aqui mesmo. Agora, quero chegar ao destino final, abrir a valise, libertar o vazio absoluto e degustá-lo como especiaria rara – nem pensar em levar livros ou personagens literários... Na próxima reencarnação, quero ser abismo ou vento. Só me falta tomar essas pílulas...</span></span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003300;line-height:200%;text-align:justify;margin:0;"><strong></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003300;line-height:200%;text-align:justify;margin:0;"><strong></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#003300;line-height:200%;text-align:justify;margin:0;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size:small;"><em>Imagem: collage por Marco Aqueiva a partir de Gustave Doré, inscrição em vaso grego e olho obtido no portal Flick.</em></span></span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Logotipo para facil aplicação]]></title>
<link>http://fabriciozuc.wordpress.com/?p=167</link>
<pubDate>Tue, 23 Sep 2008 20:03:08 +0000</pubDate>
<dc:creator>fabriciozuc</dc:creator>
<guid>http://fabriciozuc.ca.wordpress.com/2008/09/23/logotipo-para-facil-aplicacao/</guid>
<description><![CDATA[Logotipo criação deste designer proprietário do blog, foi trabalhado elementos de simbolicos de ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div class="mceTemp">Logotipo criação deste designer proprietário do blog, foi trabalhado elementos de simbolicos de positividade assim como a cor laranja,  o azul server como confiabilidade e segurança. Procurou priveligiar primoridalmente o conceito da marca e observar o mecanimos de redução e suas aplicações</div>
[caption id="attachment_168" align="alignright" width="192" caption="Logotipo"]<a href="http://fabriciozuc.files.wordpress.com/2008/10/cs.jpg"><img class="alignright size-full wp-image-175" title="cs" src="http://fabriciozuc.wordpress.com/files/2008/10/cs.jpg" alt="" width="192" height="338" /></a><a href="http://fabriciozuc.files.wordpress.com/2008/09/casa01.jpg"></a>[/caption]
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Baú de Adília]]></title>
<link>http://aqueiva.wordpress.com/?p=453</link>
<pubDate>Tue, 23 Sep 2008 03:54:09 +0000</pubDate>
<dc:creator>Marco Aqueiva</dc:creator>
<guid>http://aqueiva.ca.wordpress.com/2008/09/23/adilia/</guid>
<description><![CDATA[

 
por Adriana Versiani

Adília, por ser contida, tinha apenas um baú asteca na sala.
Lá guarda]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/09/__down-the-river-aaron-rayburn-copy.jpg"></a></p>
<p><a href="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/09/2008__down-the-river-aaron-rayburn.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-456" title="2008__down-the-river-aaron-rayburn" src="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/09/2008__down-the-river-aaron-rayburn.jpg" alt="" /></a></p>
<p> </p>
<p>por<strong> Adriana Versiani</strong></p>
<p><strong></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:navy;line-height:150%;text-align:justify;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:11.5pt;color:#000000;line-height:150%;font-family:Tahoma;">Adília, por ser contida, tinha apenas um baú asteca na sala.<br />
Lá guardava os chocolates. Muitos gatos habitavam a casa e, por ser contida, não os enterrava. A terra, pensava, fazia mal aos ossos.<br />
Todas as sete vidas, as depositava no baú. Adília se alimentava com chocolates e chá de ervas que cultivava nas hortas improvisadas nos pneus. Os gatos a habitavam e alguém chegando os arranhava a todos. Um dia, por ser contida, jogou-se dentro de um saco e rolou até o rio.</span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:navy;line-height:150%;text-align:justify;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:11.5pt;color:#000000;line-height:150%;font-family:Tahoma;"> </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:navy;line-height:150%;text-align:justify;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:11.5pt;color:#000000;line-height:150%;font-family:Tahoma;"> </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:navy;line-height:150%;text-align:justify;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:11.5pt;color:#000000;line-height:150%;font-family:Tahoma;">Adília, por ser contida, tinha desejos secretos e hábitos estranhos. Pensava que durante o sono alguém a via e esse alguém que a via também dormia, mas a tocava. Desejava preencher todos os espaços, tinha horror ao vazio. Na sala, apenas um baú asteca onde habitavam as vidas passadas dos gatos. Adília não se lembrava dos seus sonhos e, pela manhã, fervia água para fazer o chá de ervas que colhia dos pneus. Por ser contida, seus pensamentos giravam rápido e, de tempos em tempos, se repetiam. Um dia, jogou-os num saco e os guardou no baú.</span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:navy;line-height:150%;text-align:justify;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:11.5pt;color:#000000;line-height:150%;font-family:Tahoma;"> </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:navy;line-height:150%;text-align:justify;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:11.5pt;color:#000000;line-height:150%;font-family:Tahoma;"> </span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:navy;line-height:150%;text-align:justify;margin:0;padding:0;"><strong><span style="font-size:11.5pt;color:#000000;line-height:150%;font-family:Tahoma;">Adília, por ser contida, trazia quando menina um cristal entre os dedos. Pequenino, ele já podia transformar as coisas. O velho, que habitava a sala, zombava dela por sempre pensar o verbo transformar. Ainda não existiam os gatos, mas os pneus estavam todos lá. Na casa de paredes vazias havia um perfume de ervas. Adília vigiava a luz branca atravessar seus dedos e iluminar o cristal. Acreditava que tinha mágica e pensava o verbo transformar que o habitava. Luz branca e transparência. Contida, via cores no cristal. Um dia, jogou-as num saco e as enterrou no quintal.</span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:navy;line-height:150%;text-align:justify;margin:0;padding:0;"><strong></strong></p>
<p>Imagem: Collage por Marco Aqueiva a partir de Magritte e Aaron Rayburn</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[VaLiSe VElha e cuRIOsos novos]]></title>
<link>http://aqueiva.wordpress.com/?p=441</link>
<pubDate>Sun, 21 Sep 2008 16:27:47 +0000</pubDate>
<dc:creator>Marco Aqueiva</dc:creator>
<guid>http://aqueiva.ca.wordpress.com/2008/09/21/valise-velha-e-curiosos-novos/</guid>
<description><![CDATA[


                     por Nilza Amaral
Eu sou uma valise. Certo que minha fec]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://aqueiva.files.wordpress.com/2008/09/boite_en_valise.jpg"></a></p>
<p><strong><span style="font-size:12pt;color:#133374;font-family:&#34;"><span><a href="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/09/__2008_nilza_valise.jpg"><img class="alignnone size-full wp-image-451" title="__2008_nilza_valise" src="http://aqueiva.wordpress.com/files/2008/09/__2008_nilza_valise.jpg" alt="" width="450" height="301" /></a></span></span></strong></p>
<p><strong><span style="font-size:12pt;color:#133374;font-family:&#34;"></span></strong></p>
<p><strong><span style="font-size:12pt;color:#133374;font-family:&#34;"><span>         </span><span>           </span></span></strong><span style="font-size:12pt;color:#133374;font-family:&#34;"><span> </span>por<strong> Nilza Amaral</strong></span></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#4f6228;line-height:normal;text-align:justify;margin:0 0 10pt;"><strong><span style="font-size:12pt;color:#133374;font-family:&#34;">Eu sou uma valise. Certo que minha fechadura não é das melhores. Vive defeituosa e várias vezes me deixou exposta a olhares curiosos. Meu conteúdo não é muito interessante. Fotos amareladas, pensamentos pornográficos escondidos dentro de potes de maquiagem, beijos que roubei ao longo do percurso, cartas anônimas escritas por vingança, cheques roubados e não utilizados com receio de punições arbitrárias, e cartas de amor fora de moda. Não tenho grife. Meu modelo não atrai os mais afortunados e os pobres de espírito sempre me largam ao acaso. Se você me encontrar, <span> </span>jogue fora tudo o que tenho por dentro e me presenteie com novos horizontes e poentes avermelhados cor de sangue de inocentes. Talvez possa me presentear com pátria amada, chefes de estado honestos, sem a ambição já declarada por Shakespeare em todas as suas tragédias, ou me conseguir atestados de idoneidades de irmãos rivais livres de fratricídios<span>  </span>bíblicos, uma escritura paga de uma bela mansão em condomínio de luxo no alto de uma montanha isolada, de onde seja impossível avistar pobres de espíritos e mortos de fome. Certa vez tive uma esperança. Uma ninfeta de roupas de laicra, pronta para as corridas da juventude, resolveu me vasculhar. Com um alicate de unhas afiadas desvirginou-me de minha fechadura emperrada. Perdeu horas com cartas amareladas pelo tempo,<span>  </span>de um amor antigo quando se morria de paixão, e todas as palavras concordavam significado e significante. Nada entendendo do código absurdo atirou ao ar as palavras do amado e da amada, que pipas esvoaçantes pairaram no ar por certo tempo e em seguida despencaram-se no mar de asfalto das avenidas. Outro aventureiro estuprador de valises, forçando a fechadura já violentada, descobriu fotos em sépia e evadiu-se aterrorizado atribuindo ao suposto dono do objeto o adjetivo de ladrão de túmulo. As valises encanecidas só abrigam surpresas se esquecidas debaixo de um banco de trem, ou à vista em bancos de jardins. Se tem aparência de aparatos terroristas, causam medo e permanecem intocáveis mesmo com fechaduras viciosas; porém, se encontradas por habitantes dos planetas viadutos, ou por mortos de fome de cartões postais da vida, estão expostas ao perigo de ter revelados seus segredos comprometedores para a humanidade. Todo invólucro de segredos é perigoso, principalmente quando o conteúdo é amor. E então, eu, valise sem atrativos pendentes,<span>  </span>permaneço semi-aberta, esperando por bisbilhoteiros interessados em descobrir tesouros perdidos. ´</span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#4f6228;line-height:normal;text-align:justify;margin:0 0 10pt;"><span style="font-size:small;color:#133374;">Collage por<strong> Marco Aqueiva</strong> a partir de imagens obtidas em</span></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#4f6228;line-height:normal;text-align:justify;margin:0 0 10pt;"><strong><span style="font-size:small;color:#133374;"><em><a href="http://www.flickr.com/photos/sfduggan/2229061582/">http://www.flickr.com/photos/sfduggan/2229061582/</a></em></span></strong></p>
<p class="MsoNormal" style="background:#4f6228;line-height:normal;text-align:justify;margin:0 0 10pt;"><strong><em><span style="font-size:small;color:#133374;"><a href="http://www.toutfait.com/issues/issue_1/News/images/BoxInValiseBIG.jpg">http://www.toutfait.com/issues/issue_1/News/images/BoxInValiseBIG.jpg</a></span></em></strong></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Analisi denotativa e analisi connotativa - semiotica e marketing]]></title>
<link>http://studiotrevisani.wordpress.com/?p=144</link>
<pubDate>Sun, 21 Sep 2008 09:13:48 +0000</pubDate>
<dc:creator>studiotrevisani</dc:creator>
<guid>http://studiotrevisani.ca.wordpress.com/2008/09/21/analisi-denotativa-e-analisi-connotativa-semiotica-e-marketing/</guid>
<description><![CDATA[Un ulteriore aspetto semiotico aziendalmente rilevante è dato dalle modalità di descrizione del se]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p class="MsoBodyText" style="margin:0 0 0 .3pt;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Un ulteriore aspetto semiotico aziendalmente rilevante è dato dalle modalità di descrizione del segno, tra cui l’analisi denotativa e l’analisi connotativa.</span></p>
<p class="MsoBodyText" style="margin:0 0 0 .3pt;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">L’analisi connotativa richiede l’utilizzo di <strong>frame interpretativi</strong> (angoli di osservazione valoriali e sociali del prodotto). A seconda del punto di osservazione semiotico, infatti il prodotto diviene "segno" di un insieme di relazioni tra oggetti sociali. La pelliccia può divenire "segno" dell'appartenenza ad una classe agiata o di aspirazione ad appartenervi. Questo segno assume una valenza positiva o negativa in funzione del frame interpretativo adottato: un frame alto-borghese porterà alla decodifica della pelliccia come oggetto di classe e distinzione. Un frame ambientalista porterà ad una decodifica della pelliccia come sinonimo di superficialità del proprietario. Inoltre, connoterà in esso il possesso di valori antisociali, consumistici, antiambientalistici. </span></p>
<p class="MsoBodyText" style="margin:0 0 0 .3pt;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">È il frame di osservazione, in altre parole, che determina il giudizio del prodotto e il suo luogo all'interno dei valori e significati del soggetto.</span></p>
<p class="MsoBodyText" style="margin:0 0 0 .3pt;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Mentre l'analisi denotativa si prefigge la descrizione "oggettiva", non valutativa, dei contenuti manifesti del prodotto o del messaggio, l'analisi connotativa si prefigge di stabilire le associazioni di significato legate al segno. </span></p>
<div class="mceTemp">
<div><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">   </p>
<p></span></div>
<div><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">  </p>
<p></span></span></div>
<div><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"></span></div>
<div><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"></span></span></div>
<p><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"></p>
<div class="mceTemp">
<dl class="wp-caption alignnone">
<dt class="wp-caption-dt"><a href="http://studiotrevisani.files.wordpress.com/2008/09/analisi-denotativa-connotativa.png"><img class="size-large wp-image-145" title="analisi-denotativa-connotativa" src="http://studiotrevisani.wordpress.com/files/2008/09/analisi-denotativa-connotativa.png?w=450" alt="analisi denotativa, analisi connotativa" width="450" height="231" /></a></dt>
<dd class="wp-caption-dd">analisi denotativa, analisi connotativa</dd>
</dl>
<div></div>
<p><span lang="EN-US"></p>
<p class="MsoBodyText" style="margin:0 0 0 .3pt;">Definire la funzione semantica del prodotto permette di capirne il suo significato sociale e simbolico, i vincoli e le barriere che esso può incontrare, i motivi di accettazione e rifiuto che esso incontra sul mercato.</p>
<p class="MsoBodyText" style="margin:0 0 0 .3pt;"> </p>
<div style="border-right:windowtext 1pt solid;border-top:windowtext 1pt solid;margin-left:5.65pt;border-left:windowtext 1pt solid;margin-right:5.65pt;border-bottom:medium none;padding:1pt 4pt 0;">
<p class="Principio" style="margin:3pt 0;"><strong><span style="font-family:Arial;">Principio <span>10</span> - Carica simbolica<span>  </span>- <em>loading</em> semantico del prodotto</span></strong></p>
</div>
<div style="border-right:windowtext 1pt solid;border-top:medium none;margin-left:5.65pt;border-left:windowtext 1pt solid;margin-right:5.65pt;border-bottom:windowtext 1pt solid;padding:0 4pt 1pt;">
<p class="testobordatoprincipio" style="text-indent:0;margin:2pt 0 0;"><span style="font-family:Symbol;"><span><span style="font-size:x-small;">·</span><span style="font-family:&#34;">   </span></span></span><span style="font-size:x-small;font-family:Arial;">Gli effetti pragmatici (vendite, reazioni del mercato) derivano dalla capacità di definire le componenti sintattiche del prodotto (forme, strutture, e caratteristiche) e le componenti semantiche (valenze culturali e valoriali, simbolismi ed associazioni).</span></p>
<p class="testobordatoprincipio" style="text-indent:0;margin:2pt 0 0;"><span style="font-family:Symbol;"><span><span style="font-size:x-small;">·</span><span style="font-family:&#34;">   </span></span></span><span style="font-size:x-small;font-family:Arial;">Il valore del prodotto aumenta al crescere della carica simbolica che esso assume.</span></p>
</div>
<p><span lang="EN-US">________________<br />
Materiale estratto dal libro di Daniele Trevisani (2002), “Psicologia di marketing e comunicazione”, FrancoAngeli Editore, Milano. Copyright. Pubblicato per concessione dell’autore da <a href="http://www.studiotrevisani.it/"><span style="color:#36769c;">www.studiotrevisani.it</span></a>.<br />
E’ consentita la riproduzione solo con citazione dell’autore e del volume originario.</span></p>
<p></span> </div>
<p> </p>
<p> </p>
<p> </p>
<p></span></span></span></div>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Codici comunicativi e livelli di analisi]]></title>
<link>http://studiotrevisani.wordpress.com/?p=139</link>
<pubDate>Sun, 21 Sep 2008 09:07:27 +0000</pubDate>
<dc:creator>studiotrevisani</dc:creator>
<guid>http://studiotrevisani.ca.wordpress.com/2008/09/21/codici-comunicativi/</guid>
<description><![CDATA[

 
La semiotica si occupa di analizzare i livelli di lettura dei segni. Possiamo infatti distingue]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<div></div>
<div><span lang="EN-US"></p>
<p class="MsoBodyText" style="margin:0 0 0 .3pt;"> </p>
<p class="MsoBodyText" style="margin:0 0 0 .3pt;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">La semiotica si occupa di analizzare i livelli di lettura dei segni. Possiamo infatti distinguere tra diversi livelli di interpretazione del segno o messaggio:</span></p>
<p class="MsoBodyText" style="margin:0 0 0 .3pt;"> </p>
<ul>
<li>
<div class="testobordato" style="margin:0 0 0 17.85pt;"><span style="font-size:x-small;"><span style="font-family:Arial;"><strong>Sintattica</strong>: analisi della struttura del segno o messaggio;</span></span></div>
</li>
<li>
<div class="testobordato" style="margin:0 0 0 17.85pt;"><span style="font-size:x-small;"><span style="font-family:Arial;"><strong>Semantica</strong>: analisi dei significati;</span></span></div>
</li>
<li>
<div class="testobordato" style="margin:0 0 0 17.85pt;"><span style="font-size:x-small;"><span style="font-family:Arial;"><strong>Pragmatica</strong>: analisi di impatto, analisi degli effetti pratici del segno, cambiamento indotto dal segno sul ricevente, modificazioni di atteggiamento.</span></span></div>
</li>
</ul>
<p class="MsoBodyText" style="margin:0 0 0 .3pt;"> </p>
<p class="MsoBodyText" style="margin:0 0 0 .3pt;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Ciascun livello di lettura ha una funzione specifica, e altrettanto specifiche implicazioni aziendali. Tra i ricercatori che più hanno approfondito gli studi di semiotica del prodotto e della comunicazione pubblicitaria, è necessario evidenziare i lavori di David Mick, pioniere nell’applicazione di metodi scientifici di misurazione dell’impatto semiotico della comunicazione di marketing (vedi Mick, 1986, 1989, 1991; Mick e DeMoss, 1990).</span></p>
<p class="MsoBodyText" style="margin:0 0 0 .3pt;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Vediamo più in dettaglio le peculiarità di questi diversi livelli di lettura della comunicazione aziendale, e più in generale del “segno” aziendale:</span></p>
<p><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Altri problemi posti dalla semiotica sono dati dal livello di intenzionalità dei segni. Eco (1987)</span><a name="_ftnref1" href="http://studiotrevisani.wordpress.com/wp-admin/#_ftn1"><span class="MsoFootnoteReference"><span><span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-size:11pt;font-family:&#34;">[1]</span></span></span></span></a><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> sottolinea come alcuni comportamenti "appaiono capaci di significare anche se chi li emette non è cosciente di significare attraverso di essi", e questo può dare luogo a una "commedia degli equivoci intessuta di arrière pensées, reticenze, doppi giochi e così via" (cfr Eco, 1973,</span><a name="_ftnref2" href="http://studiotrevisani.wordpress.com/wp-admin/#_ftn2"><span class="MsoFootnoteReference"><span><span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-size:11pt;font-family:&#34;">[2]</span></span></span></span></a><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> in Eco, 1987). Ogni azienda deve rendersi conto di un dato di fatto: come sottolinea Watzlawick, non è possibile non comunicare. Ogni dettaglio, ogni parola, ogni elemento, proietta un’immagine, e incide sulle scelte del cliente.</span></p>
<p> </p>
<p> </p>
<p> </p>
<p> </p>
<p></span></div>
[caption id="attachment_153" align="alignnone" width="450" caption="livelli di analisi"]<a href="http://studiotrevisani.files.wordpress.com/2008/09/livelli-lettura-segno-semiotica1.png"><img class="size-full wp-image-153" title="livelli-lettura-segno-semiotica1" src="http://studiotrevisani.wordpress.com/files/2008/09/livelli-lettura-segno-semiotica1.png" alt="livelli di analisi" width="450" height="361" /></a>[/caption]
<p class="MsoBodyText" style="margin:0 0 0 .3pt;"> </p>
<p class="MsoBodyText" style="margin:0 0 0 .3pt;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Mentre per gli indici le associazioni sono comprensibili ed immediate (es: Rolls Royce indice di denaro, muscoli indice di forza, occhiaie indice di stanchezza), le interpretazioni dei simboli, essendo arbitrarie, devono essere concordate tra emittente e ricevente, costruendo un <strong>codice di comunicazione</strong> (sistema di regole che associa forme a significati), o ricorrendo ai codici di comunicazione già esistenti nella società. </span></p>
<p class="MsoBodyText" style="margin:0 0 0 .3pt;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Ciascuna società, tuttavia, utilizza codici che sono frutto della sua storia e del suo passato, ed è quindi sbagliato pretendere o dare per scontato che i simboli funzionanti in una cultura funzionino anche in un’altra cultura. Le differenze culturali agiscono fortemente sulla comunicazione internazionale d’impresa, anche se le contaminazioni culturali tendono, nel corso del tempo, ad omogeneizzare alcuni codici di comunicazione internazionale.</span></p>
<p class="MsoBodyText" style="margin:0 0 0 .3pt;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Ciascun simbolo si presta a diversi livelli di lettura. È necessario quindi considerare la molteplicità di interpretazioni che, in chiave simbolica, qualsiasi elemento è in grado di assumere, e anticipare le possibilità di errore e devianza interpretativa che possono avvenire. </span></p>
<p class="MsoBodyText" style="margin:0 0 0 .3pt;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">Ricerche svolte dall’autore</span><a name="_ftnref1" href="http://studiotrevisani.wordpress.com/wp-admin/#_ftn1"><span class="MsoFootnoteReference"><span><span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-size:11pt;font-family:&#34;">[1]</span></span></span></span></a><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"> hanno evidenziato che l’utilizzo di un <strong>logo</strong> aziendale (il simbolo di una mano aperta) può avere riflessi simbolicamente neutri per alcune culture, per altre culture può assumere significati negativi (nello specifico, una connotazione di “stop”), in altre ancora può produrre significati ancora più negativi. Ad esempio in Grecia il simbolo della mano aperta è un modo non verbale di offendere, di dire “sei stupido”, e un packaging che incorpora tale simbolo troverà ostacoli culturali molto forti in quel paese. </span></p>
<p class="MsoBodyText" style="margin:0 0 0 .3pt;"><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;">In generale, in ogni nazione o area culturale esistono simbologie negative che le aziende devono attentamente evitare di inserire all’interno della propria comunicazione. Una nota casa di pneumatici ha dovuto ritirare dai mercati mondiali un suo prodotto il cui battistrada riproduceva sul terreno non asfaltato un disegno simile a versetti coranici. Questo è risultato molto offensivo per tutti i mercati in cui la religione islamica è dominante, e l’azienda si è vista costretta a ritirare il prodotto, fornendo inoltre scuse ufficiali.</span></p>
<div><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"><br />
<hr size="1" /></span></div>
<div id="ftn1">
<p class="MsoToa" style="margin:1pt 0 0 17pt;"><a name="_ftn1" href="http://studiotrevisani.wordpress.com/wp-admin/#_ftnref1"><span class="MsoFootnoteReference"><span><span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-size:9pt;font-family:&#34;">[1]</span></span></span></span></a><span style="font-size:x-small;"><span style="font-family:Times New Roman;"> <span>Eco, U. (1987). <em>Trattato di semiotica generale</em>. Milano: Bompiani.</span></span></span></p>
</div>
<div id="ftn2">
<p class="MsoToa" style="margin:1pt 0 0 17pt;"><a name="_ftn2" href="http://studiotrevisani.wordpress.com/wp-admin/#_ftnref2"><span class="MsoFootnoteReference"><span><span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-size:9pt;font-family:&#34;">[2]</span></span></span></span></a><span style="font-size:x-small;"><span style="font-family:Times New Roman;"> <span>Eco, U. (1973). <em>Il segno</em>. Milano: Isedi.</span></span></span></p>
</div>
<div></div>
<p><span style="font-size:small;font-family:Times New Roman;"><br />
<hr size="1" /></span></p>
<div id="ftn1">
<p class="MsoFootnoteText" style="margin:0;"><a name="_ftn1" href="http://studiotrevisani.wordpress.com/wp-admin/#_ftnref1"><span class="MsoFootnoteReference"><span><span class="MsoFootnoteReference"><span style="font-size:9pt;font-family:&#34;">[1]</span></span></span></span></a><span style="font-size:x-small;"><span style="font-family:Times New Roman;"> Daniele Trevisani (1991). <em><span lang="EN-US">Corporate Symbols and Corporate Image</span></em><span lang="EN-US">. University of Florida.</span></span></span></p>
<div><span style="font-size:x-small;"><span style="font-family:Times New Roman;"></p>
<div></div>
<p></span></span></div>
<div>
<div><span style="font-size:x-small;"><span style="font-family:Times New Roman;"> </p>
<p></span></span></div>
<div><span style="font-size:x-small;"></span></div>
<p><span style="font-size:x-small;"><span style="font-family:Times New Roman;"></p>
<div></div>
<p> </p>
<p></span></span></div>
</div>
]]></content:encoded>
</item>

</channel>
</rss>
