Było sobie takie forum GW, co się nazywało Polonia. Pisywał na tym forum od lat St. Wiarus z artystą Zupą. Dopisywał się Warcholski i FlipFlap. Po reanimacji WSI przez Tuska forum zdominowane jest przez brygady internetowe. 50% wpisów usuwane jest przez "opiekuna społecznego" w.s2 Jacunia z Kępy Potockiej pod Młocinami. Usuwane są wszystkie wpisy artysty Zupy.

Po kiego grzyba więc tam w ogóle zaglądać :?:

Po pierwsze nikt z nas nie czuje się członkiem Polonii jako organizacji służebnej wobec W-wki. Jesteśmy emigrantami a nie żadnymi działaczami organizacji polonijnych. Dlaczego więc nie można przeskoczyć sobie na forum Emigracja - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl :?: Tam jeszcze nie ma przydzielonego cenzora.

Jak można pozwalać Jacusiowi na takowe traktowanie emigrantów :?: Moim skromnym zdaniem należy odwrócić się na pięcie i wyjść z ichniego forum. Po co robić z siebie poniżane i potulne homo oneticus :?:

A gdy już na emigrację wejdzie wszystkie 37 nicków Kagana, to każdy może sobie założyć swoje własne forum albo zajrzeć na najpopularniejsze dziś chyba

POLAND ABROAD
	Polonia - USA Poles from the US share opinions about living and working in their new country.	373 Threads 6985 Replies
	Polonia - Canada Polish-Canadians talk about local Polish events, life, news, and work in Canada.	60 Threads 1478 Replies
	Polonia - Australia Polish people living in Australia talk about local events, life, news, and work.	56 Threads 534 Replies
	Polonia - UK & Ireland News and events related to England, Ireland, Northern Ireland, Scotland, and Wales.	721 Threads 23598 Replies
	Polonia - Other Life and local events of Polish immigrants living in the remaining countries.	75 Threads 848 Replies

Rekonesans:
Edited by: jkn005  Jan 29, 08, 21:00  #7

z_darius wrote:

My daughter was born in the US. Both parents are Polish. She has been living in Canada for the last 15 years. She has a triple citizenship. While Americans probably do not realize she holds Polish citizenship, they do know she has a Canadian passport as that's what she sometimes uses when going to the US. She was advised by the US border control to claim US citizenship even if entering the US with a Canadian passport.

Interesting. Always thought is what due to place of birth. Read up a little more on this and it seems the Department of State doesn't actually enforce this on anyone and actually looks the other way. They use to enforce this policy, but have stopped recently. Part of the other countries requiring you to renounce your U.S. citizenship is true, however the U.S. will allow you to become a citizen of another country regardless. Wouldn't mind having a EU passport in the future. This might be pretty nice to have. That is of course if I plan to stay here and be married.

Polish Forums / Polonia - Australia /

Polish community in Sydney, Australia

[1] 2 3 »»

posts: 66

	Zengirl [Guest]
	Apr 27, 07, 20:20  #1 I am planning a trip to Poland (and Russia) sometime in 2008 and am interested in meeting, or finding out more, about Poland from Polish people. I live in Sydney and met some Polish guys last year but other than that I have no real knowledge of Polish people in Sydney. If anyone knows or has any information about a Polish community in Sydney or any Polish events that might be held throughout the year - that would be great. Planning a trip is fun, researching about a place is also really interesting, but getting information first hand would be even better! Cheers!	Guest
	getQuotation('Zengirl');| Reply

	Pawel
	Apr 28, 07, 04:11  #2 Hi Quoting: Zengirl I am planning a trip to Poland (and Russia) sometime in 2008 ME TOO I live in sydney aswell and also have trouble finding polish people.But i do know of a polish club in ashfield i do not know the full address but will find out if intrested havnt been myself but heard great things..

Nie pisałem jeszcze na tym forum, ale zawszeć to jakaś alternatywa do zmagań z WSI na forum GW :mrgreen:

nie, absolutnie nie - Emigracja - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl: "miala byc czwarta japonia a jest zaklamana gorna wolta z radiem z ryjem."

Po czystce marcowej na Wirtualnej Polonii pan przewodniczący raczej nie udziela się w cyberprzestrzeni nie licząc nieudanej próby skomentowania na Wirtualnej Polsce. Cała sprawa zaczyna coraz bardziej śmierdzieć. Podejrzewam zagranie w rodzaju zakulisowej intrygi Listy Ubecności. Ktoś zapisał moje imię na skorupce śmierdzącego jaja.

W tej sytuacji wypinam się na cały ten interes wypozycjonowywania wpisów polonijnych. Nie będę robił za pożytecznego idiotę. Mnie też ogarnęło zwykłe obrzydzenie do całego tego przaśnego polactwa. Zabawa skończona.

Brigades on the Polish Internet

Russian "Internet brigades" reportedly appeared in Poland in 2005. According to claims of anonymous "Polish experts on Russian affairs", reported by the Polish newspaper Tygodnik Powszechny, "at least a dozen active Russian agents work in Poland, also investigating the Polish Internet. They are claimed to scrutinize Polish websites (like those supporting Belarusian opposition), and also to perform such actions, as—for instance—contributing to Internet forums on large portals (like Gazeta.pl, Onet.pl, WP.pl). Labeled as Polish Internet users, they incite anti-Semitic or anti-Ukrainian discussions or disavow articles published on the web."^[17]

Operation "Disinformation   "The Russian Foreign Office vs "Tygodnik Powszechny"

"InoSMI", a popular Russian internet portal, last week published a strongly anti-Ukrainian article and cited it as a translation from… "Tygodnik Powszechny". In reality, the offending article had never been issued by "TP". According to Polish analysts in Russian affairs, it was not a mistake, but rather a deliberate attempt to mislead.

Rankingi w RP są redagowane przez adminów. Czarnecki jest okrzyknięty he he he "Absolutny rekordzista. Prowadzi swój blog już 4 lata i 4 miesiące i przez ten czas nie opuścił ani jednego dnia."

Jedyny pomroczny ranking blogów oparty na bliżej nieznanej tajemniczej formule został właśnie przymknięty na początku sierpnia 2008, gdyż publikował rezultaty niepomyślne dla przyjętej przez sejm linii rozwoju demokracji.
277 Blog Rzeczpospolitej
50 ooops.pl
32 Wychodźstwo
32 kataryna
18 Matka-Kurka.net
13 Igor Janke: Najnowsze informacje
6 Stary Wiarus: Najnowsze informacje
4 Boomerang, czyli Backup Wiarusa
4 Na wylocie
4 Enklawa
4 Piotr Słotwiński: Blog Ilustrowany
2 Blog Ryszarda Czarneckiego
2 Paszportowy Szantaż Władz RP
1 Bez dekretu
1 Siedemnaste województwo
łże-dumanie
2 Azrael - po stronie prawdy

Nasz absolutny rekordzista wypada tu raczej mizernie w porównaniu z ópsem Makowskiego.

Przykładowy ranking bazowany na ilości linków do danego bloga czyli tzw. authority:

1. 1.

   Breaking News and Opinion on The Huffington Post

   

   • By Arianna Huffington · 7 hours ago
   • http://www.huffingtonpost.com
   • Authority: 26,025
2. 2.

   TechCrunch

   

   • By Michael Arrington · 10 hours ago
   • http://www.techcrunch.com
   • Authority: 22,310
3. 3.

   Gizmodo, the Gadget Guide

   • 2 hours ago
   • http://gizmodo.com
   • Authority: 21,010
4. 4.

   Engadget

   • By WeblogsInc · 34 minutes ago
   • http://www.engadget.com
   • Authority: 18,751
5. 5.

   Boing Boing

   Boing Boing is a weblog of cultural curiosities and interesting technologies. It's the most popular blog in the world, as ranked by Technorati.com, and won the Lifetime Achievement and Best Group Blog awards at the 2006 Bloggies ceremony.

   • By Mark Frauenfelder · 1 hour ago
   • http://www.boingboing.net
   • Authority: 15,721
6. 6.

   Lifehacker, tips and downloads for getting things done

   • 36 minutes ago
   • http://lifehacker.com
   • Authority: 14,848
7. 7.

   Ars Technica

   Ars Technica the Art of Technology. News, analysis, and in depth coverage of technology.

   

   • By Ars Technica, LLC · 53 minutes ago
   • http://arstechnica.com
   • Authority: 13,992
8. 8.

   ReadWriteWeb Web Apps, Web Technology Trends, Social Networ...

   ReadWriteWeb is a popular weblog that provides Web Technology news, reviews and analysis. It is the lead blog in the ReadWriteWeb Network, a growing network of blogs about web technology.

   

   • By Richard MacManus · 7 hours ago
   • http://readwriteweb.com
   • Authority: 10,363
9. 9.

   icanhascheezburger.com

   Funny lolcats, cat pictures, cat macros, funny captions (and other animals)! Submit your own lolcat! :)

   

   • By Cheezburger Cat · 46 minutes ago
   • http://icanhascheezburger.com
   • Authority: 10,354
10. 10.

    Mashable! The #1 Social Networking and Social Media News Blog

    The world's #1 social networking blog.

    

    • By Pete Cashmore · 2 hours ago
    • http://mashable.com
    • Authority: 10,188

Here is another
These are the top 20 websites, as voted by the number of visits. We will be resetting this list on a weekly basis soon.

Oto nadesłane opinie od naszych gości:

Listy z Konsulatow PRL:

Komuś bardzo zależy na alienacji Polonii. Komu?

88-letni dzis pulkownik dyplomowany Kamil Czarnecki w 1946 roku zostal pozbawiony obywatelstwa polskiego przez wladze komunistycznej Polski. Za zdrade narodu polskiego. Mieszkal wówczas w Londynie. Podobnie postapiono wobec 5 generalów i 75 wyzszych oficerów Polskich Sil Zbrojnych na Zachodzie. Po klesce wrzesniowej Kamil Czarnecki walczyl we Francji. Po zalamaniu sie frontu ewakuowal sie do Anglii. Pracowal w Sztabie Generalnym Polskich Sil Zbrojnych w Londynie. Po pewnymczasie, jako oficer sztabowy, zostal odkomenderowany do USA. Skonczyl tam wyzsza szkole dowodzenia. Zostal oficerem operacyjnym I Dywizji Pancernej gen. Stanislawa Maczka. - Z generalem Maczkiem jechalem w jednym czolgu w czasie inwazji - wspomina Czarnecki. Po wojnie zdobyl wyksztalcenie z zakresu technologii materialów.

W styczniu 1972 roku przyslano mu list z Konsulatu PRL: "Szanowny Panie, konsulat generalny uprzejmie zawiadamia, ze Rada Ministrów Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej w dniu 23 listopada 1971 roku anulowala uchwale Rady MinistrówRzeczypospolitej Polskiej z dnia 26 wrzesnia 1946 o pozbawieniu Pana polskiego obywatelstwa. Lacze wyrazy szacunku. Mieczyslaw Hara, konsul generalny". Kamil Czarnecki i inne osoby z londynskiej, wojennej emigracji nie traktowaly powaznie listów z konsulatów komunistycznej Polski. Gesty wladz krajowych oceniano jako pozorne i podejrzane. Panowalo przekonanie, ze celem nie jest naprawienie krzywd, ale wciagniecie ich do gry politycznej. - Wszyscy generalowie i wyzsi oficerowie, których kiedys podobnie jak mnie pozbawiono obywatelstwa, po 1990 roku otrzymali obywatelstwo polskie. Gen. Stanislaw Maczek - jak sobie przypominam - odmówil przyjecia. Uwazal, ze pismo zawiadamiajace o przyznaniu obywatelstwa nie tak jest sformulowane, jak nalezy. Kamil Czarnecki równiez nie odpisal na ten list. W 1992 roku wraz z zona IrenaDelmar-Czarnecka odwiedzil Polske. Poslugiwali sie paszportami brytyjskimi. Do dzis panstwo Czarneccy nie posiadaja paszportów polskich. - Potrzebna jest ustawa, która przyzna nam automatycznie obywatelstwo polskie - mówi Irena Delmar-Czarnecka. - To naturalne, ze bylismy i jestesmy Polakami. Dlaczego musimy wystepowac o przyznanie nam polskiego obywatelstwa? Ostatni prezydent na uchodzstwie Ryszard Kaczorowski uwaza, ze zolnierze wojsk podlegajacych legalnemu rzadowi Rzeczypospolitej, którzy w wyniku ukladu jaltanskiego pozostali poza Polska, nie musza ubiegac sie o obywatelstwo, którego nie utracili. - Odebrano im obywatelstwo Polski Ludowej, którego nigdy nie mieli. Czuli sie obywatelami Polski przedwrzesniowej. Poza tym - odebrac obywatelstwo mozna po przewodzie sadowym, wykazujacym zdrade narodowa, a nie na mocy uchwaly rzadu - mówi prezydent Kaczorowski. Ryszard Kaczorowski opuscil rodzinne tereny, zajete przez armie sowiecka w 1939 roku, z armia gen. Wladyslawa Andersa. Dotarl do Anglii, jednak nie przyjal obywatelstwa brytyjskiego. Uznany zostal za bezpanstwowca. Poslugiwal sie dokumentem podrózy. - Od rzadu premiera Krzysztofa Bieleckiego wszyscy czlonkowie rzadu polskiego w Londynie otrzymali paszporty polskie - mówi prezydent Kaczorowski. Paszporty poselstwa w Madrycie Maciej Morawski przyjechal do Francji z Polski w listopadzie 1946 roku. Mial wtedy 16 lat. Jego ojciec byl ambasadorem rzadu londynskiego we Francji. Ojciec otrzymal z kraju poufna informacje od prezesa Rady Ministrów Edwarda Osóbki-Morawskiego, ze w kraju sprawy potoczyly sie w zlym kierunku. - Wybralem wolnosc. Stalem sie uchodzca politycznym - mówi Maciej Morawski. Podrózowal jako wspólpracownik swego ojca, legitymujac sie paszportemdyplomatycznym rzadu londynskiego. Honorowano ten dokument do 1954 roku, a nawet 1956 roku. Zalezalo to od kraju. Wielka Brytania najwczesniej przestala uznawac ten paszport. Paszport przez wiele lat byl przedluzany przez poselstwo polskie rzadu londynskiego w Madrycie. Poselstwo istnialo do 1968 roku, kierowalo polska sekcja Radia Madryt. Poslem byl Józef Potocki, osobisty przyjaciel gen. Franco. - Paszport rzadu londynskiego uwazalem zawsze za wazny - mówi Maciej Morawski. Pózniej poslugiwal sie nansenowskim dokumentem podrózy, dla bezpanstwowców. W 1974 roku za rada Radia Wolna Europa, gdzie pracowal jako korespondent paryski (od 1965 r.), przyjal obywatelstwo francuskie. W 1989 roku Maciej Morawski zglosil sie do polskiej ambasady w Paryzu. Tam uroczyscie wreczono pieciu osobom paszporty polskie. Nielegalnie zabrane, legalnie zwrócone W 1958 roku Helena Miziniak przyjechala do rodziców w Anglii. Jej ojciec, jeniec Kozielska (przeniesiony pózniej do innego obozu), przewedrowal szlak bojowy z armia gen. Wladyslawa Andersa. Od konca wojny mieszkal w Londynie oddzielony od rodziny, która zostala w kraju. W ramach programu laczenia rodzin ojciec zalatwil córce prawo stalego pobytu w Wielkiej Brytanii. Po kilku latach zglosila sie do ambasady w Londynie po polski paszport. Zamierzala odwiedzic Polske. - Powiedziano mi w ambasadzie, ze musze zrzec sie polskiego obywatelstwa. W przeciwnym razie nieotrzymam wizy do Polski. Powolywano sie na ustawe z 1962 roku i artykuly 13 i 14. Zaproponowalam, ze zaplace ile trzeba, by tylko nie zrzekac sie obywatelstwa. Tlumaczylam, ze jestem Polka i chce nia zostac. Po ostrej wymianie slów ambasador wyrzucil mnie za drzwi - wspomina Helena Miziniak. Trzy lata temu konsul odnalazl w archiwum ambasady dokumenty Heleny Miziniak. Zapisano: pozbawiona polskiego obywatelstwa, gdyz wyszla za maz za obcokrajowca. - Nieprawda. Rodziców meza wywieziono na Syberie. Opuscili Rosje z armia Andersa. Osiedlili sie wAnglii. Syn dotarl do nich po 20 latach mieszkania w Polsce - mówi zainteresowana. Przez kilkanascie lat uczyla w polskiej szkole w Anglii. Pózniej m.in. w Polskim Osrodku Spoleczno-Kulturalnym w Londynie. Jest sekretarzem generalnym Zjednoczenia Polskiego w Wielkiej Brytanii. - Juz siedem lat Zjednoczenie Polskie w Wielkiej Brytanii wystepuje z postulatami do wladz RP o przywrócenie obywatelstwa dla osób pozbawionych go. Domagalismy sie anulowania ustawy z 1962 roku. Nasze wnioski przepadaly. Ja polskiego obywatelstwa sie nie zrzeklam dobrowolnie, ale do tego zostalam zmuszona. Automatyczne przyznanie mi obywatelstwa to jedyne wlasciwe rozwiazanie. HeleneMiziniak juz dwukrotnie zapraszano do komisji wyborczej w konsulacie w Londynie. Poniewaz nie ma polskiego obywatelstwa, musiala odmówic. - Brak obywatelstwa polskiego mnie dyskryminuje. Dzialam przeciez w strukturach organizacji polonijnych - mówi Helena Miziniak. - Po obywatelstwo nie wystapie do konsulatu. Przestrzegam zasady: co zostalo nielegalnie zabrane, legalnie powinno zostac zwrócone. - Obecna propozycja Sejmu, by osoby pozbawione obywatelstwa wystepowaly o jego przywrócenie dokonsulatów, jest jednak konieczna. Konsulaty nie zawsze wiedza, kto obywatelstwa zostal pozbawiony - wyjasnia prezydent Ryszard Kaczorowski. - Osoby, które nigdy obywatelstwa PRL nie przyjely, musza sie zwrócic o polski paszport. Zdegradowany i bez obywatelstwa Michal Checinski, dyscyplinarnie zwolniony z wojska w lipcu 1967 roku, nie mial szans na emigracje do Izraela. Przed laty pracowal w najtajniejszych komórkach Informacji Wojskowej. Musi odbyc kilkuletnia kwarantanne - dowodzono. Poprosil o pomoc Czeslawa Kiszczaka, wówczas wiceszefa Wojskowej Sluzby Wewnetrznej. Znali sie ze wspólnej pracy w Informacji Wojskowej. Kiszczak akurat zastepowal szefa WSW Teodora Kufla, podpisal zgode na wyjazd. Jako szesnastolatek Michal Checinski byl jednym z organizatorów ruchu oporu w lódzkim getcie. Pózniej jego z cala rodzina wywieziono do Oswiecimia. Uciekl z marszu smierci. Walczyl jako zolnierz w 314 dywizji rosyjskiej. Pod koniec 1946 roku podjal prace w lódzkiej fabryce. Skierowano go do szkoly Informacji Wojskowej w Wesolej pod Warszawa. - Bylem mlodym czlowiekiem, który uwierzyl w komunizm. Dopiero pracujac w Informacji zorientowalem sie, w jakim tkwie bagnie - mówi. Bedac pulkownikiem, a takze pózniej, zatwierdzal awanse w wojsku. W 1952 roku oskarzono go o szpiegostwo. Po smierci Stalina wycofano oskarzenia. Jako wykladowca nauk politycznych zostal skierowany do szkoly Informacji w Wesolej. Jednoczesnie studiowal. Ukonczyl ekonomie na Uniwersytecie Warszawskim. W 1963 roku obronil doktorat. Wykladal wtedy w Wojskowej Akademii Politycznej. W lipcu 1967 roku na rozszerzonym zebraniu partyjnym w WAP zaatakowali go koledzy. - Zapytali mnie, czy Polska jest moja ojczyzna? Odpowiedzialem, ze to mnie obraza. Moi przodkowiemieszkali tutaj od dwunastego wieku. Przezylem getto, Oswiecim, walczylem z Niemcami - mówi Checinski. - Postanowilem wyjechac za wszelka cene, natychmiast. Córki nie chciano przyjac na UW. Musial siezrzec obywatelstwa. Mieszkal w Izraelu, pózniej w USA. Wrócil do Izraela. Stal sie znanym ekspertem z dziedziny ekonomiki obronnosci. Wykladal w Izraelu i w USA. Napisal ksiazke, wydana po angielsku, w której opisal stosunek polskich i sowieckich sluzb specjalnych do problemu zydowskiego w Polsce. Na poczatku lat 90. dowiedzial sie, ze minister obrony narodowej Wojciech Jaruzelski pozbawil go stopnia majora. - Zdegradowano nawet nieboszczyków tylko dlatego, ze byli Zydami w polskim wojsku. Tego nie robil nawet Hitler z Zydami z armii kajzerowskiej - mówi. Po 1990 roku przywrócono mu stopien wojskowy oraz wojskowa rente. - O polskim obywatelstwie nawet nie mysle. Jesli moga przywrócic, niech to zrobia. Moje dzieci chca polskiego obywatelstwa. Jedna z córek prowadzi w Izraelu biuro architektoniczne. Wejscie Polski do struktur europejskich otworzyloby przed nia dodatkowe mozliwosci, gdyby miala polskie obywatelstwo- mówi Michal Checinski. Polka z urodzenia Maria Yung wyjechala z Polski do Anglii w 1967 roku,by odwiedzic rodzine. Przedluzyla trzymiesieczna wize pobytowa. Zapisala sie na kurs jezyka angielskiego. Rok pozniej wyszla za Anglika i zostala Brytyjka. Jej matka, mieszkajaca w Polsce, zachorowala. Maria musiala przedluzyc waznosc polskiego paszportu. - W ambasadzie powiedziano mi, ze w oczach polskiego rzadu jestem zdrajca i uciekinierem - wspomina Maria Yung. Wyjasnila, ze poslubila obywatela brytyjskiego. - Poinformowano mnie, ze wjade do Polski tylko jako obywatelka brytyjska. A polska ambasada nie wbije mi wizy do brytyjskiego paszportu, jesli nie zrzekne sie polskiego obywatelstwa. Wyszlam z ambasady - opowiada Maria Yung. Stan zdrowia matki pogarszal sie. Yung miala do wyboru: albo pojechac i pozegnac sie z matka, albo nie. Cena bylo polskie obywatelstwo. - W polskiej ambasadzie w Londynie podpisalam cyrograf na wlasna dusze. Maz mnie uspokajal, ze podpisalam papier, ale wewnatrz pozostalam Polka - mówi Maria Yung. Yung musiala sie wówczas zrzec mieszkania w Polsce. - Dostalam w koncu bumage, ze juz nie jestem Polka. Powolano sie bodaj na artykul 14 z 1962 roku. Po 1990 roku Maria Yung zglosila sie do ambasady w Londynie o odwrócenie tego, co sie stalo z jej polskim obywatelstwem. Dowiedziala sie wtedy, ze obywatelem polskim moze zostac, gdy napisze listdo prezydenta z prosba o nadanie obywatelstwa. - To absurd. Nie moge prosic o to, co mam z racji urodzenia i czego zrzeczenia sie wymuszono na mnie. Teraz Sejm zadecydowal, ze dopuszcza sie termin "przywrócenie obywatelstwa". Nie zgadzam sie na przywrócenie. Ja chce, aby odwolano krzywde, która mi wyrzadzono. Dwójka dzieci Mari Yung ukonczyla Cambrige. Córka pracuje jako prawnik w jednej z najwiekszych firm prawniczych w Londynie. Jako jedyna w firmie mówi po polsku. Syn zwiazany jest z BBC. - Moje dzieci pragna posiadac polskie obywatelstwo. Urodzily sie z rodziców Brytyjczyków. Nie majaszans, by je uzyskac - zaluje Maria Yung. Maria Yung nie wystapi o polskie obywatelstwo. - Prawde powiedziawszy paszport polski nie jest mi potrzebny. Chcialabym miec jednak swiadomosc,ze w oczach rzadu polskiego jestem wciaz Polka. Dziala w Zjednoczeniu Polskim w Wielkiej Brytanii, jest czlonkiem prezydium. Czlowiek z listy 17 kwietnia 1968 roku dziennikarza Józefa Lebenbauma wyrzucono z pracy w lódzkim "Glosie Robotniczym". Ludzie obawiali sie z nim spotykac. Nie mial wstepu do klubu dziennikarza. Zadecydowal: wyjezdzam z kraju. Zona nie chciala opuscic Polski.Rozwód przeprowadzil w 21 dni. Nie mial srodków do zycia. Sprzedal brylant nalezacy do matki: jedyna cenna rzecz w rodzinie. Uchowal sie przez wojne i "przewedrowal" przez Syberie. Na poczatkuwrzesnia 1968 roku przyszla wiadomosc z biura paszportowego milicji, ze moze wyjechac. "Pan nie wyjedzie bez zrzekniecia sie obywatelstwa" - uslyszal ultimatum w biurze paszportów. Podpisal gotowy formularz. Odwiedzil ambasade holenderska i otrzymal promese wizy do Izraela. Dopiero wtedy milicja wreczyla mu dokument podrózy: karteczke zlozona na trzy czesci. Bylo w niej napisane: posiadacz niniejszego dokumentu nie jest obywatelem Polski Rzeczypospolitej Ludowej. Puste rubryki na zawód. Oraz dopisek: dokument traci waznosc z chwila przekroczenia granicy PRL. Wladze nie pozwolily Józefowi Lebenbaumowi zabrac zadnych dokumentów. Nawet swiadectwa pracy. - Bylem czlowiekiem nagim - mówi Józef Lebenbaum. Jechal ekspresem "Chopin" do Wiednia. Juz na terenie Czechoslowacji bylosoba znikad i nikim. Po przekroczeniu granicy czechoslowacko-austriackiej pojawil sie oficer policji austriackiej. Holowal grupe bylych obywateli PRL do Wiednia. Pózniej przez Rzym wyjechal do Szwecji z dokumentem podrózy. Siedem lat czekal na obywatelstwoszwedzkie. Pracowal jako robotnik. Postanowil, ze nie bedzie bral pomocy socjalnej. - Pomyslalem, iz mam dwie rece i nogi. Wiec nie odwdziecze sie Szwecji, za to, ze mnie przyjela, siedzeniem na jej garnuszku. Pózniej znalazl zajecie na Uniwersytecie w Lund. W 1983 roku zalozyl Independent Polish Agency. Agencja zajmowala sie rozpowszechnianiem na Zachodzie informacji naplywajacych z kraju. Józef Lebenbaum organizowal przerzuty sprzetu poligraficznego i elektronicznego dla podziemia w Polsce. Jego aktywnosc spedzala sen z oczu szefów MSW. Bezpieka podejmowala wobec niego wiele dzialan, chciala go nawet porwac. W lutym 1990 roku przekazal Komitetowi Obywatelskiemu przy Lechu Walesie maszyny drukarskie. Komitet zaprosil go do kraju. Na polskim promie wMalm� funkcjonariusz w cywilu spojrzal na liste. Powiedzial, ze Lebenbaum nie ma prawa wjazdu doPolski. Lepiej niech opusci prom. Z promu zatelefonowal do Komitetu Obywatelskiego. Powiedziano: plyn do Swinoujscia. Rano otworza MSW w Warszawie, my bedziemy interweniowac. W Swinoujsciu trzech oficerów ze sluzby granicznej zaprosilo Lebenbauma na kawe. Rozkladali rece, ze to nie oni sa winni zamieszania. Dzwonili do MSW, podawali hasla. Po trzech godzinach otrzymali rozkaz: wydac wize na dwa tygodnie. W Warszawie Lebenbaum w towarzystwie Henryka Wujca odwiedzil w Sejmie Bronislawa Geremka. Opowiedzial, co go spotkalo, ze na granicy obowiazuja listy osób, którym sie nie udziela wizy wjazdowej. - Geremek zdziwil sie i powiedzial: Kiszczak mi mówil dwa tygodnie temu, ze na granicach juz zadnych list nie ma - wspomina Lebenbaum. W 1994 roku Józef Lebenbaum powiadomil konsulat w Malm�, kiedy i w jakich okolicznosciach utracil obywatelstwo polskie. Nie pisal podan. Po miesiacu otrzymal zawiadomienie, ze przywrócono mu polskie obywatelstwo. Jako obywatel szwedzki nie moze poslugiwac sie polskim paszportem. Mówi sie o wprowadzeniu w Szwecji ustawy dopuszczajacej podwójne obywatelstwo. Zdegradowany pulkownik bez obywatelstwa Byl maj 1968 roku. Na zebraniu partyjnym w Wojskowej Akademii Politycznej zarzucono profesorowi historii Emanuelowi Haliczowi, ze nie napisal artykulu o wyzwolenczej walce narodu palestynskiego. - Moje argumenty, ze zajmuje sie historia Polski nikogo nie przekonywaly. Istnialy spisy zrobione juzw 1967 roku, kogo usunac z wojska. Szukano pretekstu. Wyrzucano jednego za drugim. Mnie równiez - wspomina prof. Halicz. Emanuel Halicz studiowal na Uniwersytecie Jagiellonskim. Obronil prace doktorska. Wiele lat pracowal w Instytucie Nauk Spolecznych, pózniej w Wojskowej Akademii Politycznej. Po 1956 roku chcial opuscic wojsko. Zamierzal pisac prace o okresie napoleonskim i w tym celu musial odwiedzic archiwa francuskie. Jednak jako wojskowy nie mógl liczyc na zgode na wyjazd do krajów zachodnich. Zwrócil sie o pomoc do ministra obrony Mariana Spychalskiego, znali sie z dawnych lat. - Spychalski powiedzial: "Zapewniam, ze pojedziecie". Dotrzymal slowa. Odwiedzilem archiwa, uczestniczylem w miedzynarodowych konferencjach, m.in. w Sztokholmie i Wiedniu - mówi prof. Halicz. W latach 60. Emanuel Halicz pracowal w Wojskowej Akademii Politycznej. Z profesorem Stefanem Kieniewiczem zredagowal dwadziescia kilka tomów dokumentów o Powstaniu Styczniowym. Wykladal, jako profesor dochodzacy, równiez na Uniwersytecie Warszawskim. Po usunieciu z pracy w WAP w 1968 roku otrzymal emeryture. Mial 46 lat. Zastanawial sie, co robic. Profesorowie Stefan Kieniewicz, Aleksander Gieysztor i Stanislaw Herbst nie mogli mu pomóc pomimo wielu staran. - Bardzo pieknie sie zachowali. Postanowilem wyjechac - mówi profesor Halicz. Wladze nie zgadzaly sie na wyjazd. Profesor byl oficerem. W WAP pracowalw stopniu pulkownika na etacie generalskim. Kierowal Katedra Historii Polski. Prawde powiedziawszy nic wspólnego z militarna strona wojska jako takim nie mial. Otrzymal dwie odmowy wyjazdu. Dopiero w 1971 roku otrzymal zgode. Bylo to równoznaczne z pozbawieniem polskiego obywatelstwa. Prof. Aleksander Gieysztor, wraz z innymi, czynil starania, aby opuszczajacy kraj prof. Halicz znalazlsie w Paryzu. Wladze to storpedowaly. W rozmowach o umowie kulturalnej z Francja, rzad polski zastrzegl sobie, by wyjezdzajacych z kraju naukowców w ramach "fali marcowej" nie przyjmowac do pracy naukowej w Paryzu. Prof. Halicz wyemigrowal z rodzina do Danii. Otrzymal prace na uniwersytetach w Odense i Kopenhadze. Wydal siedem ksiazek, piec dotyczylo historii Polski. - Przed moim wyjazdem z Polski w druku znajdowala sie moja ksiazka o polskiej walce partyzanckiejw XIX wieku na tle europejskim. Druk zostal przerwany. Ksiazka ukazala sie w Danii po angielsku - mówi prof. Halicz. W 1989 roku Polska Akademia Nauk, Uniwersytet Jagiellonski i Towarzystwo Polonia zaprosily profesora do udzialu w III Kongresie Uczonych Polskiego Pochodzenia. Emanuel Halicz napisal list do prezydenta Wojciecha Jaruzelskiego. Zapytal, jaki jest stosunek wladz polskich dowydarzen z marca 1968 roku. Otrzymal odpowiedz podpisana przez dyrektora gabinetu prezydenta. Uznal ja za niezadowalajaca. Nie pojechal na kongres. W 1992 roku profesor dowiedzial sie, ze pozbawiono go stopnia pulkownika. Nie wierzyl w to. Napisal do MON. Szef Departamentu PersonalnegoMON odpisal: Emanuel Halicz zostal zdegradowany w 1972 roku przez ministra obrony narodowej. - Zwrócil sie do ministra Piotra Kolodziejczyka z zapytaniem: dlaczego wciaz jest pozbawiony stopniawojskowego? Minister wystapil do Urzedu Wojewódzkiego w Warszawie, przywrócono mi obywatelstwo - relacjonuje prof. Halicz. A dopiero w 1994 roku przywrócono mi stopien pulkownika. Kilka lat temu wraz z zona po raz pierwszy odwiedzil Polske. Poslugiwali sie paszportami dunskimi. - Przyznanie mi obywatelstwa polskiego w warunkach dunskich jest niezgodne z prawem. Kiedys sugerowalem, by ambasada polska w Kopenhadze wystapila do wladz dunskich o zgode na posiadanie przeze mnie równiez obywatelstwa polskiego. Szkoda zabiegów. Dania uznaje tylko jedno obywatelstwo - mówi prof. Halicz. Wielu rodakom wyrzadzono niepowetowana krzywde, odbierajac im brutalnie obywatelstwo. Gleboko urazone poczucie godnosci nie pozwala im jednak przyjac zdawkowego "przywrócenia obywatelstwa". Poprzedzonego oczywiscie pisemnym wnioskiem do konsulatu. Tu chodzi - jak powiedzial Emanuel Halicz - o zadoscuczynienie i cos wiecej. Jerzy Morawski Ustawa o obywatelstwie polskim z 15 lutego 1962 roku m.in. zawierala warunki, jakie decyduja o utracie obywatelstwa polskiego. Byly one bardzo "pojemne" i pozwalaly wladzom pozbawic obywatelstwa kazda osobe, która jej sie narazila. Na przyklad "naruszajace obowiazek wiernosci wobec PRL", odmawiajace powrotu na wezwanie "wlasciwego organu panstwa" albo dzialajace na szkode "zywotnych interesów PRL".

Senat prawdopodobnie naprawi blad Sejmu.
Ustawa o obywatelstwie polskim, uchwalona pod koniec czerwca przez Sejm, najprawdopodobniej zostanie poprawiona przez Senat. Trzy komisje senackie proponuja wyrazne okreslenie, ze obywatel polski moze byc równiez obywatelem innego panstwa, co oznacza, ze ma takie same prawa i obowiazki, jak posiadacz wylacznie obywatelstwa polskiego. W Sejmie ustawa, umozliwiajacam.in. przywrócenie polskiego obywatelstwa tym, którzy zostali zmuszeni do emigracji przez wladze PRL, nie wywolala kontrowersji. Burza zaczela sie pózniej. Sejm uchwalil, by osoby pozbawione obywatelstwa polskiego mogly ubiegac sie o jego przywrócenie. Wystarczylo zlozyc wniosek w najblizszym konsulacie. W ustawie jest jednak przepis, który mówi, ze Polak nie moze sie w Polsce poslugiwac paszportem obcego panstwa. Wywolalo to liczne glosy sprzeciwu Polonii. W tej sprawie protestowalm.in. Jan Nowak-Jezioranski. Oburzeni sa tez inni Polacy zamieszkali za granica. Ustawa stwierdzala bowiem, ze "obywatel polski nie moze byc równoczesnie przez wladze RP uznawany za obywatela innego panstwa". Rozstanie z powojenna Polska, pisze w swoim reportazu Jerzy Morawski, dla wielu rodaków bylo ponizajace. Wladze szantazem odbieraly im polskie obywatelstwo, wyganialy za granice. Osoby przedluzajace pobyt na Zachodzie wzywano do polskich ambasad. Stawiano ultimatum: albo wróca, albo drzwi do kraju zatrzasniete zostana na zawsze. Wielu rodakom wyrzadzono niepowetowana krzywde, odbierajac im brutalnie obywatelstwo. Gleboko urazone poczucie godnosci nie pozwala im jednak przyjaczdawkowego "przywrócenia obywatelstwa". Poprzedzonego oczywiscie pisemnym wnioskiem do konsulatu. Tu chodzi - jak powiedzial jeden z bohaterów reportazu - o zadoscuczynienie i cos wiecej. D.P.

============================

Blad Sejmu? Blad Sejmu?! Co za bezczelnosc! Blad Sejmu stosunkiem trzystu osiemdziesieciu szesciu glosow za ustawa bardziej represyjna niz komunistyczne prawo z epoki Gomulki do dwoch glosow przeciwko? Panowie poslowie pomylili sie i teraz zaluja? Wolne zarty.
"Pulapka paszportowa" (wpuszczanie, ale selektywne niewypuszczanie z Polski Polakow,ktorzy wjechali na paszportach obcych) zaczela dzialac grubo PRZED data skierowania do Sejmu projektu nowej ustawy o obywatelstwie.
Pierwsze oswiadczenia konsulatow RP w Kanadzie o wstrzymaniu wydawania wiz polskich do paszportow kanadyjskich to styczen 1999 roku. Rzad premiera Buzka skierowal projekt nowej ustawy do Sejmu 5 pazdziernika 1999 r. - dziewiec miesiecy pozniej.

Kto robil "podgotowke" na Okeciu, i na czyje polecenie?
Takie kroki, jak demonstracyjna proba zatrzymania na Okeciu trzyletniego dziecka urodzonego w USA za brak paszportu polskiego, i wysmianie przez wiceministra SWiA Ferenca interpelacji poselskiej w Sejmie w tej sprawie dnia 7 czerca 2000 to nie sa zadne przypadki, bledy czy pomylki. To samo w dobrze naglosnionej sprawie proby zatrzymania na Okeciu znanego boksera usilujacego wyjechac z Polski w czerwcu 2000 na niemieckim paszporcie. Konsulaty RP na calym swiecie klamaly zgodnym chorem, ze zasada wylacznosci obywatelstwa polskiego to wynik wymagan Unii Europejskiej, choc z dokumentow sejmowych wynika, ze zadnego takiego wymagania nie ma i nigdy nie bylo. Konsulaty klamaly wedlug instrukcji z Warszawy, inaczej nie byloby tak nadzwyczajnej zgodnosci pogladow od Chicago po Sydney. Ustawa przeszla w Sejmie 386:2, czyli uruchomiono scisla dyscypline partyjna przy glosowaniu.

Komus bardzo zalezy na alienacji Polonii. Komu?

Stary Wiarus
staryw@hotmail.com

(Dziekujemy Panu Bonifacemu Pulwickiemu)

<< Wróć do poprzedniej strony

WSI - FORA INTERNETOWE
A ten wiadomy powszechnie blok 256 adresow IP to trzymajom krasnoludki, ktore sie tam glowiom 24/
7/365, jak by tu dobrze zrobic Sierotce Marysi, co na róźnych forach różne osoby zauważyły, bo trudno
nie zauważyć.

Ciekawe, ale tych dwustu piećdziesięciu sześciu adresów IP światła administracja GW jakos nie banuje,
chociaż technicznie bylaby to rzecz trywialna zgoła. Fajnie by bylo eksperymentalnie sprawdzić, jak
wyłączenie na miesiac czy dwa dostepu do forum dla tego bloku IP wplyneloby na jakość tutejszej
debaty. Ale na to uszy Agory sa zapewne za chude.

Ja tam jestem czlek zgodliwy i gruntownie niechętny spiskowym czy frakcyjnym teoriom. Ale nie sposob
nie dostrzec, ze orientacja antypolonijna na tym forum reaguje na niewygodne sobie watki w ciagu
minut od ich ukazania się na forum, niezaleznie od pory dnia i nocy. Pompa do szamba gdzieś tam
musi stac pod parą, bo odpala natychmiast, kiedy ktokolwiek z Polonii cokolwiek napisze, na co
establiszmętowi Pomrocznej brak dorzecznej riposty. No a jak establiszmęt nie ma nic sensownego do
powiedzenia, albo jak nie chce żeby o czymś rozmawiano, no to dawno wyuczonym odruchem taka
informacja zostaje uznana za szkodliwą i należy ją zaraz w goovnie utopić.

Frakcja antypolonijna o świecie ma niewielkie raczej pojęcie, ale za to ma na wszystko taki sam
mesydż: "a w Ameryce murzynów bijom" (wariacje: "Australia nad przepaścią" oraz "bolszewicka
Kanada").

Cudownym zrządzeniem losu, wątki snute przez tą frakcję, pod setkami ksyw, zawsze takie same mają
przesłanie: "na emigracji Polakom jest okropnie i źle, w całkowitym przeciwieństwie do ich polozenia w
Macierzy, krainie dobra, piękna i wzrastającej prosperity. A jeśli nawet tak w Macierzy nie jest, no to
przeciez wszedzie jest tak samo - Polska i świat niczym sie od siebie nie różnią".

W ten sposob pięciu Ziutków przy klawiaturach na trzy zmiany, pięciu miłośnikow herbatek
konsularnych za granicą i jeden walnięty Kagan, ochotnik, razem wytwarzają iluzję, ze miażdżąca
wiekszosc uczestnikow dyskusji w polskim internecie to przedstawiciele zdrowego trzonu opinii
publicznej w cyberspace, ktory stoi murem za establiszmętem krajowym i jego stanowiskiem na
dowolny temat, zawsze gotów dla Ojczyzny na dnie z honorem lec.

Trudno powiedziec, czy to jest dzialalnosc operacyjna, szkoleniowa, eksperymenty w temacie "kuntrol
w nowym otoczeniu operacyjnem", czy budowa wirtualnych wiosek potiomkinowskich w
cyberprzestrzeni dla pokrzepienia serc i wywarcia dobrego wrażenia na zwierzchności - patrzcie, co my
potrafim!

Bez wątpienia widać w tym element starej jak świat przepychanki manadżmętu z establiszmętem o
kasę, etaty i technikę. Żeby dostać od establiszmętu fundusze na działalność, ludzi i sprzęt,
manadżmęt musi udowodnić swoją nieodzowność.

W tym celu manadżmęt utrzymuje decydentów z establiszmętu w przeświadczeniu, że jakby kontroli
nie było i każdy by mógł se pisać w internecie co zechce, to państwo się od tego rozleci, więc
absolutnie konieczne są podchody, kontrofensywy, aktywne manipulowanie opinią publiczną środkami
operacyjnymi, zagłuszanie, wycinanie etc.

To są ci sami goście, którzy jak byli 20 lat młodsi, to pracowali na rzecz koncepcji ideolo, że jak by
każdy miał se słuchać Radia Wolna Europa jak chce, to państwo się od tego rozleci, więc absolutnie
koniecznie trzeba zagłuszać.

Ten sam wdzięk, ten sam poziom argumentacji. "Żołnierz Wolności" przestał wychodzić, to dali im
klawiatury. Wszystko inne zostało tak jak było: takie operacje jakie wyszkolenie i taka kontrola jacy
kontrolerzy.

this guy would make Micheal "fishboy" Phelps disintegrate.

i know it's been a long time since i posted the "making of", i've been asked quite a lot to give them the scene files or post the pflow tree. well i can't give you the scene file anymore because my harddrive crashed and i didn't have any backup of it (i know, i know i should have backed up, but i'm a cheap guy who never buys any harddrives), but i do have a screenshot of pflow tree i'd like to share.

it's not a small tree, actually quite large a tree really. well "how do you read this sucker" you ask (well maybe you didn't but i just wanna say "sucker", hehehe) anyway, as you can see, there's 2 events that's hooked directly into the render: fire and event01. fire is like the name says, well, fire, particle fire. (if you want to see what the passes looks like just refer back to the original post: linky here).

To the left you see event01, which is like a hub for all the particles. It distributes all the particles into it's specific "roles" shall we say. It gives me lots of control over how many particles go to each "role". i learned that from Allan Mckay actually (you can find link to he's site to the right).

Actually, now looking back i see i could have recycled the delete nodes, cutting down on the number of events that's present in the tree (bigger doesn't mean better, have as many as you need to achieve the effect you want, but be as efficient as possible).

i'm not gonna go through the whole tree explaining each node and what it does, cause then i'll be writing a book not a blog post.

i hope this has been helpful, even though it's almost a year after i posted the original "making of".

original making-of can be found here: http://michaelvfx.wordpress.com/2007/11/18/making-of-blade-disintegration/

Michael

July 28th, 2008

And so I finished the last installment of these compilation CDs and it's only fitting that I finished with The Cure.  I know I have said it before that these aren't greatest hits mixes or best of, they are simply my favorites.  This was by far the hardest one to make because there are so few Cure songs that I don't like, I daresay none that I don't like, just some that I have overplayed and then some that sound too much like their older or younger counterparts.  So this is just the first of many, like skimming off of the top of my library, the tracks that peaked their heads out of the archives.  One thing to note, I still buy every album The Cure puts out, I've never wavered because they have never wavered.  Unlike U2 and R.E.M., The Cure has been constant.  Robert Smith is true to what he laid out on the table almost 30 years ago, that is 89% of the reason that they are my favorite band of all time, 1% moodiness, 5% wallowing in own self pity, 4% men in black eyeliner/obnoxious red lipstick/big laceless sneakers, 1% this lifelong reoccurring dream that I was Sleeping Beauty in a past life.  Is that 100%... okay, good.

1. Boys Don't Cry from Boys Don't Cry 1979

2. Jumping Someone Else's Train

3. The Figurehead from Pornography 1982

4. A Forest (originally from Seventeen Seconds 1980; this version was released in 1990 on Mixed Up)

5. In Between Days from The Head On The Door 1985

6. Six Different Ways

7. Close To Me

8. The Walk (originally from Japanese Whispers 1983; this version was released in 1990 on Mixed Up)*

9. Just Like Heaven from Kiss Me, Kiss Me, Kiss Me 1987

10. Hot Hot Hot!!!

11. Why Can't I Be You?

12. Plainsong from Disintegration 1989

13. Pictures Of You

14. Fascination Street

15. From The Edge Of The Deep Green Sea from Wish 1992

16. Jupiter Crash from Wild Mood Swings 1996

Bonus track: 17. Burn from The Crow soundtrack 1995

*Side note: I only had this album on cassette, along with The Top album; I should really buy the CDs.  Japanese Whispers is not available on iTunes.)

It was twelve years ago we exploded or imploded so dramatically we required outside intervention to continue to live. In the following years we had a lot of crises, ups and downs, but the structure of our system was stable.

Three years ago that changed.

Dissociation is an excellent survival skill. A dissociated system of people or identities residing in a single body can absorb a lot of insult and keep on ticking. There's a limit. We found, when we reached that limit, that we'd used our entire allocation of creativity and resilience to get that far. There was hardly anything left. The system itself became unstable, and has been falling apart since then.

We are losing people. Rome may have been the greatest loss, since at the time she was in charge, so to speak, but she wasn't the first or only loss. The difference with Rome was that she was here, and then she was gone. She didn't change: she died. Not so with Baz, before her. And not so now with Tracy.

We are well aware, when dealing with people in the Outer World, that our reality seems exotic and overdramatic. If we were too stupid to figure that out ourselves, the constant reminders from baffled or angry mental health professionals would have done the trick by now. So we actually keep a lot of things to ourselves. We don't tell tales of the foundation-destroying abuse in childhood, or of the many complicated ways we don't fit in the world and the world is foreign and strange to us. The point of the thing is to survive and to camouflage the damage and the differences.

But we are damaged, and we are different. I will even grant overdramatic.

Baz was Tracy's best friend before her change in 2005. We were enduring the hospital and Rome's strong desire to die and to kill us all, and Baz was doing what she always did: trying to smooth things for everyone -- for us, for the people around us, for the family. She was at the end of herself, and when someone she unsuspectingly believed cared about us told her point-blank she should kill herself, Baz was done. She fled to the Inner Worlds and underwent a radical change. People shifted to cover -- it's what we do -- and Tracy lost her best friend.

Rome came to her end little more than a year later. It seems Tracy now has come to hers as well.

I'm struck with an impulse to wax poetic about Tracy, but I can't. She was deeply screwed up and flawed and she despised herself. She tried for a long time to change those things. And in a sense, she now has. She wanted to be with Baz again, and she is. She gave up. She lost. She forfeited. Her absence in the circle of madgirls who maintain the life of Rose as best we can sends shocks through the system the remainder of us will have to manage.

And that is that.

When it rains in Indiana, as it does a lot, we lose our totally unreliable phone service. We actually do not lose it, we join the 19th century by gaining party lines. The other day I heard a whole conversation about someones furniture, while repeating, "Can you hear me? Can you hear me?" Obviously, I could hear them but they couldn't hear me. Sometimes I can talk to the other party, I met a neighbor on our road through our party line. 

Rarely is this State conducive to being On-line. The Internet does not like wet phone lines. The sky darkens and the Satellite goes out too. This is usually timed perfectly by the sky Gods. Always, it goes out the last ten minutes of the only Law & Order I have never seen before. Since Law & Order, and all of its initials, is on constantly at our home, I imagine the odds of this happening are fairly large.

As I wrote that last sentence, I was kicked off the internet. No Joke! Honest! I immediately hit print screen, because I didn't know when I saved last. I am in the habit of saving constantly already but this problem has made it even more important.

Indiana probably has more laptops, per capita, than any other state, so that when the electricity goes out, as it does approximately four times a month, we do not lose our work product.  Seriously, I kept track for several months of power outages and it did; four times each month. Anyway, with a laptop and battery back up, you swear a lot less when the electricity surges and dies.

So, I shall go now and light my hurricane lamp as I wait for the power to go out. I shall fill a kettle of water, to boil for when the water main breaks, yet again. And, as I say adieu to you nice Internet folk, I am safe in the knowledge that terrorists will never strike Indiana. Why bother? We're disintegrating all on our own.

UPDATES:  will be posted because it is hard to believe but true: I was not real diligent in noting these down but here is just a sampling.

March 2008: 6th: electricity out 6:15 am to 9:30 am : June 8th: came home to boil order but that was due to the flood:  31st: Electricity on and off five times till it went out at 6:45 pm (I think this is the time it was out all night and well into the next day. Ice on Brown County trees are not conducive to power. )

April 2008: 6th, electricity on and off numerous times

May 2008: 1st, water main broke,

June 2008: 3rd, Electric out one time: 4th, electric out 7pm to 6 am: 13th electric out 4:45 to 7:45; 30th, Sunny sky, light wind. Electricity out from 12:05 to 2:20 pm. Odd because it just went out. Usually it goes on and off a few times before staying out.

Learn more about epithelial cells Malignant Mesothelioma

The mesothelioma is a very rare form of cancer, connective tissues in the human body, to inner organs. There is a presence and the development of the tumour when a person diagnosed with mesothelioma. It was noted that the disease is caused only by exposure to asbestos, a building material far in the past, the isolation.

Épithéliales Malignant mesothelioma is the form of Mesothelioms. It is estimated that approximately 50% to 70% of mesothelioma are diagnosed as malignant epithelial mesothelioma.

That is because epithelial malignant mesothelioma is caused by the inhalation of asbestos fibers tiny particles. The other form of mesothelioma, sarcomatoid malignant mesothelioma, is located in the wall of the stomach and is supported by the host, and that is not very likely.

What is epithelial cells Malignant mesothelioma?

Épithéliales malignant mesothelioma occurs when important accumulation of asbestos fibers into the surrounding tissue mesothelia the chest and lungs. That is why most of the symptoms of cancer pain in the two sides of the chest, coughing, fever, fatigue and shortness of breath.

Because it is a form of cancer, malignant mesothelioma epithelial cells are also important causes of weight loss and sometimes release of blood. The disease can also affect other organs of the body, not just the lungs. That is the reason why the diagnosis of malignant mesothelioma epithelial cells during the time.

Asbestos is in the nature of disintegration. This means that if they air in the vicinity of the substance can be very small and invisible fibers, which come and go with the air. The problem is that the people who can breathe the air of asbestos fibers.

If you asbestos for about a month or two, the chances are much greater than you would a diagnosis mesothelioma. But that would not be before 30 t0 after about 50 years. The reason for this is that mesothelioma is a very long waiting time or expansion.

It could be a kind of consolation that epithelial cells Malignant mesothelioma has more than forecast, or the survival rate for patients, the other kind of mesothelioma. However, if the patient is unable, by this type of cancer, which would be capable of, if only to live up to a year.

Judicial

You may have heard or read, probably more than the message that the majority of epithelial cells malignant mesothelioma patients in the whole world, for submission to the companies in which they asbestos. In Africa, where the mining of asbestos was widespread in the United States, under to Australia from asbestos and the construction companies that were vigorously against the allegations to defend mesothelioma.

The persons responsible for the threat to the development of a malignant epithelial mesothelioma cells are diverse and include protection of young people and workers in the construction sector. Also, the office workers and the ordinary people who work, or are generally on the premises, the asbestos as insulation materials are also big risk for the development of the disease.

The lawyers and complainants of existing cases argue that the companies that asbestos should compensate the affected persons to cancer, because if not for exposure to asbestos, these people do not have the disease in the first place.

Everyone has the right to compensation for the risk to the health or distraction of the threat to health from everyone. There is no reason for epithelial cells malignant mesothelioma patients would not equal.

After all, asbestos companies benefited greatly from the production and use of asbestos over the years. It is time that they pay for their own actions.

How to avoid epithelial cells Malignant Mesothelioma

Of course, the prevention of epithelial cells Malignant mesothelioma in principle, you are not involved in asbestos. It would be no problem, because nowadays almost all of the construction companies no longer use asbestos insulators in the years since 1980.

However, you must determine whether your building or it contains asbestos. Normally, the material within these walls. Does your asbestos, no freight. Asbestos is not disintegrate less freely in the air, instantly building administrator that the breakthrough in your walls, and there is the insulation of asbestos.

I've spent my last nights
strung up and pulled tight.
Holding out, sleep and grow.
An answer comes without a please:
'Do what you want.'

[Chorus:]
Wonder why I'm so caught of guard when we kiss.
Rather live my life in regret than do this.
What happened to the love we both knew?
We both chased.
Hanging on a cigarette you need me,
you burn me you'll burn me.

Hushed with a finger
Don't say you'll never when you might,
or just another time.
This poison comes instruction free.
Do what you want, but I'm drinking.

[Chorus:]

Lie lie better next time, stay on my side tonight oh [continues through chorus]

[Chorus: to end]

I think that from now on I'm going to keep you informed of the music I'm listening to at the time of posting...

VIEW FULL TEXT |

A violent conflict between Maoist insurgents and the national government has engulfed Nepal for most of the last decade, a situation that has been complicated by deep-seated instability at the highest levels of the government itself. Even with the declaration of a ceasefire in 2006, violence endures in pockets of lawless banditry and unrest at the hands of separatist groups. During the conflict, education and schools played a central role, with issues such as the neglect of rural schools, the right to mother tongue education, and the expansion of private schooling figuring prominently in the Maoists' list of grievances. Both sides used intimidation and violence to gain support from rural schools, which acted as one of the lone advocates of community interests during the upheaval. This article argues that throughout the conflict formal education in Nepal has simultaneously presented many faces: on one hand it contributed to the conflict by reinforcing social inequalities while on the other it mitigated the effects of the conflict by maintaining social cohesion and mediating between opposing sides. In other cases it seemingly did both at once: acting as an egalitarian force by expanding basic education and literacy at an astounding rate while simultaneously excluding certain groups from sharing the benefits of the country's development. Building upon the work of Bush & Salterelli, the article shows that in the case of Nepal education presents not two but many faces that are highly contextual and remain relevant in the post-conflict environment.

 ROBIN SHIELDS, JEREMY RAPPLEYE (2008) Differentiation, Development, (Dis)Integration: education in Nepal's 'People's War', Research in Comparative and International Education, 3(1), pp. 91-102 http://dx.doi.org/10.2304/rcie.2008.3.1.91 

Inky darkness. Metallic doors slam and reverberate down long passageways. Screams trivialized by echoes. Trivialized. Ghostly echoes. Supernatural origination. In his darkness lines and shapes are seen. They cluster together forming images of atrocity. His heart splutters and burns like a dying, ill-fed machine. Vast impossible trombone edifices control the wake. Like fatherhood Sam misses the sound of electricity harnessed and fed through plastic pipes. No people no. Samuel sits blinded by the light burns in his eyes. His extremities quiver uncontrollably. He does not know whether he is dead or alive. He can’t seem to draw any distinction between the two. Mickey Mouse salutes to the closing strains of some pidgin-Schoenberg suite. He sits alone and in darkness and in some ironic form of hell and is relieved.

"I think I'm old and I'm feeling pain"
You said
"And it's all running out like it's the end of the world"
You said
"And it's so cold it's like the cold if you were dead"
And then you smiled
For a second

Sometimes you make me feel
Like I'm living at the edge of the world
Like I'm living at the edge of the world
"It's just the way I smile"
You said

(...)
Be still be calm be quiet now my precious boy
Don't struggle like that or I will only love you more
For it's much too late to get away or turn on the light
The spiderman is having you for dinner tonight
(...)

Depois de uma semana de audições, tenho de admitir que me tornei uma Cure addict. Aqui fica uma das minhas músicas preferidas do álbum Disintegration: Lullaby. Não consigo ouvir sem deixar de sorrir. Segue-se Pornography, editado em 1982.

[sugestão]: para ler na Blitz a reportagem sobre o concerto que os The Cure deram ontem no Pavilhão Atlântico.

L'ultima volta che li vidi dal vivo era il 2005, e i Cure suonavano al Teatro Greco di Taormina. Li ritrovo quasi 4 anni dopo, e mi piace che l'appuntamento si ripeta proprio oggi, il 29 febbraio, il giorno che non esiste, creato dalla somma di ore e minuti miracolosamente scampati agli anni precedenti. Il giorno dell’”anno bisesto, anno funesto”.

Intorno al Palalottomatica si respira proprio quest'aria: l'ineluttabilità di un avvenimento che si ripete, e che mantiene comunque intatto il suo fascino. Trovo i miei compagni di avventura, Roberto e Alessia, saluti rapidi ma tanta è la voglia di immergersi nell’atmosfera del concerto che i convenevoli durano pochi secondi; insomma, niente birre né veloce “stizza” dedicata al concerto imminente, e si entra. Siamo nel parterre, l'unica sezione del Palalottomatica che garantisca un'acustica decente.

Alle 20.50, con soli 5 accademici minuti di ritardo sull’orario ufficiale, le luci si abbassano di colpo e mentre la folla esplode, partono gli accordi di Plainsong. Da lì in poi, inizia un viaggio di 3 ore e 5 minuti, ma lungo 30 anni, attraverso alcune delle più perfette canzoni dei Cure: Plainsong appunto, poi Prayers For Rain, A Strange Day, alt.end, The End of the World, The Walk, Lovesong, To Wish Impossible Things, Pictures of You, Lullaby, From the Edge of the Deep Green Sea, Please Project, Push, Friday I'm In Love, Inbetween Days, Just Like Heaven, Primary, A Boy I Never Knew, Us or Them, Never Enough, Wrong Number, One Hundred Years, Disintegration.

Mr. Smith, che a 17 anni diceva sarebbe morto prima dei 25, oggi è appesantito dall’adipe (ma molta meno rispetto a Taormina!) e dai suoi 48 anni, ma dalla mia posizione – dritto per dritto vicino al palco ma non troppo, saranno 15 metri – lo vedo costruire sulla chitarra l’ossatura delle canzoni, mentre sorride e gongola, balla e fa le sue mossette, si muove da un lato all’altro del palco per assicurarsi che anche quelli in tribuna laterale abbiano il loro momento di gloria.
Gli altri fidatissimi membri della band forniscono le solite, inossidabili certezze: Porl Thompson, pelato e vestito di un’improbabile camicia attillata e gonna-pantalone semi-trasparenti, tesse con le sue chitarre trama e ordito di canzoni che, da quando non ci sono più tastieristi nella band, secondo me hanno acquistato nuova linfa e freschezza; Jason Cooper picchia sulla batteria come un aggraziatissimo fabbro, garantendo potenza squassante ma anche tanti virtuosismi, variazioni, accelerazioni o rallentamenti di ritmo; Simon Gallup, al quale uno accanto a me grida tipo mille volte “Daje, Simò!”, si presenta con una pettinatura di un rosso sgargiante e magro come sempre, ma si muove come un forsennato per tutta la durata del concerto, con il basso rigorosamente sotto le ginocchia, come al solito.

Per tutto il concerto, ballo e salto e canto e pogo e rido e assisto estasiato. Fino al momento in cui realizzo finalmente, e in modo definitivamente chiaro, quello che sta succedendo sul palco: Robert Smith e gli altri si stanno rigenerando, coccolati dal muro di urla e applausi che il pubblico romano gli regala. Come vampiri, lui e la band si nutrono avidamente di quelle stesse emozioni che stanno regalando alla gente, in un inarrestabile circolo vizioso fatto di canzoni, più o meno note al grande pubblico, ma contagiose, in maniera conclusivamente irresistibile. C’è poco da fare: la grazia di un concerto dei Cure non sta solo nelle canzoni, ma risiede anche nell’atteggiamento di Smith e dei suoi: si stanno divertendo, e si vede lontano un miglio.

E man mano che il concerto procede, le emozioni crescono e pure la stanchezza, ma nell’infilata Friday I’m in Love-Inbetween Days-Just like Heaven, c’è l’adrenalina pura di alcune tra le più perfette canzoni pop di tutti i tempi. Paradossalmente, i Cure sono considerati i capostipiti della musica dark, grazie alla fama che le sonorità e i testi di album come Faith, Pornography, Disintegration (“the best album ever!”, in una mitica puntata di South Park) e il mediocre Bloodflowers gli hanno fatto guadagnare. Eppure, i Cure non sono soltanto questo. Sotto le tinte fosche del goth dark, sotto i capelli sparati, il cerone bianco, il rossetto e il mascara in cui affogano gli occhi di RS, c’è un’anima indubbiamente pop.

Le ultime note di Disintegration sono ancora nell’aria, ma il buio non placa un pubblico davvero assetato di altre canzoni; e allora, Smith e compagni escono tre volte ancora: al primo giro, At Night, M, Play For Today (l’oo-ooo-oo del pubblico, che accompagna le parti suonate, è da brividi!), la mitica A Forest.
Per il secondo giro di encores, Robert Smith lascia la costruzione del suono ai suoi e abbandona la chitarra, ma con mossette, sorrisi a piena bocca e goffi passi di danza, ci precipita tutti, dritti dritti, in pieno delirio disco-pop anni ’80: Lovecats, Hot Hot Hot!!!, Let's Go To Bed, Freak Show, Close To Me, Why Can't I Be You?.
Ora, la fine del concerto incombe, c’è solo il tempo per un ultimo tuffo, questa volta nel post-punk di Three Imaginary Boys, il primo album: Boys Don't Cry, Jumping Someone Else's Train, Grinding Halt, 10:15 Saturday Night, Killing An Arab.

Sono passate 3 ore e 5 minuti ininterrotti dall’attacco di Plainsong, le luci si riaccendono e veniamo trascinati fuori da un fiume di gente stanca e sudata e rintronata, ma senza alcun dubbio felice. Fuori, l’aria è frizzante, ma saluto gli altri e mi godo gli ultimi scampoli di questo 29 febbraio passeggiando verso la macchina. Da domani, saremo di nuovo inconsapevoli dei minuti che goccioleranno fino a colmare il bicchiere di un nuovo 29 febbraio. Da domani, comincerò piano piano a riprendere la voce che ho perso stasera.

Även fast skivan kanske inte är det absolut bästa som morgonfrisyren 'Robert Smith' har uppbringat, så står sig den här skivan som en milstolpe i hans karriär. Det är den här skivan som visade publiken att The Cure fortfarande kunde slå sig fram under genren goth.
Så, ni bör lyssna på denna skiva minst en gång, för att det är en bit av musikhistorien. Det är en skiva som de flesta kan relatera till och det är en skiva som fungerar pefekt som bakgrundsmusik.

Här kommer ett litet smakprov:

Disintegration
Oh I miss the kiss of treachery
The shameless kiss of vanity
The soft and the black and the velvety
Up tight against the side of me
And mouth and eyes and heart all bleed
And run in thickening streams of greed
As bit by bit it starts the need
To just let go my party piece

Oh I miss the kiss of treachery
The aching kiss before I feed
The stench of a love for a younger meat
And the sound that it makes when it cuts in deep
The holding up on bended knees
The addiction of duplicities
As bit by bit it starts the need
To just let go my party piece

I never said I would stay to the end
So I leave you with babies and hoping for frequency
Screaming like this in the hope of secrecy
Screaming me over and over and over
I leave you with photographs
Pictures of trickery
Stains on the carpet and stains on the scenery
Songs about happiness murmured in dreams
When we both us knew
How the ending would be…

So it’s all come back round to breaking apart again
Breaking apart like I’m made up of glass again
Making it up behind my back again
Holding my breath for the fear of sleep again
Holding it up behind my head again
Cut in deep to the heart of the bone again
Round and round and round
And it’s coming apart again
Over and over and over
Now that I know that I’m breaking to pieces
I’ll pull out my heart and I’ll feed it to anyone
Crying for sympathy
Crocodiles cry for the love of the crowd
And the three cheers from everyone
Dropping through sky through the glass of the roof
Through the roof of your mouth
Through the mouth of your eye
Through the eye of the needle
It’s easier for me to get closer to heaven
Than ever feel whole again
I never said I would stay to the end
I knew I would leave you with babies and everything
Screaming like this in the whole of sincerity
Screaming it over and over and over
I leave you with photographs
Pictures of trickery
Stains on the carpet and stains on the memory
Songs about happiness murmured in dreams
When we both of us knew
How the end always is…

De andra tipsen hittar ni >här<

mata ne
/aku

-- The maximal ergodic theorem --

Just as we derived the mean ergodic theorem from the more abstract von Neumann ergodic theorem in the previous lecture, we shall derive the maximal ergodic theorem from the following abstract maximal inequality.

Theorem 1. (Dunford-Schwartz maximal inequality) Let $latex (X, {\mathcal X}, \mu)$ be a probability space, and let $latex P: L^1(X,{\mathcal X},\mu) \to L^1(X,{\mathcal X},\mu)$ be a linear operator with P1=1 and $latex P^* 1 = 1$ (i.e. $latex \int_X Pf\ d\mu = \int_X f\ d\mu$ for all $latex f \in L^1(X,{\mathcal X},\mu)$. Then the maximal function $latex Mf := \sup_{N > 0} \frac{1}{N} \sum_{n=1}^N P^n f$ obeys the inequality

$latex \lambda \mu( \{ Mf > \lambda \} ) \leq \int_{Mf > \lambda} f\ d\mu$ (1)

for any $latex \lambda \in {\Bbb R}$.

Proof. We can rewrite (1) as

$latex \int_{Mf - \lambda > 0} (f-\lambda)\ d\mu \geq 0$. (2)

Since $latex Mf-\lambda = M(f-\lambda)$, we thus see (by replacing f with $latex f-\lambda$) that we can reduce to proving (2) in the case $latex \lambda=0$.

For every $latex m \geq 1$, consider the modified maximal function $latex F_m := \sup_{0 \leq N \leq m} \sum_{n=0}^{N-1} P^n f$. Observe that $latex Mf(x) > 0$ if and only if $latex F_m(x) > 0$ for all sufficiently large m. By the dominated convergence theorem, it thus suffices to show that

$latex \int_{F_m > 0} f\ d\mu \geq 0$ (3)

for all m. But observe from definition of $latex F_m$ (and the positivity preserving nature of P) that we have the pointwise recursive inequality

$latex F_m(x) \leq F_{m+1}(x) = \max( 0, f + P F_m(x) )$. (4)

Integrating this on the region $latex F_m > 0$ and using the non-negativity of $latex F_m$, we obtain

$latex \int_X F_m\ d\mu \leq \int_{F_m > 0} f + \int_X P F_m\ d\mu$. (6)

Since $latex F_m \in L^1(X,{\mathcal X},\mu)$ and $latex P^* 1 = 1$, the claim follows. $latex \Box$

Applying this in the case when P is a shift operator, and replacing f by |f|, we obtain

Corollary 1. (Maximal ergodic theorem) Let $latex (X,{\mathcal X},\mu,T)$ be a measure-preserving system. Then for any $latex f \in L^1(X,{\mathcal X},\mu)$ and $latex \lambda > 0$ one has

$latex \mu( \{ \sup_N \frac{1}{N} \sum_{n=0}^{N-1} |T^n f| > \lambda \} ) \leq \frac{1}{\lambda} \|f\|_{L^1(X,{\mathcal X},\mu)}$. (7)

Note that this inequality implies Markov's inequality

$latex \mu( \{ |f| > \lambda \} ) \leq \frac{1}{\lambda} \int_X |f|\ d\mu$. (8)

as a special case. Applying the real interpolation method, one also easily deduces the maximal inequality

$latex \| \sup_N \frac{1}{N} \sum_{n=0}^{N-1} |T^n f| \|_{L^p(X,{\mathcal X},\mu)} \leq C_p \|f\|_{L^p(X,{\mathcal X},\mu)}$ (9)

for all $latex 1 < p \leq \infty$, where the constant $latex C_p$ depends on p (it blows up like $latex O(1/(p-1))$ in the limit $latex p \to 1$).

Exercise 1 (Rising sun inequality). If $latex f \in l^1({\Bbb Z})$, and $latex f^*(m) := \sup_N \frac{1}{N} \sum_{n=0}^{N-1} f(m+n)$, establish the rising sun inequality

$latex \lambda | \{ m \in {\Bbb Z}: f^*(m) > \lambda \}| \leq \sum_{m \in {\Bbb Z}} f^*(m)$ (10)

for any $latex \lambda > 0$. (Hint: one can either adapt the proof of Theorem 1, or else partition the set appearing in (10) into disjoint intervals. The latter proof also leads to a proof of Corollary 1 which avoids the Dunford-Schwartz trick of introducing the functions $latex F_m$. The terminology "rising sun" comes from seeing how these intervals interact with the graph of the partial sums of f, which resembles the shadows cast on a hilly terrain by a rising sun.) $latex \diamond$

Exercise 2. (Transference principle) Show that Corollary 1 can be deduced directly from (10). (Hint: given $latex f \in L^1(X, {\mathcal X},\mu)$, apply (10) to the functions $latex f_x(n) := T^n f(x)$ for each $latex x \in X$ (truncating the integers to a finite set if necessary), and then integrate in x using Fubini's theorem.) This is an example of a transference principle between maximal inequalities on $latex {\Bbb Z}$ and maximal inequalities on measure-preserving systems. $latex \diamond$

Exercise 3 (Stein-Stromberg maximal inequality). Derive a continuous version of the Dunford-Schwartz maximal inequality, in which the operators $latex P^n$ are replaced by a semigroup $latex P_t$ acting on both $latex L^1$ and $L^\infty$, in which the underlying measure space is only assumed to be $latex \sigma$-finite rather than a probability space, and the averages $latex \frac{1}{N} \sum_{n=0}^{N-1} P^n$ are replaced by $latex \frac{1}{T} \int_0^T P^t\ dt$. Apply this continuous version with $latex P_t := e^{t\Delta}$ equal to the heat operator on $latex {\Bbb R}^d$ for $latex d \geq 1$ to deduce the Stein-Stromberg maximal inequality

$latex m( \{ x \in {\Bbb R}^d: \sup_{R > 0} \frac{1}{m(B(x,R))} \int_{B(x,r)} |f|\ dm> \lambda \} ) \leq \frac{Cd}{\lambda} \| f \|_{L^1({\Bbb R}^d, dm)}$ (11)

for all $latex \lambda > 0$ and $latex f \in L^1({\Bbb R}^d, dm)$, where m is Lebesgue measure, $latex B(x,R)$ is the Euclidean ball of radius R centred at x, and the constant C is absolute (independent of d). This improves upon the Hardy-Littlewood maximal inequality, which gives the same estimate but with $latex Cd$ replaced by $latex C^d$. It is an open question whether the dependence on d can be removed entirely; the estimate (11) is still the best known in high dimension. For d=1, the best constant C is known to be $latex \frac{11+\sqrt{61}}{12}=1.567\ldots$, a result of Melas. $latex \diamond$

Remark 1. The study of maximal inequalities in ergodic theory is, of course, a subject in itself; a classical reference is this monograph of Stein. $latex \diamond$

-- The pointwise ergodic theorem --

Using the maximal ergodic theorem and a standard limiting argument we can now deduce

Theorem 2 (Pointwise ergodic theorem). Let $latex (X, {\mathcal X}, \mu, T)$ be a measure-preserving system, and let $latex f \in L^1(X, {\mathcal X}, \mu)$. Then for $latex \mu$-almost every $latex x \in X$, $latex \frac{1}{N} \sum_{n=0}^{N-1} T^n f(x)$ converges to $latex {\Bbb E}(f|{\mathcal X}^T)(x)$.

Proof. By subtracting $latex {\Bbb E}(f|{\mathcal X}^T)$ from f if necessary, it suffices to show that

$latex \limsup_{N \to \infty} |\frac{1}{N} \sum_{n=0}^{N-1} T^n f(x)| = 0$ (12)

a.e. whenever $latex {\Bbb E}(f|{\mathcal X}^T) = 0$. By telescoping series, (12) is already true when f takes the form $latex f=Tg-g$ for some $latex g \in L^\infty(X,{\mathcal X},\mu)$. So by the arguments used to prove the von Neumann ergodic theorem from the previous lecture, we have already established the claim for a dense class of functions f in $latex L^2(X,{\mathcal X},\mu)$ with $latex {\Bbb E}(f|{\mathcal X}^T) = 0$, and thus also for a dense class of functions in $latex L^1(X,{\mathcal X},\mu)$ with $latex {\Bbb E}(f|{\mathcal X}^T) = 0$ (since the latter space is dense in the former, and the $latex L^2$ norm controls the $latex L^1$ norm by the Cauchy-Schwarz inequality).

Now we use a standard limiting argument. Let $latex f \in L^1(X,{\mathcal X},\mu)$ with $latex {\Bbb E}(f|{\mathcal X}^T) = 0$. Then we can find a sequence $latex f_j$ in the above dense class which converges in $latex L^1$ to f. For almost every x, we thus have

$latex \lim_{N \to \infty} |\frac{1}{N} \sum_{n=0}^{N-1} T^n f_j(x)| = 0$ (13)

for all j, and so by the triangle inequality we have

$latex \limsup_{N \to \infty} |\frac{1}{N} \sum_{n=0}^{N-1} T^n f(x)| \leq \sup_N \frac{1}{N} \sum_{n=0}^{N-1} T^n |f-f_j|(x)$. (14)

But by Corollary 1 we see that the right-hand side of (14) converges to zero in measure as $latex j \to \infty$. Since the left-hand side does not depend on j, it must vanish almost everywhere, as required. $latex \Box$

Remark 2. More generally, one can derive a pointwise convergence result on a class of rough functions by first establishing convergence for a dense subclass of functions, and then establishing a maximal inequality which is strong enough to allow one to take limits and establish pointwise convergence for all functions in the larger class. Conversely, principles such as Stein's maximal principle indicate that in many cases this is in some sense the only way to establish such pointwise convergence results for rough functions. $latex \diamond$

Remark 3. Using the dominated convergence theorem (starting first with bounded functions f in order to get the domination), one can deduce the mean ergodic theorem from the pointwise ergodic theorem. But the converse is significantly more difficult; pointwise convergence for various ergodic averages is often a much harder result to establish than the corresponding norm convergence result (in particular, many of the techniques discussed in this course appear to be of sharply limited utility for pointwise convergence problems), and many questions in this area remain open. $latex \diamond$

Exercise 4 (Lebesgue differentiation theorem). Let $latex f \in L^1({\Bbb R}^d, dm)$ with Lebesgue measure dm. Show that for almost every $latex x \in {\Bbb R}^d$, we have $latex \lim_{r \to 0^+} \frac{1}{m(B(x,r))} \int_{B(x,r)} |f(y)-f(x)|\ dx = 0$, and in particular that $latex \lim_{r \to 0^+} \frac{1}{m(B(x,r))} \int_{B(x,r)} f(y)\ dx = f(x)$. $latex \diamond$

-- Ergodicity --

Combining the mean ergodic theorem with the pointwise ergodic theorem (and w