<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress.com" -->
<rss version="2.0"
	xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/"
	xmlns:wfw="http://wellformedweb.org/CommentAPI/"
	xmlns:dc="http://purl.org/dc/elements/1.1/"
	>

<channel>
	<title>cultura-popular &amp;laquo; WordPress.com Tag Feed</title>
	<link>http://wordpress.com/tag/cultura-popular/</link>
	<description>Feed of posts on WordPress.com tagged "cultura-popular"</description>
	<pubDate>Fri, 18 Jul 2008 21:45:34 +0000</pubDate>

	<generator>http://wordpress.com/tags/</generator>
	<language>en</language>

<item>
<title><![CDATA[La Festa Major (4) efemèrides]]></title>
<link>http://adriagrandia.wordpress.com/?p=23</link>
<pubDate>Thu, 17 Jul 2008 06:44:12 +0000</pubDate>
<dc:creator>adriagrandia</dc:creator>
<guid>http://adriagrandia.wordpress.com/?p=23</guid>
<description><![CDATA[Si teniu ganes de fer anar la calculadora enguany se celebren aquests aniversaris:
231 anys de la pr]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Si teniu ganes de fer anar la calculadora enguany se celebren aquests aniversaris:</p>
<p>231 anys de la proclamació de santa anna com a copatrona, 227 anys que s'anomena Festa Major, 131 anys de la celebració del centenari de la proclamació de santa anna celebrat amb tretze balls pels carrers, 95 anys de l'estrena d'una nova imatge de santa anna, 82 anys de la fundació dels Nens del Vendrell, 29 anys de la ultima recuperació del ball de diables, 3 any consecutiu del ball de pastorets i del ball de gitanes, 2 any consecutiu del ball de panderos, 78 aniversari dels gegants vells i 5è aniversari dels nous, 38 aniversari dels nans vells, 28 aniversari del drac, 22 aniversari del drac petit, 5è aniversari dels diablons, 8è any consecutiu del ball de malcasats, 24è aniversari del caramot, 275 anys de la primera notícia del ball de bastons del vendrell, 162 anys de la primera notícia del ball de pastorets, 158 anys de la primera notícia del ball de gitanes, 238 anys de la primera referència del ball de valencians del vendrell.</p>
<p><a href="http://adriagrandia.files.wordpress.com/2008/07/valencians.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-24" src="http://adriagrandia.wordpress.com/files/2008/07/valencians.jpg?w=300" alt="" width="300" height="227" /></a></p>
<p>Molts numeros i dates però els millors seran poder celebrar la primera actuació del Ball de la Patatuf, del 4 de març i del re-recuperat Ball de Valencians.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[A Inveja em 20 Citações - Série Pecados Capitais em Citações]]></title>
<link>http://recantodaspalavras.wordpress.com/?p=868</link>
<pubDate>Wed, 16 Jul 2008 03:09:50 +0000</pubDate>
<dc:creator>Jorge Alberto</dc:creator>
<guid>http://recantodaspalavras.wordpress.com/?p=868</guid>
<description><![CDATA[
A inveja nasceu com o homem desde o princípio
Heródoto
O primeiro dos pecados capitais tratados n]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>A inveja nasceu com o homem desde o princípio</strong><br />
Heródoto</p></blockquote>
<p style="text-align:justify;">O primeiro dos pecados capitais tratados nesta série de citações intitulada <strong><em>Pecados Capitais em Citações</em></strong> é a Inveja. Talvez seja o mais humano dos ditos pecados, pois nasceu conosco. Não tem jeito. Todos nós sentimos inveja de alguma coisa ou de alguém. Alguns mais outros menos, havendo até aqueles que não se dizem invejosos, mas nos recônditos da alma, invejam o que o outro tem ou é. Em casos extremados a Inveja é tamanha que pode até fazer surgir sentimentos de autodestruição e, antes disso, destruição do objeto (pessoa) invejada.</p>
<p style="text-align:justify;">Quem inveja só vê sentido em existir se puder invejar quem lhe serve de parâmetro. Na verdade quem faz isto se torna um (a) chato (a) de galochas.<strong></strong></p>
<blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>Geralmente são os bens que provêm do acaso que provocam inveja</strong><br />
Aristóteles<strong></strong></p></blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>Ninguém é realmente digno de inveja, e tantos são dignos de lástima!</strong><br />
Schopenhauer<strong></strong></p>
<blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>A inveja é tão vil e vergonhosa que ninguém se atreve a confessá-la</strong><br />
Ramón Cajal<strong></strong></p></blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>Evitamos a inveja se guardarmos as alegrias para nós próprios</strong><br />
Sêneca<strong></strong></p>
<blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>Apenas a miséria é sem inveja</strong><br />
Boccaccio<strong></strong></p></blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>O número dos que nos invejam confirma as nossas capacidades</strong><br />
Oscar Wilde<strong></strong></p>
<blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>A inveja é o mais estúpido dos vícios, pois deste não se obtém nenhuma vantagem</strong><br />
Balzac</p></blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>A inveja é natural ao homem. No entanto, ela é, ao mesmo tempo, um vício e uma desgraça. A inveja dos homens mostra o quanto se sentem infelizes; a sua atenção constante às ações e omissões dos outros mostra o quanto se entediam</strong><br />
Schopenhauer</p>
<blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>A inveja é mais irreconciliável do que o ódio</strong><br />
La Rochefoucauld</p></blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>Sabe-se que enquanto vivemos estamos mais ou menos expostos à inveja, mas depois da nossa morte os nossos inimigos deixam de nos odiar</strong><br />
Demóstenes</p>
<blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>Há poucos homens capazes de prestar homenagem ao sucesso de um amigo, sem qualquer inveja</strong><br />
Ésquilo</p></blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>Essa história de que o dinheiro não dá felicidade é um boato espalhado pelos ricos para que os pobres não tenham muita inveja deles</strong><br />
Jacinto Benavente y Martinez</p>
<blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>O termômetro do sucesso é apenas a inveja dos descontentes</strong><br />
Salvador Dalí<strong></strong></p></blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>A sinceridade é muitas vezes louvada, mas nunca invejada</strong><br />
Marquês de Maricá<strong></strong></p>
<blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>A sabedoria indigente é menos invejada que a ignorância opulenta</strong><br />
Marquês de Maricá<strong></strong></p></blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>Os invejosos invejam-se reciprocamente</strong><br />
Joaquim Nabuco<strong></strong></p>
<blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>A crueldade tem coração humano; a inveja, cara humana; o terror, corpo humano, e os segredos, a roupagem dos humanos</strong><br />
William Blake<strong></strong></p></blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>Os que fazem bem são os únicos que mereceriam ser invejados, se não houvesse ainda uma mais vantajosa solução, que é fazer melhor que eles</strong><br />
Jean de La Bruyère<strong></strong></p>
<blockquote>
<p style="text-align:justify;"><strong>A inveja é uma merda</strong><br />
Dito popular no Brasil</p></blockquote>
<p style="text-align:justify;">Fonte [Citador]</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[La Festa Major (2)]]></title>
<link>http://adriagrandia.wordpress.com/?p=16</link>
<pubDate>Sun, 13 Jul 2008 20:48:18 +0000</pubDate>
<dc:creator>adriagrandia</dc:creator>
<guid>http://adriagrandia.wordpress.com/?p=16</guid>
<description><![CDATA[ De totes les tradicions on intervé allò que hem anomenat Cultura Popular  la Festa Major ha esde]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><!--[if gte mso 9]&#62;     &#60;![endif]--><!--[if gte mso 9]&#62;  Normal 0   21   false false false  CA X-NONE AR-SA                           &#60;![endif]--><!--[if gte mso 9]&#62;                                                                                                                                            &#60;![endif]--> De totes les tradicions on intervé allò que hem anomenat Cultura Popular  la Festa Major ha esdevingut sobretot a les terres del Penedès la més paradigmàtica. S’uneixen en la celebració de la Festa Major la culminació d’allò que hom podria anomenar esperit col•lectiu i identitari d’un poble. La Festa Major és un esdeveniment únic i inimitable pels membres d’aquest col•lectiu, els identifica com a comunitat i alhora els fa diferents a la resta de poblacions i comunitats veïnes. Les tradicions transformen les pautes de comportament i capgiren la realitat de la comunitat, tant d’aquells que participen activament de les manifestacions de cultura popular com d’aquells qui en són espectadors actius.</p>
<p><a href="http://adriagrandia.files.wordpress.com/2008/07/fm21.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-18" src="http://adriagrandia.wordpress.com/files/2008/07/fm21.jpg?w=300" alt="" width="300" height="200" /></a><br />
La tradició dins la Festa Major ve donada per unes activitats que es perpetuen en el temps i que sovint queden de forma anacrònica en l’imaginari i el patrimoni cultural d’un poble. Així doncs quan pensem en tradicions pensem en costums que ens caracteritzen. La Festa Major al llarg del temps però, ha anat evolucionant. Tal i com les coneixem avui en dia són el fruit d’una evolució i una barreja entre les antigues costums que es remunten a la prehistòria i el fruit del pas de diferents cultures pels nostres territoris, incloent-hi la cristianització. Així doncs trobem en el culte religiós i l’adopció de la figura totèmica d’un sant com a eix vertebrador de les celebracions. És palès doncs que al Vendrell la Festa Major transcorre durant la celebració de Santa Anna tal i com passa a Vilafranca del Penedès per Sant Fèlix o Sant Julià a L’Arboç.<br />
Durant la Festa Major però hi ha espais no només per les manifestacions de cultura popular, la Festa Major ha anat evolucionant al llarg del temps i les tradicions i costums també. Amb el pas del temps aquesta convivència entre allò anacrònic i  les costums i realitats de la gent del moment han fet que actes com per exemple concerts a l’aire lliure formin part del corpus de la nostra Festa Major.</p>
<div>
<p><a name="_ftn1" href="#_ftnref1"><span class="MsoFootnoteReference"><span><!--[if !supportFootnotes]--></span></span></a><em></em></div>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Embala Eu - Mundaréu]]></title>
<link>http://mundareu.wordpress.com/?p=44</link>
<pubDate>Sun, 13 Jul 2008 01:39:12 +0000</pubDate>
<dc:creator>mundareu</dc:creator>
<guid>http://mundareu.wordpress.com/?p=44</guid>
<description><![CDATA[
]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:center;"><span style='text-align:center; display: block;'><object width='425' height='350'><param name='movie' value='http://www.youtube.com/v/0iteoHSR4To'></param><param name='wmode' value='transparent'></param><embed src='http://www.youtube.com/v/0iteoHSR4To&rel=0' type='application/x-shockwave-flash' wmode='transparent' width='425' height='350'></embed></object></span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Fiestas del Carmen 2008]]></title>
<link>http://alonsozalla.wordpress.com/?p=106</link>
<pubDate>Fri, 11 Jul 2008 17:35:19 +0000</pubDate>
<dc:creator>Alberto Alonso</dc:creator>
<guid>http://alonsozalla.wordpress.com/?p=106</guid>
<description><![CDATA[
Este fin de semana se celebran en Zalla las fiestas del Carmen en el barrio homónimo. No vayan ust]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://alonsozalla.files.wordpress.com/2008/07/carmen.png"><img class="alignleft size-full wp-image-107" src="http://alonsozalla.wordpress.com/files/2008/07/carmen.png" alt="" width="210" height="161" /></a></p>
<p style="text-align:justify;">Este fin de semana se celebran en Zalla las fiestas del Carmen en el barrio homónimo. No vayan ustedes a la web del Ayuntamiento para encontrar el programa de estas fiestas, porque la voluntad de promover la información y participación de los ciudadanos en las actividades del pueblo es nula. Así que tendrán que buscarse la vida.</p>
<p style="text-align:justify;">Creo que para los recursos que suelen tener estas fiestas el programa es bastante bueno. Hoy se ha celebrado una actividad que me parece innovadora y bastante bonita, aunque yo no he podido ir: una exposición de fotos antiguas del barrio. Además, se han celebrado los campeonatos de brisca y tute. Luego, a la noche, una chorizada y la verbena.</p>
<p style="text-align:justify;">Mañana habrá por la mañana juegos infantiles y el concurso de dibujo para los chavales. Por la tarde tendréis los campeonatos de mus (patrocinado por el PSE-EE de Zalla), tiragomas y totillas. Después una chocolatada popular y ponys y becerros para que la chavalería se entretenga con los animales mientras los mayores se zampan las tortillas del concurso. Por la noche, la actuación del divertido grupo Golden Apple Quarter y del ya sobradamente conocido por todos Dindots.</p>
<p style="text-align:justify;">El domingo castillos hinchables para los chavales y después una paella popular. A la tarde teatro infantil y después juegos para los mayores. Para la noche una discoteca y verbena con sardinada de por medio.</p>
<p style="text-align:justify;">El miércoles, misa en la capilla para los religiosos.</p>
<p style="text-align:justify;">Pásense por el barrio, déjense unos duros para que la fiesta dure mucho y los vecinos sigan siendo el alma de la calle.<span style="color:#0000ff;"><strong> ¡Zorionak - Felicidades al Barrio del Carmen!</strong></span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Visca la Festa Major]]></title>
<link>http://adriagrandia.wordpress.com/?p=14</link>
<pubDate>Fri, 11 Jul 2008 16:50:24 +0000</pubDate>
<dc:creator>adriagrandia</dc:creator>
<guid>http://adriagrandia.wordpress.com/?p=14</guid>
<description><![CDATA[Quan els barris acaben la Festa Major es fa present. Ja tenim els programes al carrer, els cartells;]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Quan els barris acaben la Festa Major es fa present. Ja tenim els programes al carrer, els cartells; els diaris comencen a fer ressó de les activitats previstes per als dies de la Festa Major.</p>
<p><a href="http://adriagrandia.files.wordpress.com/2008/07/stanna08.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-15" src="http://adriagrandia.wordpress.com/files/2008/07/stanna08.jpg?w=212" alt="" width="212" height="300" /></a></p>
<p>Des de l'Agrupació de Cultura Popular del Vendrell, L'Embarcada, també volem contribuir a vestir més la Festa Major. Per això ens llancem a fer un cartell per les botigues i establiments del centre de la vila que dongui, si cal, més vida i imatges a la Festa Major.</p>
<p>Aquí al blog n'aniré parlant de la Festa Major, així doncs Visca la Festa Major!</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Bambi nasceu na &Aacute;frica]]></title>
<link>http://recantodaspalavras.wordpress.com/2008/07/10/bambi-nasceu-na-frica/</link>
<pubDate>Thu, 10 Jul 2008 03:03:23 +0000</pubDate>
<dc:creator>Jorge Alberto</dc:creator>
<guid>http://recantodaspalavras.wordpress.com/2008/07/10/bambi-nasceu-na-frica/</guid>
<description><![CDATA[Pode parecer que esta palavra designe pejorativamente torcedores de um clube de futebol que tem seu ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p align="justify">Pode parecer que esta palavra designe pejorativamente torcedores de um clube de futebol que tem seu estádio num bairro paulistano chamado Morumbi. Porém, a verdade desta informação eu passo após folhear aleatoriamente o <em><strong>Novo Dicionário Banto</strong></em>, oganizado por Nei Lopes, que esta palavra é de origem banta. <em>Mbambi</em> significa antílope pequeno. Logo, antílopes e cervos são primos e o que me chamou atenção, mesmo que haja um sentido desabonador na palavra que citei, foi o fato de perceber que, no mundo capitalista não se joga pra perder. Pois bem, quem aqui deixou de ver o desenho animado <em>Bambi</em>? Pouquíssimos, imagino. E não é que o Disney teve esta sacada para nomear um de seus personagens mais famosos? Bom, isto eu não posso afirmar. Mas que é interessante, não podemos negar.</p>
<p align="justify">Logicamente que não farei um glossário das palavras africanas e também das nativas que utilizamos na Língua Portuguesa falada no Brasil. Acho que por termos esta característica da incorporação dos vocábulos destas duas de nossas origens, podemos até falar em uma Língua Brasileira. Esta discussão ficará para os lingüistas, dicionaristas e filólogos.</p>
<p align="justify">Vamos ver algumas palavras originárias do tronco lingüístico Banto[1], que é composto por cerca de 500 línguas. Nós recebemos grande afluxo de negros que falavam línguas deste tronco, não que o tronco lingüístico sudanês esteja relegado ao um segundo plano. Ele apenas era encarado como o predominante erroneamente. Talvez isto se deva pela presença religiosa e cultural da língua nagô, dos iorubás, que nós utilizamos regularmente no Brasil para designar os utensílios e práticas da tradição dos orixás.</p>
<blockquote><p align="justify"><strong>Arengueiro</strong> - Brigão. Do quicongo <strong>lenga</strong>, que não acaba mais<br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Bambi</strong> - Antílope pequeno. Do quimbundo <em><strong>mbambi</strong></em>, veado<br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Cafuné</strong> - Ato de coçar levemente a cabeça de alguém para fazê-la dormir. Do quimbundo <em><strong>kifune</strong>, </em>estalidos produzidos com as pontas das unhas do indicador e do polegar.<br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Dunga</strong> - Homem bravo, valente. Do quicongo<em> <strong>ndunga</strong></em>, pessoa de grande porte<br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Fuzuê</strong> - Festa, confusão. Do quicongo, <em><strong>fusu</strong></em>, turbilhão nas águas de um rio<br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Gingar</strong> - Bambolear o corpo. Do quimbundo <em><strong>jingala</strong></em>, bambolear ou <em>jinga</em>, rodear, remexer<br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Iaiá/Ioiô</strong> - Tratamento dado a esposa<em> (Sinhá)</em> e o senhor <em>(Sinhô)</em> de escravos). Do quicongo<em> <strong>yayá</strong></em>, Mãe<br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Jagunço</strong> - Do quibundo <em><strong>jugunzu</strong></em>, Soldado ou do iorubano <em><strong>jagun-jagun</strong></em>, Guerreiro<br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Lengalenga</strong> - Conversa, narrativa enfadonha. Do umbundo <em><strong>lengalenga</strong></em><br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Macaca</strong> - Riso solto (hoje estou com a macaca). Do quicongo <em><strong>ma-káaka</strong></em>, ataque de riso<br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Macumba</strong> - Designação pejorativa dos ritos afro-brasileiros. Do quicungo <em><strong>makumba</strong></em>, plural de <em><strong>dikumba</strong> (xamãs, xamã).</em> Tem o significado de fechamento (de corpos) nos rituais<br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Nenê/Neném</strong> - Criança recém-nascida ou pequena. Do umbundo <em><strong>nene</strong></em>, pedacinho<br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Paparicar</strong> - Mimar. Do quicungo <em><strong>papidika</strong></em>, tornar vaidoso<br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Pomba-Gira</strong> - Espécie de porção feminina de Exu. Do quimbundo <em><strong>pambuanjila</strong>, <strong>pambu a njîla</strong></em>, Encruzilhada<br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Quindim</strong> - Doce feito de gema de ovo, coco e açúcar. Do quicungo <em><strong>kénde</strong></em>, grande pudim de mandioca ou milho fresco<br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Ranzinza</strong> - Birrento, teimoso. Do quicungo <em><strong>nzinzi</strong></em>, mosca doméstica<br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Samba</strong> - Nome genérico de várias danças populares brasileiras. Do quicongo e quioco <em><strong>semba</strong></em>, umbigada<br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Trambique</strong> - Negócio fraudulento. Do quimbundo <strong><em>tala</em> </strong><em>(ver)</em> + Do quicongo <em><strong>mbiki </strong>(adivinho)</em>.<br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Umbanda</strong> - Religião brasileira de base africana. Do umbundo e quimbundo <em><strong>mbanda</strong></em>, curandeiro<br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Xepa</strong> - Últimas mercadorias vendidas nas feiras livres. Do nhugue <em><strong>chepa</strong></em>, ser inferior e do ronga <em><strong>txipa</strong></em>, ser barato<br><strong></strong></p>
<p align="justify"><strong>Zanzar</strong> - Vaguear, andar à toa. Do quimbundo <em><strong>nzanza</strong></em>, andar a esmo.</p>
</blockquote>
<p align="justify">[1] Os negros trazidos para o Brasil pertenciam, principalmente, a dois grandes grupos étnicos: os sudaneses, originários da Nigéria, Daomé e Costa do Marfim, e os bantos, capturados no Congo, Angola e Moçambique. Estes foram desembarcados, em sua maioria, em Pernambuco, Minas Gerais e no Rio de Janeiro. Os sudaneses ficaram na Bahia. Calcula-se que entre 1550 e 1855 entraram nos portos brasileiros cerca de quatro milhões de africanos.</p>
<p align="justify">
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Més de tres-centes persones a la festa de retorn de l'Arç]]></title>
<link>http://arnauurgell.wordpress.com/?p=229</link>
<pubDate>Wed, 09 Jul 2008 08:11:56 +0000</pubDate>
<dc:creator>Arnau Urgell</dc:creator>
<guid>http://arnauurgell.wordpress.com/?p=229</guid>
<description><![CDATA[
L&#8217;Associació Arç va realitzar aquest diumenge 6 de juliol la seva festa de retorn al passei]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p style="text-align:center;"><img class="aligncenter" style="border:2px solid black;margin:5px;" src="http://farm4.static.flickr.com/3002/2645028821_e23f175942.jpg" alt="" width="400" height="300" /></p>
<p style="text-align:left;">L'<a href="http://arcripolles.wordpress.com/" target="_self">Associació Arç</a> va realitzar aquest diumenge 6 de juliol la seva festa de retorn al passeig del Mestre Guich de Ripoll. Més de tres-centes persones van passar-hi al llarg de la tarda per gaudir d'activitats com l'Espai Mainada, una mostra de cultura popular i, finalment, el concert de Mantornà. El pagès Pep Riera va 'apadrinar' el retorn de l'Arç amb un discurs en el que va emfasitzar la necessitat de bastir col·lectius de base en la defensa del territori, la cultura i la llengua i cap a una societat més justa.</p>
<p style="text-align:right;">Article publicat a <a href="http://www.naciodigital.cat/elripolles/?seccio=noticies&#38;accio=veure&#38;id=6549" target="_blank"><strong><em>ElRipollès.info</em></strong></a> [07/07/2008]</p>
<p style="text-align:right;"><strong>Veure <a href="http://flickr.com/photos/arnauurgell/sets/72157606031095195/">galeria de fotos</a></strong><strong> </strong>de la festa de retorn de l'associació Arç.</p>
<p><!--more--><img class="alignleft" style="border:2px solid black;margin:5px;" src="http://farm4.static.flickr.com/3165/2645889290_bb29438309_m.jpg" alt="" width="180" height="240" />A primera hora de la tarda, el tret de sortida de les activitats el va donar l'Espai Mainada amb animació infantil, la construcció del trencaclosques gegant dels Països Catalans i un campionat de bitlles catalanes. Així mateix, diverses entitats com Obrim els Ulls, el Jardí Botànic de Gombrèn, els <a href="http://www.diablesderipoll.cat/" target="_self">Diables de Ripoll</a> i la mateixa Associació Arç van participar en la Fira d'Entitats. També es van plantar els gegants de Villallonga de Ter i Camprodon i el drac Lluert de Ripoll.</p>
<p>L'activitat central d'aquesta tarda festiva va ser la mostra de cultura popular. En primer lloc va actuar l'Esbart de Ribes Eudald Coma que, abans de marxar cap a Praga, va mostrar cinc danses tradicionals del Ripollès i d'altres punts dels Països Catalans com el País Valencià. Entre cançó i cançó, els gegants de Vilallonga i Camprodon i els diables de Ripoll van ballar acompanyats pels <a href="http://www.grallers.info/" target="_self">grallers de Campdevànol</a>.  Posteriorment, va ser el torn de l'espectacularitat i la força de la colla bastonera Quico Sabaté de Sant Celoni (el Baix Montseny). Els celonins van combinar balls tradicionals amb cançons revolucionàries com el <em>Cant dels Maulets</em> o la <em>Bella Ciao</em>. Paral·lelament grans i petits van poder gaudir de xocolata desfeta i de coca.</p>
<p><img class="alignnone" style="border:2px solid black;margin:5px;" src="http://farm4.static.flickr.com/3040/2645828630_d2d123ab71.jpg" alt="" width="400" height="300" /></p>
<p><img class="alignright" style="border:2px solid black;margin:5px;" src="http://farm4.static.flickr.com/3006/2644997881_8bf4d59067_m.jpg" alt="" width="240" height="180" />Finalment, la festa de retorn de l'Arç es va tancar amb un parlament del "padrí" Pep Riera, excoordinador nacional de la Unió de Pagesos i membre de l'Assemblea Pagesa. Riera va destacar la necessitat que arreu de les comarques sorgeixin moviments de base i va encoratjar a la societat del Ripollès a organitzar-se en la defensa del territori, la cultura i la llengua i avançar cap a una societat més justa. Des de l'associació Arç es va recordar els seus origens a la dècada dels 90 i es va explicar el significat del nom de l'associació, un arbust espinós propi del clima mediterrani. Finalment, música amb Mantornà amb cançons tradicionals i d'altres punts del país com Mallorca i el Baix Vinalopó.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Pa Beneït 2008]]></title>
<link>http://adriagrandia.wordpress.com/?p=11</link>
<pubDate>Wed, 09 Jul 2008 00:38:03 +0000</pubDate>
<dc:creator>adriagrandia</dc:creator>
<guid>http://adriagrandia.wordpress.com/?p=11</guid>
<description><![CDATA[Com molts ja sabeu, la primera setmana completa de juliol al Vendrell és festa. Són les festes del]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Com molts ja sabeu, la primera setmana completa de juliol al Vendrell és festa. Són les festes del barri, que comecen dissabte amb el Serrallo i acaben el dijous amb la Plaça Vella (a vegades, com enguany, amb l'afegitó de la muntanyeta el dissabte). Per saber-ne més detalls podeu llegir <a href="http://www.festes.org/articles.php?id=535">aquí</a>.<br />
Ara som a l'equador de les festes ja han petat tres de les 6 falles, avui amb algún incident amb els petards i una de les falles va deixar una imatge que em complau presentar-vos:<br />
<a href="http://adriagrandia.files.wordpress.com/2008/07/p70701501.jpg"><img class="aligncenter size-medium wp-image-13" src="http://adriagrandia.wordpress.com/files/2008/07/p70701501.jpg?w=225" alt="" width="225" height="300" /><br />
</a></p>
<p>Les falles com els versos dels Diables serveixen perquè la veu del poble arribi, per poder dir públicament allò que hom no pot dir habitualment. Dir-ho amb l'empar de la casaca i la maça, o les pintures... Així doncs com els diables acaben absolts pels angelets que tothom espera, les falles queden esborrades pel foc i renoven un cop més el cicle de l'any.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Pr&ecirc;mios Liter&aacute;rios e Monografias]]></title>
<link>http://recantodaspalavras.wordpress.com/2008/07/07/prmios-literrios-e-monografias/</link>
<pubDate>Tue, 08 Jul 2008 00:18:23 +0000</pubDate>
<dc:creator>Jorge Alberto</dc:creator>
<guid>http://recantodaspalavras.wordpress.com/2008/07/07/prmios-literrios-e-monografias/</guid>
<description><![CDATA[Até o próximo dia 15 de agosto, estarão abertas as inscrições para o PRÊMIO SESC DE LITERATURA]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p align="justify">Até o próximo dia <font color="#ff0000">15 de agosto</font>, estarão abertas as inscrições para o PRÊMIO SESC DE LITERATURA 2008 nas categorias Conto e Romance.
<p align="justify">Podem participar autores brasileiros e estrangeiros residentes no Brasil. As obras inscritas deverão ser inéditas e escritas em Língua Portuguesa.
<p align="justify">A comissão julgadora será composta por professores, escritores, jornalistas e críticos literários escolhidos pelo SESC.
<p align="justify">Os resultados serão divulgados em janeiro de 2009 e o vencedor de cada categoria terá seu livro publicado por uma grande editora brasileira, recebendo 10% de direitos autorais sobre o preço de capa de cada exemplar vendido.
<p align="justify">Maiores informações no <a href="http://www.sesc.com.br/premiosesc/premioSESC2008_edital.pdf" target="_blank"><strong><font color="#0000ff">Edital em formato .pdf</font></strong></a></p>
<p align="justify"><strong>===============================================================</strong></p>
<p align="justify">CONCURSO SILVIO ROMERO DE MONOGRAFIAS SOBRE FOLCLORE E CULTURA POPULAR.</p>
<p align="justify">O Ministério da Cultura, o Instituto do Patrimônio Histórico e Artístico Nacional (IPHAN) e Centro Nacional de Folclore e Cultura Popular informam que estão abertas até o dia <font color="#ff0000">31 de julho de 2008</font>, as inscrições para o CONCURSO SILVIO ROMERO DE MONOGRAFIAS SOBRE FOLCLORE E CULTURA POPULAR.</p>
<p align="justify">Os prêmios são R$ 10 mil e R$ 7 mil reais para o primeiro e segundo colocados.</p>
<p align="justify">As monografias deverão ser inéditas e tratarem de temas da cultura popular e folclore brasileiros.</p>
<p align="justify">A entrega dos trabalhos deverá ser no Centro Nacional do Folclore e Cultura Popular (RJ).</p>
<p align="justify">Maiores informações no <a href="http://www.cultura.gov.br/site/wp-content/uploads/2008/06/regulamento-silvio-romero-2008.pdf" target="_blank"><strong><font color="#0000ff">Edital em formato .pdf</font></strong></a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Roda Viva - A historicidade da cena teatral]]></title>
<link>http://josekuller.wordpress.com/?p=316</link>
<pubDate>Sat, 05 Jul 2008 13:37:08 +0000</pubDate>
<dc:creator>zecaildefonso</dc:creator>
<guid>http://josekuller.wordpress.com/?p=316</guid>
<description><![CDATA[
Küller
Espero tenha gostado (e chorado) com o Liberdade, Liberdade.
Tô enviando mais um texto pro]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><img class="alignnone" src="http://www.revistaogrito.com/page/wp-content/uploads/2008/05/roda-viva1968acervoidartcentrocultural-saopauloregistrofotograficoderly-marques" alt="" /></p>
<p>Küller<br />
Espero tenha gostado (e chorado) com o Liberdade, Liberdade.<br />
Tô enviando mais um texto pro Arquivo68. Espero que você goste também.<br />
Abraço.</p>
<p>Zeca</p>
<p>O referido texto, de Jacques Elias de Carvalho, foi publicado em Páginas <a href="http://josekuller.wordpress.com/31-roda-viva-a-historicidade-da-cena-teatral/"><span style="color:#0000ff;">31. Roda Viva - A historicidade da cena teatral</span></a>.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Oficina de Capoeira de Angola]]></title>
<link>http://mudancapr.wordpress.com/?p=140</link>
<pubDate>Fri, 04 Jul 2008 20:01:35 +0000</pubDate>
<dc:creator>mudancapr</dc:creator>
<guid>http://mudancapr.wordpress.com/?p=140</guid>
<description><![CDATA[
]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://mudancapr.wordpress.com/files/2008/07/1-013m.jpg"><img class="aligncenter size-full wp-image-141" src="http://mudancapr.wordpress.com/files/2008/07/1-013m.jpg" alt="" width="500" height="281" /></a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Pouco mais sobre o Folclore de Mato Grosso]]></title>
<link>http://poemia.wordpress.com/?p=257</link>
<pubDate>Thu, 03 Jul 2008 19:28:27 +0000</pubDate>
<dc:creator>Caburé</dc:creator>
<guid>http://poemia.wordpress.com/?p=257</guid>
<description><![CDATA[Retirado de Coisas de Mato Grosso
Folclore / Manifestações Populares
VIOLA-DE-COCHO
Instrumento ti]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Retirado de <a href="http://www.coisasdematogrosso.com.br/site/matogrosso/index.asp?cod=19" target="_blank">Coisas de Mato Grosso</a></p>
<p>Folclore / Manifestações Populares</p>
<p><strong>VIOLA-DE-COCHO</strong></p>
<p>Instrumento tipicamente mato-grossense, é utilizado nas tradicionais festas, onde há dança de Cururu e Siriri, tanto na capital como nas regiões ribeirinhas e pantaneiras.<br />
Confeccionada, artesanalmente, a partir de um tronco de madeira inteiriça, ainda verde, é esculpida no formato de uma viola que é escavada no corpo até que suas paredes fiquem bem finas, obtendo-se assim o cocho propriamente dito.<br />
As primeiras violas-de-cocho tinham suas cordas feitas de tripa de macaco, ouriço ou da película de folha de tucum, o que tornava o som diferente; hoje em dia, elas já são feitas de cordas de nylon por motivos ambientais.<br />
A cola usada era da bolsa respiratória pulmonar de peixes, como Pintado, Jaú e Piranha.<br />
Sua ressonância, que varia entre maiôs ou menor, de acordo coma música a ser tocada, depende da espessura das paredes do tampo. As violas geralmente medem 70 cm de comprimento.São usadas tanto no cururu quanto no siriri e até em qualquer outro tipo de música.</p>
<p><strong>SIRIRI</strong></p>
<p>O siriri é uma das danças mais populares do folclore mato-grossense. Praticada na cidade e na zona rural, tem presença indispensável em festas, batizados, casamentos e festejos religiosos. É uma dança que lembra celebrações indígenas. Dando por homens, mulheres e até crianças, numa coreografia bastante variada e sem um interpretação definida, acontece em sala de casas, varandas ou mesmo terreiros. A música é simples, falando de coisas da vida, desde o nascimento, família e a presença de amigos. Os tocadores são também os cantadores e quem dança também faz o coro. As vozes são estridentes, entoam tristeza e nostalgia nas melodias tristes, e alegria e descontração nas canções de festejo. Torna-se irresistível para quem vê; logo quer entrar na dança, que transmite respeito à vida e o culto à amizade.<br />
Ainda é desconhecida a origem do nome; há duas versões: uma de ser originado de uma palavra portuguesa e outra do nome de um cupim de asas que tem o mesmo nome e o vôo parecido com os passos da dança.<br />
<strong><br />
CURURU</strong></p>
<p>O Cururu é um canto primordial do folclore mato-grossense. A cantoria do cururu se classifica em sacra e profana.<br />
A sacra, também chamada de função ou porfia, tem função religiosa e foi criada por fiéis. Geralmente acontece após as orações aos santos de devoção popular, na casa de amigos ou comunidade da igreja, e tem o objetivo de louvar ou homenagear aquele determinado santo.<br />
A profana é aquela acompanhada pelos desafios e versos dos trovadores, por trovas de amor, declarações e desabafos ou desafio a alguém que roubou uma mulher amada e uma variada coreografia totalmente masculina.<br />
Os cururueiros fazem roda caminhando no sentido horário, iniciam a dança com passo simples de pé esquerdo, pé direito, e vice-versa. “Fazem frô”, floreiam à vontade, que é o movimento de ajoelhar-se até dar rodopios completos, ou seja, embelezar a dança. Os instrumentos da cantoria são viola-de-cocho e um ganzá ou cracachá. A festança, onde estão presentes cururu e siriri, duram toda noite, até os primeiros raios de sol. Os foliões se divertem, expressando essa pura riqueza cultural.<br />
<strong><br />
RASQUEADO</strong></p>
<p>A definição de rasqueado, segundo o dicionário, é: “arrastar as unhas ou um só polegar sobre as cordas sem as pontear.” Em Mato Grosso, o Rasqueado Cuiabano traz em sua história o final da Guerra do Paraguai quando prisioneiros e refugiados não retornaram ao seu país, integrando-se com as populações ribeirinhas, especialmente da margem direita do rio Cuiabá, onde hoje está a cidade de Várzea Grande. Esta integração influenciou costumes, linguajar e principalmente danças folclóricas, como por exemplo a polca paraguaia e o siriri mato-grossense. Da fusão das duas nasceu o pré-rasqueado, que se limitou aos acordes do siriri e cururu, devido ao seu desenvolvimento na viola-de-cocho, recebendo outros nomes como liso, crespo, rebuça-e-tchuça, para mais tarde participar de festas juninas, carnaval ou qualquer manifestação dos ribeirinhos. Com a proclamação da república os senhores de classe, precisando se aproximar do povo ribeirinho, tornaram o rasqueado um ritmo popular e de gosto geral, levando-o para praças e mais tarde para os salões de festa. Ainda foi discriminado nos saraus e rodas de poesia dos intelectuais, até que a juventude dos anos 20 e 30 trouxe para esses ambientes.</p>
<p><strong>DANÇA DO CONGO</strong></p>
<p>Dedicada a São benedito, a Dança do Congo ou Congada é de origem autenticamente africana. Em Mato Grosso, é uma manifestação que ocorre tradicionalmente em duas cidades: Vila Bela da Santíssima Trindade e Nossa Senhora do Livramento.<br />
Em Vila Bela, primeira capital de Mato Grosso, a Dança do Congo representa a resistência dos negros que continuaram na região, após a transferência da capital para Cuiabá, em 1835. Faz parte da festa de São benedito, que ocorre sempre no mês de julho, em uma segunda-feira, quando comemoram o dia do santo negro.<br />
A Dança do Congo é a dramatização de uma luta simbólica travada entre dois reinados africanos. O Embaixador de um outro reino pede ao Rei do Congo a mão de sua filha em casamento; o Rei rejeita o pedido e, então, o Embaixador declara guerra ao Rei do Congo. O motivo da negativa teria sido que o Rei do Congo desconfiava que o Embaixador queria fazer uma traição ao reinado: após o casamento, ele tomaria o poder, possivelmente, matando o Rei, o Secretário e o Príncipe, ficando com a coroa. Em uma outra versão, o Embaixador é o mensageiro do Rei de Bamba, que manda pedir a mão da Princesa em casamento.<br />
Os personagens do reinado do Congo são o Rei, o Príncipe e o Secretário de guerra; do reino adversário aparecem o Embaixador e soldados. A nobreza usa mantos, coroas e bastões coloridos e ornamentados com flores, como instrumentos; o Príncipe e o Secretário de Guerra vestem também saiote com armação de arame e peitoral em forma de coração como escudo. Os soldados usam espadas, capacetes com pena de ema, flores e fitas, e o cantil que contém bebida chamada “Kanjinjim”, feita à base de cachaça, gengibre, canela, cravo e mel que serve para estimular os dançantes.<br />
As flores na indumentária servem para reverenciar São Benedito; como os personagens não podem ficar próximos ao oratório do santo, durante a dança, onde colocariam suas flores para promessa, eles arrumam um lugar no capacete, e as fitas representam o próprio oratório.<br />
A movimentação da Dança do Congo é a caracterização da marcha dos soldados; o pulso vertical dos corpos, os movimentos dos braços com as espadas e o ritmo dos pés, dançando ou caminhando, remetem à marcha. A dança ocorre pela cidade toda, onde os participantes cantam e marcham ao som do ganzá, bumbo e cavaquinho que são tocados pelos músicos-soldados. Os dançantes têm por função também proteger os festeiros, que são o Rei, a Rainha, o Juiz e a Juíza, que carregam objetos sagrados, e ainda as promesseiras que acompanham o cortejo levando flores em homenagem a São Benedito.</p>
<p><strong>DIVINO ESPÍRITO SANTO</strong></p>
<p>A festa do Divino é uma festividade folclórico-religiosa. Tem início no domingo da Ascensão com o “levantamento do mastro” e termina na festa de Pentecostes, com a caracterização de uma Sala do Trono, onde o Imperador, a Imperatriz, e o Capitão do Mastro são os personagens centrais da festa. A festa do Divino remonta há séculos; trata-se de um paralelo entre o folclórico e o litúrgico, com um fundamento histórico trazido de Portugal durante a colonização.<br />
Sendo uma festa originariamente portuguesa, ganhou nuances caboclas com a agregação de usos e costumes tipicamente regionais. Às cinco horas da manhã, há repique de sinos e espocar de fogos, ocasião em que as bandeiras do Divino percorrem as ruas centrais da cidade. Após a alvorada, é servido aos participantes iguarias típicas, cuja confecção nos foi legada pelos indígenas. Há cânticos e danças misturadas ao incessante bater dos pilões. Três personagens são encontrados na festa: a Imperatriz, o Imperador e o Capitão do Mastro.<br />
A história da Imperatriz Isabel é contada com muita devoção pelos fiéis católicos. Era uma época conturbada no Brasil Português, quando a vida econômica agravava-se devido às lutas internas, políticas e bastidores, perturbando a administração e pondo em risco a segurança do trono. Foi então que a soberana teve a atitude insólita, abdicando a coroa em favor do Divino Espírito Santo. Profundamente religiosa e possuidora de uma fé inabalável, a soberana resolveu que, enquanto não fossem solucionados os graves problemas, reinaria sobre Portugal a terceira pessoa da Santíssima Trindade.<br />
A Imperatriz recolheu-se a um convento e aguardou os acontecimentos. Atendendo aos apelos do povo, a Imperatriz resolveu retornar ao trono, realizando novo cortejo à Catedral, revestindo-se de sua realeza. A prtir de então, a Imperatriz repetia todos os anos, no dia de Pentecostes, a cerimônia de consagração do reino do Divino Espírito Santo, em ação de graças pela felicidade e prosperidade.<br />
Com músicas apropriadas, tanto as de rua como as sacras, na sua maioria criação dos músicos locais, a igreja ricamente ornamentada, com seus paramento de cores berrantes, portais, altares, púlpitos, realiza a festa, que é comemorada com grande alegria e respeito religioso. O pão bento, a ser distribuído ao povo, é confeccionado pela fina flor mato-grossense, em casa escolhida para esse fim.</p>
<p><strong>CAVALHADA</strong></p>
<p>A Cavalhada é uma das mais ricas manifestações da cultura popular da cidade de Poconé, que rende homenagem a São Benedito. Uma festa organizada por famílias tradicionais da região, carrega o Pantanal para uma longínqua Idade Média. Trata-se de uma disputa entre mouros e cristãos. Nesta luta são utilizados dezenas de cavalos e cavaleiros que têm por objetivo salvar uma princesa presa em uma torre permanentemente vigiada.<br />
Além do preparo dos cavaleiros, seus animais também revelam grande precisão de movimentos. A maior parte deles são cavalos pantaneiros, que souberam se adaptar às características do Pantanal.<br />
Em dia de Cavalhada, a cidade de Poconé amanhece azul e vermelha, as cores que representam os cristãos e os mouros, um exemplo puro de cultura e paixão por suas raízes.</p>
<p><strong>DANÇA DOS MASCARADOS</strong></p>
<p>Típica do município de Poconé, é uma mistura de contradança européia, danças indígenas e ritmos negros. A maior peculiaridade desta dança é o fato de participarem apenas homens, aos pares, metade dos quais vestidos de mulher, com máscaras e roupas coloridas onde predominam o vermelho e o amarelo. Para participar é necessário ser bom dançarino. Os componentes escolhem o modo de se apresentar, seja no papel de homem ou de mulher, e sentem orgulho do que fazem. A dança tem expressão muito forte e chega a comover aos que estão assistindo.<br />
A Dança dos Mascarados não encontra semelhanças com nenhuma outra manifestação no Brasil e sua origem ainda é um mistério, porém a origem pode estar ligada aos índios que habitavam a região.</p>
<p><strong>FESTA DE SÃO BENEDITO<br />
</strong><br />
Geralmente realizada entre a última semana de junho e a primeira de julho, movimenta milhares de fiéis, em procissão com bandeiras e mastros tão criativos quanto singelos. Ao final da procissão é levantado o mastro em homenagem ao santo de devolão. Reza a lenda que o mastro, ao sabor do vento, sempre aponta para a direção da morada de quem vai conduzir as rédeas dos festeiros posteriores.Dias antes do festejo há um ritual no qual os festeiros percorrem as ruas da cidade levando a bandeira do santo de casa em casa e recebendo donativos.Durante os dias de festa há fartura de comida e diversas iguarias, com distribuição de alimentos, produzidos com muito capricho e carinho.</p>
<p><strong>DANÇA DO CHORADO</strong></p>
<p>Dança afro, da região de Vila Bela da Santíssima Trindade, surgiu no período colonial, quando escravos fugitivos e transgressores eram aprisionados e castigados pelos Senhores e seus entes solicitavam o perdão dançando o Chorado. Com o passar do tempo a dança foi introduzida nos últimos dias da Festa de São Benedito, pela mulheres que trabalhavam na cozinha. Com coreografia bem diferente da demais danças típicas, são equilibradas garrafas na cabeça das dançarinas que cantam e dançam um tema próprio. Procuram manter a garrafa na cabeça, para mostrar que estão sóbrias, isto é, que apesar da festança ninguém está embriagado. Este passou a ser o significado atual da Dança do Chorado.</p>
<p>Referência:<br />
Mato Grosso e seus Municípios; João Carlos Vicente Ferreira<br />
Xandbureau Publicidade</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Folclore e Festas Mato Grosso]]></title>
<link>http://poemia.wordpress.com/?p=256</link>
<pubDate>Thu, 03 Jul 2008 19:25:55 +0000</pubDate>
<dc:creator>Caburé</dc:creator>
<guid>http://poemia.wordpress.com/?p=256</guid>
<description><![CDATA[Retirado de Ache Tudo e Região







O folclore está                historicamente incorporado co]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Retirado de <a href="http://www.achetudoeregiao.com.br/MT/folclore_festas.htm" target="_blank">Ache Tudo e Região</a></p>
<table border="0" cellspacing="1" cellpadding="0" width="100%" bgcolor="#ffffff">
<tbody>
<tr>
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;">
<table border="0" cellspacing="5" cellpadding="0" width="100%" bgcolor="#ffffff">
<tbody>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" height="140"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">O folclore está                historicamente incorporado como uma base científica para o estudo                e conhecimento do comportamento popular. Tem em Mato Grosso as                mais diversificadas formas de expressão, representadas basicamente                pelas danças, lendas e contos que na sua grande maioria sintetizam                a herança, principalmente, do índio e do negro. </span><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">Nas lendas                indígenas, nas crendices na solidão da selva, assim como nas                peripécias pelos campos, forjou-se um psicológico mesclado como o                cristianismo . É notável também a transferência de lendas de                outras regiões, nesse ecletismo de crença, nasceu a ambigüidade da                fé, isto é, contra o Pé de Garrafa, Pai do Mato, Minhocão do Pari,                Lobisomem, e outras, as rezas e orações católicas. O psicológico                do mato-grossense é forjado dentro dessas crenças e também                sortilégio mouro-cigano. Tais povos se mesclaram muito com a                população ribeirinha. </span></p>
<p><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">Isso explica o                gosto pela dança, música, cores fortes, brincos de argola de ouro,                truco espanhol e impetuosidade românticas" - Milton Pereira de                Pinto - O Guapo. As danças e os folguedos populares                mato-grossenses são variadas, e nem todas são típicas do Estado,                ocorrendo em vários outros recantos do Brasil. É o enriquecimento                gradual e benéfico da cultura popular de Mato Grosso em função da                formação cultural através dos tempos.<br />
</span></td>
</tr>
</tbody>
</table>
</td>
</tr>
<tr>
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;">
<div>
<table style="border-collapse:collapse;" border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%">
<tbody>
<tr bgcolor="#3333ff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" height="16" bgcolor="#ffffff">
<div><span style="font-family:Arial,Helvetica,sans-serif;"><strong> <span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;">OS DIAS MAIS FESTEJADOS</span></strong></span></div>
</td>
</tr>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" height="2"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">08 de Janeiro:                  Santo Rei </span></td>
</tr>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" height="2"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">10 de Janeiro: São                  Gonçalo (casamenteiro das velhas e curador das doenças dos                  ossos) </span></td>
</tr>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" height="12"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">20 de Janeiro: São                  Sebastião </span></td>
</tr>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" height="6"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">21 de Março: São                  Bento </span></td>
</tr>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" height="6"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">13 de Junho: Santo                  Antonio (Casamenteiro das moças)</span></td>
</tr>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" height="6"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">24 de Junho: São                  João </span></td>
</tr>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" height="6"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">29 de Junho: São                  Pedro</span></td>
</tr>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" height="6"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">26 de Julho:                  Sant'Ana </span></td>
</tr>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" height="6"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">16 de Agosto: São                  Roque (Considerado curador) </span></td>
</tr>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" height="2"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">50 dias após                  páscoa: Senhor Divino </span></td>
</tr>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">04 de Outubro: São                  Francisco </span></td>
</tr>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">05 de Outubro: São                  Benedito (Em Cuiabá é comemorado a partir de Junho) </span></td>
</tr>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">07 de Outubro:                  Nossa Senhora do Rosário </span></td>
</tr>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" height="2"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">08 de Dezembro:                  Nossa Senhora da Conceição Sem dia definido: Nossa Senhora da                  Guia</span></td>
</tr>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">13 de Dezembro:                  Santa Luzia (Protetora da visão) </span></td>
</tr>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">25 de Dezembro:                  Senhor Menino </span></td>
</tr>
</tbody>
</table>
</div>
</td>
</tr>
<tr>
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;">
<table border="0" cellspacing="5" cellpadding="0" width="100%" bgcolor="#ffffff">
<tbody>
<tr bgcolor="#3333ff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" colspan="2" height="8" bgcolor="#ffffff">
<div><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;"><strong>FESTA DO DIVINO</strong></span></div>
</td>
</tr>
<tr>
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" width="63%" height="366" bgcolor="#ffffff">
<p align="center"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;"> Celebrado em diversos municípios de Mato Grosso, a Festa do Divino                é representada pela Pomba, símbolo da paz, que figura em grandes                bandeiras de cetim vermelho e branco.</span></p>
<p align="center"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">Os                festeiros, responsáveis pela festa, geralmente são escolhidos num                concorrido sorteio solene. Cada festeiro assume uma insígnia                sagrada, que carrega durante toda a esmola e procissão: a coroa é                levada pelo Imperador, o centro, pela Imperatriz, a bandeira rica                pelo Alferes da Bandeira e a bandeira pobre pelo Capitão do                Mastro. </span></p>
<p align="center"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;"><br />
O principal elemento desse ritual é o mestre, que guarda detalhado                conhecimento das práticas rituais, aptidão para música e                capacidade de liderança. O seu mandato é vitalício. Quando há a                presença dos "foliõezinhos", é também o mestre o responsável pela                escolha e treino dos meninos, que entoarão os cantos sagrados                durante a esmola e a festa propriamente dita. </span></p>
<p align="center"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;"><br />
Os músicos ou tocadores são, com frequência, em número de três: o                mestre, tocando a viola, o contra-mestre, que é o tocador de                sanfona e um "bumbeiro", que toca a caixa.<br />
A Festa do Divino, no seu dia, é comemorada com toque de sino,                fogos de artifícios e muitos cantos e músicas, realizados pelos                músicos e foliões.</span></td>
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" width="37%" height="366">
<table style="border-collapse:collapse;" border="1" cellspacing="0" cellpadding="0" width="99%">
<tbody>
<tr>
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" height="154"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;"> <img src="http://www.achetudoeregiao.com.br/MT/MT.GIF/mato_festa_divino.gif" border="0" alt="" width="301" height="182" /></span></td>
</tr>
<tr>
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" height="181"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;"> <img src="http://www.achetudoeregiao.com.br/MT/MT.GIF/mato_festa_divino1.jpg" border="0" alt="" width="301" height="182" /></span></td>
</tr>
<tr>
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;"> <img src="http://www.achetudoeregiao.com.br/MT/MT.GIF/mato_festa_divino2.jpg" border="0" alt="" width="300" height="185" /></span></td>
</tr>
</tbody>
</table>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
</td>
</tr>
<tr>
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;">
<table border="0" cellspacing="5" cellpadding="0" width="100%" bgcolor="#ffffff">
<tbody>
<tr bgcolor="#3333ff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" colspan="2" height="8" bgcolor="#ffffff">
<div><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;"><strong>FESTA DE SÃO BENEDITO</strong></span></div>
</td>
</tr>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" colspan="2" height="66">
<p align="left"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;"><br />
É importante lembrar que a festa de São Benedito (geralmente                realizada na última semana de junho, e com encerramento no 1º                domingo de julho), apesar de ter características semelhante à do                Senhor Divino, não tinha a mesma magnitude , uma vez que na                primeira predominava a participação popular, enquanto na segunda,                era a alta sociedade cuiabana que liderava os festejos. Nestas                festas, bem como na Nossa Senhora do Rosário era comum a                realização da dança de Congos, vale dizer a semelhança entre a                desta do Senhor do Divino e a de São Benedito diz respeito a todo                ritual que acontece dias antes, no qual os festeiros percorrem as                ruas da cidade levando de casa em casa a bandeira dos santos e                recebendo donativos que serão transformados em alimentos para                serem servidos no dia da festa propriamente dita. Neste dia após a                missa da madrugada é servido, a toda a população que queira                participar, alimento o dia todo, começando pelo chá com bolo e                adentrando a noite com danás regionais e pratos típicos da                culinária mato-grossense.</span></td>
</tr>
</tbody>
</table>
</td>
</tr>
<tr>
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;">
<table border="0" cellspacing="5" cellpadding="0" width="100%" bgcolor="#ffffff">
<tbody>
<tr>
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" height="11" bgcolor="#ffffff">
<div><span style="font-family:Verdana;"><strong><span style="font-size:x-small;">BOI-À-SERRA</span></strong></span></div>
</td>
</tr>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" height="1186">
<p align="center"><span style="letter-spacing:-1pt;"> <span style="font-weight:700;font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#008000;"> <a href="http://www.achetudoeregiao.com.br/MT/folclore_festas.htm">Topo</a></span></span></p>
<p><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;"><br />
Em várias regiões do Brasil encontramos manifestações folclóricas                que falam sobre a vida e a morte de bois bravos e vaqueiros                destemidos. Temos, no Maranhão, o Boi-à-Serra; em Santa Catarina,                o Boi-de-mamão, no Pará, a Dança do Boi, em São Paulo e em Mato               <img src="http://www.achetudoeregiao.com.br/MT/MT.GIF/mato_boia_serra.gif" border="2" alt="" width="150" height="99" align="right" />Grosso;                o Boi-à-Serra; Luiz Câmara Cascudo, em seu "Dicionário do Folclore                Brasileiro", nos fala sobre a origem dessas danças no Brasil:                "Pelas regiões da pecuária, vive uma literatura oral louvando o                boi, suas façanhas, agilidade; força, decisão. Desde fins do                século XVIII os touros valentes tiveram poemas anônimos,                realçando-lhes as aventuras bravias." Houve tempo em que o                Boi-à-Serra foi muito difundido em Mato Grosso, principalmente nas                localidades de Santo Antônio do Leverger, Varginha, Carrapicho,                Engenho Velho, Bom Sucesso e Maravilha, onde existiam grandes                canaviais e a atividade econômica predominante eram os engenhos de                açúcar. A dança do Boi-à-Serra hoje, consegue ainda manter suas                características iniciais apenas na localidade de Varginha, no                município de Santo Antônio do Leverger. Lá as pessoas ainda cantam                uma toada que conta toda a trajetória de vida e morte de um boi                que é capturado por destemidos vaqueiros, enquanto dançam. Em                outras localidades, como em Cuiabá e Santo Antônio do Leverger,                encontramos a dança do Boi-à-Serra já muito modificada, ou                inserida num outro folguedo popular: o Siriri.</span></p>
<p><strong>Época em que se realiza</strong></p>
<p><span style="color:#000000;">O Boi-à-Serra é um folguedo do carnaval                mato-grossense. Durante os festejos do carnaval, as pessoas                brincavam ou ainda brincam, em alguns lugares, o Siriri, o                Entrudo, o Boi-à-Serra e também o Cururu, que é uma manifestação                quase sempre ligada à religiosidade do povo. Porém, segundo alguns                tiradores, o Boi-à-Serra pode ser dançado em qualquer festa.<br />
</span><br />
<strong>0 Nome do Boi </strong></p>
<p align="justify"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;"> <span style="color:#000000;">É comum, nas localidades onde existe a dança                do Boi-à-Serra, o responsável por sua confecção dar o nome ao boi.                Este nome é dado através de alguma característica que o mesmo                tenha, ou seja, devido à cor do tecido que o reveste, ao brilho                deste ou a alguma parte cômica da figura do boi. </span></span></p>
<p><strong>Instrumentos Usados no Boi à Serra </strong></p>
<p align="justify"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;"><br />
<img src="http://www.achetudoeregiao.com.br/MT/MT.GIF/mato_mocho.gif" border="2" alt="" width="122" height="124" align="left" /><span style="color:#000000;">Os                instrumentos musicais usados no Boi-à-Serra são a viola de cocho e                o ganzá, mas sempre que o Boi-à-Serra surge inserido na dança do                Siriri, nota-se ainda a presença do mocho. Em depoimento,                tiradores lembram-se de ter visto pessoas dançarem o Boi-à-Serra                sem utilizar qualquer instrumento de corda, só de percussão.                Quanto ao número de instrumentos que usam no folguedo, varia                muito, pode ocorrer de uma a quatro violas e ganzás. </span></span></p>
<p align="justify"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;"> </span></p>
<p align="justify"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;"><strong>Viola de Cocho</strong><br />
<span style="color:#000000;">Típica do Estado de Mato Grosso, é fabricada                artesanalmente a partir de um tronco de madeira inteiriça,                esculpida no formato de uma viola que é escavada no corpo até que                suas paredes fiquem bem finas, obtendo-se assim o cocho                propriamente dito (a maior ou menor ressonância depende da                espessura das paredes e do tampo). As violas geralmente medem 70                cm de comprimento. </span><br />
</span></p>
<p align="justify"><strong><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;">Mocho </span> </strong></p>
<p align="justify"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;"> <span style="color:#000000;">Espécie de banco de madeira, cujo assento ë                feito com couro cru, que é recortado e molhado ao ser pregado                sobre o banco. É percutido com duas baquetas de madeira de,                aproximadamente, "um palmo e meio" de comprimento. Pode-se usar o                mocho pendurado no pescoço ou, se for de tamanho maior, colocado                no chão e tocado por uma ou até duas pessoas, ao mesmo tempo. Na                falta do mocho, usa-se uma bruaca (saco ou; mala de couro cru,                para transporte de objetos e mercadorias sobre animais) ou um                couro inteiro de boi, enrolado, no qual bate-se com dois pedaços                de madeira. Até mesmo uma caixa de madeira pode ser usada para a                percussão, na falta do instrumento.<br />
</span><br />
<strong>Figurantes da dança</strong><br />
</span></p>
<ul>
<li><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">Boi.<br />
</span></li>
<li><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">Chamadores do                  Boi .<br />
</span></li>
<li><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">Toreador.<br />
</span></li>
<li><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">Mascarado.<br />
</span></li>
<li><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">Cabeça de Apá                  .<br />
</span></li>
<li><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">Bico de Brasa                  .<br />
</span></li>
<li><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">Jacaré, Veado,                  Ema, Macaco.<br />
</span><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;"><br />
</span></li>
</ul>
<p><strong><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;">O Boi</span></strong></p>
<p><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;"><br />
<span style="color:#000000;">0 Boi, a figura principal da dança, é                confeccionado pelos próprios membros da comunidade. 0 encarregado                da missão de fazer o Boi para a festa começa a reunir o material                com antecedência. Esse material consiste basicamente em:<br />
</span></span></p>
<ul>
<li><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">algumas ripas                  de madeira<br />
</span></li>
<li><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">algumas                  taquaras<br />
</span></li>
<li><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">barbante ou                  cipó<br />
</span></li>
<li><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">a carcaça da                  cabeça de um boi<br />
</span></li>
<li><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">um cobertor                  grande ou um pedaço de chitão florido<br />
</span></li>
<li><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">enfeites para                  o boi<br />
</span></li>
</ul>
<p><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">As ripas de                madeira devem ser finas, pois todo o material tem que ser muito                leve para facilitar a movimentação da pessoa que carrega o Boi. A                carcaça deve ser bem seca pelo mesmo motivo, quanto mais seca,                mais leve. Para a cabeça do Boi também pode-se usar outro                material, qualquer armação que se pareça com uma cabeça de Boi,                pode ser inclusive confeccionada de gesso. Para enfeitá-lo,                costuma-se usar flores de papel, brilhos, fitas, enfim, isso                depende muito do gosto e dos recursos de que a comunidade dispõe.                Com as ripas e taquaras é feita uma armação, tudo muito bem                amarrado para que fique firme. As ripas de madeira formam o "lombo                do Boi" e têm o comprimento aproximado ao do animal que se procura                imitar. Os arcos, que dão o formado arredondado ao corpo do Boi,                são feitos de taquara por serem mais flexíveis.</span></td>
</tr>
</tbody>
</table>
</td>
</tr>
<tr>
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;">
<table border="0" cellspacing="5" cellpadding="0" width="100%" bgcolor="#ffffff">
<tbody>
<tr bgcolor="#3333ff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" height="14" bgcolor="#ffffff">
<div><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;"><strong>CAVALHADA</strong></span></div>
</td>
</tr>
<tr bgcolor="#ffffff">
<td style="font-size:12px;font-family:Arial,Verdana;" height="924"><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS,Arial,Helvetica;"> <span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;"><br />
É a Cavalhada uma demontração da força do folclore mato-grossense,                apesar de ser difundida em outros estados brasileiros, foi trazida                há séculos por imigrantes europeus, permanecendo entre nós até os                dias de hoje, sendo especialmente difundida na cidade de Poconé,                rica em cultos às tradições. É uma batalha simulada em que figuram                cavaleiros, representando mouros e cristãos, disputando a posse de                uma princesa. Foi trazida há séculos pelos imigrantes europeus,                permanecendo no folclore mato-grossense, principalmente em Poconé. </span> </span><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS,Arial,Helvetica;"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">De acordo com                Rubens de Mendonça, em seu Roteiro Histórico e Sentimental da Vila                Real do Bom Jesus de Cuiabá, a Cavalhada foi realizada pela                primeira vez em 20 de julho de 1769, em Cuiabá, na comemoraçãopela                chegada do Capitão-General e 3º Governador da Capitania de Mato                Grosso, Luís Pinto de Souza Coutinho. Foram três tardes de                Cavalhadas, em que participaram as pessoas da nobreza,                provavelmente foram realizadas no largo da Mandioca. </span></span></p>
<p><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS,Arial,Helvetica;"> </span><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS,Arial,Helvetica;"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">Em Mato Grosso, a                representação da batalha campal costumava ser uma mistura da                lendária Guerra de Tróia com as lutas religiosas das Cruzadas,                caracterizadas pelas guerras entre mouros e cristãos. Após o                término das festas religiosas do Divino, formava-se um campo                improvisado na forma de um retângulo, cujos lados maiores eram                tomados por grandes palanques para os espectadores, que tomavam o                espaço todo. Dentro do retângulo traçava-se uma circunferência com                cal. O público que lotava o local era formado por famílias que                vinham em trajes elegantes, e pela massa popular que se acomodava                nas sombras formadas pelos palanques. Todos chegavam desde o                início da tarde da Cavalhada. Por fora da praça da batalha                encontravam-se inúmeras tendas ou botequins. </span></span></p>
<p><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS,Arial,Helvetica;"> </span><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS,Arial,Helvetica;"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">Uma banda musical                dava o sinal do início do folguedo, executando uma composição                simples que se dizia o hino do Divino. Depois entravam os                cavaleiros ao som de uma marcha. Entre os cavaleiros                encontravam-se os mais destros da sociedade, montados nos mais                belos espécimes de cavalos preparados com capricho. </span></span></p>
<p><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS,Arial,Helvetica;"> </span><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS,Arial,Helvetica;"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">A batalha se                iniciava com o assalto ao castelo, feito de bambu e pano de                algodão, armado a um canto da praça, de lá se retirava a Princesa                e o castelo era incendiado, representando o rapto de Helena                descrita na Ilíada. Do rapto de Helena passava-se, em um salto de                tempo, para a luta entre mouros e cristãos, que trocavam golpes de                lanças, espadas e disparos de pistolas, tornadas mais realistas                através de quatro cabeças, feitas de massa, espetadas em estacas                simetricamente plantadas pelo terreno. </span></span></p>
<p><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS,Arial,Helvetica;"> </span><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS,Arial,Helvetica;"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">Ao ritmo de                tambor e cornetas realizavam-se outros jogos, tais como os do                limão, em que dois cavaleiros disparavam em uma corrida na qual                alvejavam-se com limões. Ao final do evento ocorria a jogo da                argolinha, que consistia em uma competição na qual erguia-se na                extremidade de uma raia, em linha reta, uma pequena argola presa                por uma corda no alto de um varal, que algumas vezes era de ouro                ou prata; cada cavaleiro devia tentar tirá-la, passando em                disparada, com a ponta da lança, quem conseguisse recebia como                prêmio essa argola, mais valiosa ainda se fosse de ouro ou de                prata. </span></span></p>
<p><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS,Arial,Helvetica;"> </span><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS,Arial,Helvetica;"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">A Cavalhada                permaneceu por décadas esquecida, foi resgatada no final da década                de oitenta, principalmente em Poconé, Cáceres e Porto Espiridião,                que retomaram a tradição. Neste resgate da batalha simulada,                permaneceu a luta entre os cavaleiros mouros e cristãos que formam                12 pares, sendo 1 Mantenedor, 1 Embaixador e 10 soldados, que usam                como armas - na encenação da luta - lanças, espadas e pistolas. Os                mouros vestem-se de cetim encarnado e os cristãos de cetim azul,                ambos usam chapéus com plumas, capas de cetim e ricos ornamentos.                Os cavalos também recebem um tratamento especial, com fitas, cetim                e flores de papel. </span></span></p>
<p><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS,Arial,Helvetica;"> </span><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS,Arial,Helvetica;"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">Os cavaleiros,                tanto os mouros quantos os cristãos, possuem um auxiliar, são os                personagens chamados pajens, representados por crianças                uniformizadas, que se assemelham com os soldados. Outros                personagens são os cavaleiros mascarados, que ficam ao redor, e                têm por função proteger os espectadores, os pajens e os                cavaleiros,durante o intervalo eles brincam no campo, imitando a                batalha. </span></span></p>
<p><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS,Arial,Helvetica;"> </span><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS,Arial,Helvetica;"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">A exemplo do que                ocorria no passado, diversos torneios, jogos e corridas são                realizados, ao ritmo de uma marcha executada por dois antigos                participantes da competição, cada um com uma caixa de percussão                reproduzindo o som das patas dos cavalos em movimento. Cada ponto                marcado pelas equipes é comemorado ao som do rasqueado, marchinhas                de carnaval e outros ritmos que são tocados por uma banda musical,                além dos aplausos do público que se divide em torcidas pelos                mouros e pelos cristãos. </span></span></p>
<p><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS,Arial,Helvetica;"> </span><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS,Arial,Helvetica;"><span style="font-size:x-small;font-family:Verdana;color:#000000;">Ao final os                cristãos são declarados vencedores, independentemente dos pontos                obtidos, e a bandeira de São Benedito, padroeiro da festa, é                carregada pelos mantenedores mouro e cristão, que percorrem o                local da batalha exibindo-a ao público espectador. A paz enfim é                restabelecida, então o Hino do Divino Espírito Santo é tocado,                sendo reverenciado em silêncio por todos. </span></span></td>
</tr>
</tbody>
</table>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Considerações Sobre o Folclore do Espírito Santo]]></title>
<link>http://poemia.wordpress.com/?p=255</link>
<pubDate>Thu, 03 Jul 2008 19:23:36 +0000</pubDate>
<dc:creator>Caburé</dc:creator>
<guid>http://poemia.wordpress.com/?p=255</guid>
<description><![CDATA[Retirado de Estação Capixaba





CONSIDERAÇÕES  SOBRE  O  FOLCLORE  DO  ESPÍRITO  SANTO
]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Retirado de <a href="http://www.estacaocapixaba.com.br/textos/folclore/lgsn/folc_con.html" target="_blank">Estação Capixaba</a></p>
<div>
<table border="0" width="80%">
<tbody>
<tr>
<td>
<div><span style="font-family:verdana,arial;color:#996633;font-size:small;"><strong>CONSIDERAÇÕES  SOBRE  O  FOLCLORE  DO  ESPÍRITO  SANTO</strong></span></p>
<hr size="1" /></div>
<p><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;"> </span></p>
<p align="right"><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;"><a title="Pesquisador da história e folclore capixabas com vários livros publicados." name="lgui" href="http://www.estacaocapixaba.com.br/textos/folclore/lgsn/folc_con.html#lguil">Luiz Guilherme Santos Neves</a></span></p>
<p><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;"></p>
<p></span></p>
<p align="center"><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;"><span style="font-size:small;"><strong>I - Dia do folclore</strong></span></span></p>
<p><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;"><br />
</span></p>
<p align="justify"><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;">O dia 22 de agosto foi declarado <em>Dia do Folclore</em>, no Brasil, conforme decreto n° 56.747, de 17 de agosto de 1965. A palavra folclore  vem do inglês <em>folk</em>, que significa povo,e <em>lore</em>, que é o particípio passado antigo do verbo <em>to learn</em> — aprender, conhecer. A expressão foi criada pelo escritor William John Thoms, que, na revista <em>Athenaeum</em>, sugeriu a sua adoção em 22 de agosto de 1846, para definir certos estudos, de fundo popular, que já vinham sendo feitos em seu tempo. Assim, a palavra <em>folclore</em> refere-se à sabedoria popular e, de uma maneira geral, a tudo aquilo que o povo faz, cria e transmite pela tradição, mediante aprendizagem comum. No Espírito Santo, são manifestações folclóricas, por exemplo, as bandas de congo, as puxadas de mastro, as cantigas de roda, o ticumbi e o alardo, as receitas da medicina popular à base de ervas, as crendices e superstições, o jongo, as panelas de barro e outros produtos do nosso artesanato, etc. </span></p>
<p align="center"><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;"><span style="font-size:small;"><strong>II - Classificação das manifestações folclóricas</strong></span></span></p>
<p><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;"><br />
</span></p>
<p align="justify"><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;">Os estudiosos do folclore costumam classificar as manifestações folclóricas em diferentes grupos. Uma dessas divisões, preconizada por Edson Carneiro e Vicente Sales, folcloristas brasileiros, considera que o folclore abrange: 1) crendices e superstições; 2) usos e costumes; 3) linguagem popular; 4) manifestações lúdicas; 5) artes e técnicas populares; 6) música; 7) literatura oral e 8) folclore infantil.</span></p>
<p><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;"><img src="http://www.estacaocapixaba.com.br/images/im_folc/esteira.jpg" alt="" width="155" height="100" align="right" /></span></p>
<p align="justify"><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;">Outra classificação é a de Richard Dorson: 1) literatura oral, compreendendo contos, poesias, épicos, provérbios, adivinhas, linguagem popular; 2) usos e costumes, incluindo festas e celebrações, recreações e jogos, medicina popular, religião popular; 3) cultura material, referindo-se a artefatos, artesanato, arquitetura, roupas, culinária; 5) artes populares, abrangendo teatro popular, música, dança.</span></p>
<p align="justify"><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;">Como toda classificação, essas também têm por objetivo permitir agrupar, num mesmo campo de estudos e de conhecimentos, fatos que apresentem entre si uma certa identidade. As classificações são, caracteristicamente, de ordem conceitual. É nesse sentido que devem ser vistas as duas classificações aqui apresentadas.</span></p>
<p align="justify"><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;">Se fôssemos tomar por base a classificação proposta por Richard Dorson e aplicá-la ao folclore capixaba, poderíamos ilustrá-la da seguinte maneira:</span></p>
<p align="justify"><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;">1) <strong>literatura oral</strong><br />
a) <em>contos</em>: todos os que formam o acervo universal com presença no Espírito Santo, como, por exemplo, as chamadas Histórias da Carochinha; b) <em>poesia</em>: as trovinhas populares em louvor de Nossa Senhora da Penha; c) <em>épicos</em>: as falas da Marujada e do Alardo que, infelizmente, se perderam entre nós; d) <em>provérbio</em>: quem está na chuva é para se molhar; e) <em>adivinha</em>: "o que é o que é que cai em pé e corre deitado? - A chuva";  g) <em>linguagem popular</em>: a forma pela qual o povo se expressa em seus folguedos, como nas letras das toadas das bandas de congo.</span></p>
<p align="justify"><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;">2) <strong>usos e costumes</strong><br />
a) <em>festas e celebrações</em>: a festa de Nossa Senhora da Penha, em Vila Velha; a festa das canoas, em Marataízes: b) <em>recreações e jogos</em>: o jogo da bolinha de gude, o jogo de bocha, etc; c) <em>medicina popular</em>: todos os remédios que o povo faz da flora para a cura de suas doenças; d) <em>religião popular</em>: os atributos que o povo confere a santos e santas, aos quais se recorre em caso de necessidade, como a Santa Luzia, para tirar o cisco dos olhos, rezando a sua oração, enquanto se esfrega a pálpebra do olho afetado, dizendo: "Santa Luzia passou por aqui, com o seu cavalinho comendo capim..." </span></p>
<p><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;"><img src="http://www.estacaocapixaba.com.br/images/im_folc/carroboi.jpg" alt="" width="144" height="100" align="left" /></span></p>
<p align="justify"><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;">3) <strong>cultura material</strong><br />
a) <em>artefato</em>: o das panelas de barro, em Goiabeiras, Vitória; b) <em>arquitetura</em>: a construção de quiosques cobertos de palha; c) <em>roupas</em>: a   indumentária dos participantes do Ticumbi, por exemplo; d) <em>culinária</em>: as receitas da torta capixaba e da nossa moqueca.</span></p>
<p align="justify"><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;">5) <strong>artes populares</strong><br />
a) <em>teatro popular</em>: o reis de boi, no sul do Estado; b) <em>música</em>: as toadas das bandas de congo; c) <em>dança</em>: a dança das pastorinhas, a dança das fitas etc.</span></p>
<p><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;"><br />
</span></p>
<p align="center"><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;"><span style="font-size:small;"><strong>III - Mitos e lendas do Espírito Santo</strong></span></span></p>
<p><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;"><br />
<img src="http://www.estacaocapixaba.com.br/patrim/vvelha/penha/im_penha/penha_3.jpg" alt="" width="100" height="126" align="right" /></span></p>
<p align="justify"><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;">Em sua obra, <em>Geografia dos Mitos Brasileiros</em> (Rio de Janeiro, Editora José Olympio, 1976), Luís da Câmara Cascudo, o maior folclorista do Brasil, nascido no Rio Grande do Norte, registra que "os mitos do Espírito Santo são os de caráter geral, Lobisomem, Mulas, Boitatás, Curupira". E lembra que não há menção ao Zumbi (negrinho ágil e nu como o saci), na região que se limita com a Bahia, mas sim na que se limita com o Estado do Rio de Janeiro, assim como o Saci-Pererê, ambos emigrados do sul para o norte. E ainda admite, o incomparável Cascudo, que o Zumbi, com raras estórias, deve ter vindo para o Espírito Santo por meio dos escravos do Rio de Janeiro porque só se faz notar nas proximidades dessa região (sul do Estado). O Zumbi aparece nos caminhos, pede fumo e atormenta quem não lhe satisfaz a vontade, dando assovios finos e longos para desnortear as pessoas. Nessas observações, Câmara Cascudo se refere, principalmente, aos mitos e lendas marcados pela presença das matas na vida do nosso homem rural e que remontam a um Espírito Santo indígena, de selvas ainda compactas. Mas há também, no imaginário capixaba, a presença das lendas de cunho religioso, como o fabulário que envolve o nome e a devoção de Nossa Senhora da Penha, padroeira do Espírito Santo, cuja festa congrega fiéis e romeiros que sobem o morro da Penha, em Vila Velha, para render homenagem à Virgem.</span></p>
<p><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;"><br />
</span></p>
<p align="center"><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;"><span style="font-size:small;"><strong>IV - Danças e folguedos capixabas</strong></span></span></p>
<p><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;"><br />
<img src="http://www.estacaocapixaba.com.br/images/im_folc/congo_4.jpg" alt="" align="left" /></span></p>
<p align="justify"><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;">As danças e folguedos que compõem o patrimônio folclórico capixaba resultaram da contribuição inestimável das diferentes etnias que influíram em nossa formação histórica e cultural. É um patrimônio riquíssimo e variado que ainda sobrevive em vários pontos do Estado. Nesse patrimônio evidencia-se a influência lusitana, no alardo, na dança das fitas e nas folias de reis; dos africanos, no ticumbi, no jongo e nas bandas de congo, nas quais também se fez sentir, em traços sincréticos, a presença da contribuição indígena; dos colonos europeus, que povoaram o Espírito Santo como imigrantes, e trouxeram suas danças de coreografia vistosa, em que sobressaem os movimentos rápidos e a indumentária típica dos dançantes.</span></p>
<p><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;"><br />
</span></p>
<p align="justify"><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;"><a title="Para voltar ao incio do texto, clique aqui." name="lguil" href="http://www.estacaocapixaba.com.br/textos/folclore/lgsn/folc_con.html#lgui">Luiz Guilherme Santos Neves</a> é pesquisador da história e folclore capixabas com vários livros publicados. Para outras informações, consulte a listagem de pesquisadores.</span></p>
<p align="center"><span style="font-family:verdana,arial;color:black;font-size:x-small;"><span style="font-size:xx-small;">[Texto inédito reproduzido com autorização do autor]</span></span></p>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
<p><img src="http://www.estacaocapixaba.com.br/images/im_folc/ticum_2.jpg" alt="" width="359" height="250" /></p>
<p><span style="font-family:verdana,arial;font-size:xx-small;">© copyright 2000, Cultural–ES</span></div>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Links Interessantes II]]></title>
<link>http://poemia.wordpress.com/?p=254</link>
<pubDate>Thu, 03 Jul 2008 19:21:36 +0000</pubDate>
<dc:creator>Caburé</dc:creator>
<guid>http://poemia.wordpress.com/?p=254</guid>
<description><![CDATA[http://www.cultura.gov.br/foruns_de_cultura/conferencia_nacional_de_cultura/index.php
]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://www.cultura.gov.br/foruns_de_cultura/conferencia_nacional_de_cultura/index.php" target="_blank">http://www.cultura.gov.br/foruns_de_cultura/conferencia_nacional_de_cultura/index.php</a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[De Rachmaninov a Operación Triunfo]]></title>
<link>http://operaencatala.wordpress.com/?p=205</link>
<pubDate>Tue, 01 Jul 2008 01:07:47 +0000</pubDate>
<dc:creator>wimsey</dc:creator>
<guid>http://operaencatala.wordpress.com/?p=205</guid>
<description><![CDATA[La història és molt coneguda, però sempre és interessant repetir-la.
El 1975 Eric Carmen va llan]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><img class="alignright size-medium wp-image-207" style="margin:5px;" src="http://operaencatala.wordpress.com/files/2008/07/rachmaninov.jpg?w=194" alt="" width="155" height="240" />La història és molt coneguda, però sempre és interessant repetir-la.</p>
<p>El 1975 Eric Carmen va llançar el seu gran èxit, <em>All by Myself</em>. Dir que la cançó està inspirada en el Concert per a Piano nº 2 de Rachmaninov és dir poc, perquè es tracta d'un afusellament en tota regla. El vers de la peça i la melodia del segon moviment del concert són idèntics, i Carmen es va limitar a afegir-hi l'estrofa... que provenia d'una altra composició seva.</p>
<p>I ara ve la primera gran ironia de la història. Carmen va fer tot això pensant-se que, com que el concert és una peça "clàssica", estaria lliure de drets d'autor. Gran error, perquè com tots sabreu Sergei Rachmaninov és un compositor del segle XX, i va morir el 1943. Els seus hereus van reclamar, i al final es va haver d'arribar a un acord econòmic.</p>
<p>L'<em>All by Myself</em> el podeu trobar fàcilment als tubs habituals, i aquí us deixo el preciós i sensacional moviment del concert de Rachmaninov:</p>
<p>[audio http://operaencatala.files.wordpress.com/2008/07/rachmaninov2.mp3]</p>
<p>Segons sembla, els concursants del programa <em>Operación Triunfo</em>, en les seves diverses edicions, han interpretat moltes vegades l'<em>All by Myself</em>. I aquí ve la ironia final.</p>
<p>La lletra de Carmen és prou interessant: "Quan era jove / Mai no necessitava ningú / Feia l'amor només per divertir-me / Aquells dies han marxat / Visc sol / Penso en tots els amics que he conegut / Però quan truco algú / No hi és mai a casa".</p>
<p>Ara bé, la versió que canten al programa és una infame traducció al castellà que porta per nom <em>Sólo otra vez</em>, i que desvirtua completament la lletra per deixar-la en un absolut no res. És a dir, que l'aportació de Carmen desapareix i al final qui queda és el colós Rachmaninov.</p>
<p>Encara que sospito que els concursants això no ho saben.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[LLEGENDES URBANES]]></title>
<link>http://bienve.wordpress.com/?p=62</link>
<pubDate>Mon, 30 Jun 2008 09:24:19 +0000</pubDate>
<dc:creator>bienve</dc:creator>
<guid>http://bienve.wordpress.com/?p=62</guid>
<description><![CDATA[
La majoria dels protagonistes d’aquestes narracions pertanyen a les classes mitjanes de les grans]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://bienve.files.wordpress.com/2008/06/llegendes-urbanes.jpg"><img class="alignleft size-medium wp-image-63" src="http://bienve.wordpress.com/files/2008/06/llegendes-urbanes.jpg?w=92" alt="" width="92" height="130" /></a></p>
<p>La majoria dels protagonistes d’aquestes narracions pertanyen a les classes mitjanes de les grans ciutats, persones de les dites normals, i transmeten un missatge precís: alerta al que pot passar fora de casa, però alerta també al que amaga la propia casa (o la del veí), i sobretot atenció al desacostumat, a I’estrany. La por, doncs, la incommovible por humana a I’insòlit i excepcional és la real protagonista d’aquests contes.</p>
<p> </p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Um pouco mais sobre Carlos Zens]]></title>
<link>http://poemia.wordpress.com/?p=251</link>
<pubDate>Sat, 28 Jun 2008 01:32:47 +0000</pubDate>
<dc:creator>Caburé</dc:creator>
<guid>http://poemia.wordpress.com/?p=251</guid>
<description><![CDATA[Retirado do Blogue Poeira e Cantos
Cantor. Compositor. Instrumentista. Flautista. Arranjador.
Foi cr]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Retirado do Blogue <a href="http://poeiraecantos.blogspot.com/search/label/Carlos%20Zens%20%5BNatal%2FRN%5D" target="_blank">Poeira e Cantos</a></p>
<p>Cantor. Compositor. Instrumentista. Flautista. Arranjador.</p>
<p>Foi criado no bairro Rocas.</p>
<p>Estudou música na Universidade Federal do Rio Grande do Norte. Bacharelou-se pelo Instituto de Artes da UNESP (Universidade Estadual Paulista).</p>
<p>Toca vários instrumentos de sopro, entre eles, sax soprano, flautim e pífaro, sendo flautista da Banda Sinfônica de Natal e também professor do mesmo instrumento no Solar Bela Vista - SESC, Rio Grande do Norte.</p>
<p>Em 1983, ingressou na Banda Sinfônica da cidade de Natal.</p>
<p>No ano de 1986 fez o primeiro recital de flauta e piano na capital potiguar.</p>
<p>Entre os anos de 1988 e 1989 integrou a Banda Sinfônica do Estado de São Paulo. Ainda em 1989, participou da "3º Semana Nacional de Música Brasileira", na cidade de Vitória, Espírito Santo, apresentado-se ao lado da pianista Adriana Francato. Participou também do "V Festival Nossa Música", realizado pela Secretaria Estadual de Cultura de São Paulo.</p>
<p>Em 1992, passou a atuar no "Projeto Escola Aberta", da Fundação do Desenvolvimento para Educação, na cidade de São Paulo, apresentando oficinas culturais. Dois anos depois, em 1994, participou de homenagens a Tom Jobim no programa "Nas Quebradas do Sertão", apresentado pelos radialistas Amorim Filho e Expedito Duarte, na Rádio Bandeirantes. No ano seguinte, atuou no "Projeto Seis e Meia", em Natal, com o compositor paraibano Vital Faria.</p>
<p>No ano 1996 lançou o primeiro CD, "Potyguara", uma produção independente, no qual interpretou, entre outras, as músicas "Água marinha", "Alma rosa" e "Amizade", todas de sua autoria. No mesmo ano, participou do "Projeto Seis e Meia", em Natal, apresentando-se ao lado de Roberto Menescal e Wanda Sá. Em seguinda, em 1997, apresentou-se no "Projeto Pixinguinha", no Rio de Janeiro juntamente com Nelson Sargento e Família Roytman. No mesmo ano, lançou o CD "Potyguara", no Espaço Cultural Píccolo, na Vila Madalena, em São Paulo. No mesmo período, apresentou-se no programa "Viola minha viola", de Inezita Barroso na TV Cultura de São Paulo. Em 1998, participou da "V Bienal da Fotografia", em Citta di Loreto, na Itália, apresentando-se ainda em Roma, Ancona, Recanati, Civitanova e Ímola. No mesmo ano, participou do "Projeto Seis e Meia", em Natal, dividindo show com Hermeto Pascoal, no "IV Encontro de Cultura Popular do Rio Grande do Norte". Em 1999, recebeu o "Prêmio Hangar" na categoria "Melhor Instrumentista do Ano". No mesmo ano, participou do projeto "Gereba Convida", na Serenata da Umes (SP), em noite dedicada ao compositor potiguar Sebastião Barros (K-ximbinho), cujas obras interpretou. Também no mesmo ano participou do CD "Nação Potiguar", homenagem aos 400 anos da cidade de Natal, tocando ao lado de Oswaldinho do Acordeom e interpretando "Eu quero é sossego", de K-Ximbinho e Hianto de Almeida. No show do mesmo projeto atuou ao lado do músico Itamar Assunção.</p>
<p>Em 2000, voltou a ser escolhido o "Instrumentista do Ano" e recebeu o segundo "Prêmio Hangar". No mesmo ano, apresentou-se no "Festival da Música Brasileira - Sud Sul", na cidade de Sanary, na França, com o grupo Oficina Potiguar Choro &#38; Cia.</p>
<p>Em 2001, participou do "Projeto Cultural Banco do Nordeste", em Fortaleza, no Ceará. Na mesma época, participou do "Circuito Cultural Banco do Brasil", em Natal e do "Festival de Inverno de Guaranhuns", em Pernambuco. Ainda em 2001, participou do CD "Canto do Seridó", de Elino Julião e recebeu o prêmio de "Melhor Show Instrumental". Também no mesmo ano, lançou o CD "Carlos Zens o tocador de flauta", interpretando "Bem brasileiro", "Cordão dos pastores", "Sons da Amazônia" e "K-Ximbinho sempre", todas de sua autoria, além de um arranjo que juntou "Primavera", de Vivaldi e "Asa branca", e Luiz Gonzaga numa mesma música. Participou do projeto "Seis e Meia", no qual dividiu o palco com Paulo Moura.</p>
<p>Em 2002, a convite de Vera Santana, fez as transcrições e direção musical do CD "Canta meu boi", de Mestre Manuel Marinheiro, trabalho aprovado no "Projeto Petrobras Música".</p>
<p>No ano de 2004 lançou o CD "Fuxico de feira", no qual interpretou "Royal Cinema" (Tonheca Dantas), "Um canto pra Natal" (Augusto Frankelin), "Escadaria" (Pedro Raimundo), "Brocoió" (c/ Carlos Cruz), "Minha saudade" e "Panela de mel", ambas em parceria com José Lucas. O disco ainda contou com as participações especiais de Lia de Itamaracá em "Cirandando pela praia" e ainda de Dominguinhos e Mingo Araújo na faixa "Cabeceiras", parceria com Dácio Galvão.</p>
<p>Em 2005 participou do "Projeto Pixinguinha" que começou no Rio de Janeiro, onde gravou o espetáculo no Auditório Radamés Gnattalli, na Rádio Nacional e show inicial na Sala Funarte Sidney Miller, partindo depois para uma turnê nacional com o projeto. Neste mesmo ano foi o ganhador do "Troféu O Poti", sendo um dos vencedores do "Prêmio Cultural Diário de Natal" na categoria "Música". Sua esposa Antônia Rodrigues o representou na entrega do troféu, por estar em turnê do "Projeto Pixinguinha", apresentando-se ao lado de Lia de Itamaracá, no Rio Grande do Sul.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Carlos Zens - Flautista]]></title>
<link>http://poemia.wordpress.com/?p=250</link>
<pubDate>Sat, 28 Jun 2008 01:31:27 +0000</pubDate>
<dc:creator>Caburé</dc:creator>
<guid>http://poemia.wordpress.com/?p=250</guid>
<description><![CDATA[Retirado de NelSons
Flautista Carlos Zens na 5ª Instrumental
 Músico natalense faz recitais no Cen]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p align="left">Retirado de <a href="http://www.nelsons.com.br/informasons/pgtextmusiapresentacao.asp?pcod=770&#38;ptipo=2" target="_blank">NelSons</a></p>
<p align="left"><span style="font-family:arial;font-size:medium;"><strong>Flautista Carlos Zens na 5ª Instrumental<br />
</strong></span> <span style="font-family:arial;font-size:x-small;"><strong>Músico natalense faz recitais no Centro Cultural Banco do Nordeste em Fortaleza</strong></span></p>
<table border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="100%">
<tbody>
<tr>
<td style="border-bottom:1px double #ff0000;" width="10%"><span style="font-family:arial;font-size:x-small;"><strong> Assessoria do Centro Cultural Banco do Nordeste  -  <a href="mailto:cultura@banconordeste.gov.br">cultura@banconordeste.gov.br</a> </strong></span></td>
</tr>
<tr>
<td width="10%">
<p align="justify"><span style="font-family:Arial;font-size:x-small;"><br />
O violonista e flautista Rio Grande do Norte Carlos Zens é a atrações desta semana no Projeto Quinta Instrumental do Centro Cultural Banco do Nordeste, em Fortaleza. Ele, ao lado do tecladista e também violonista Pedro Paulo, faz recitais gratuitos ao meio dia e às 18h30min neste 6 de fevereiro no CCBN, que fica na Rua Floriano Peixoto, 941, Centro.</p>
<p>O flautista Carlos Zens nasceu em Natal-RN, iniciando seus estudos musicais sob orientação dos professores Wascily Simões e Sando (ex-Quinteto Violado). Também estudou na Escola Municipal de Música e no Instituto de Artes da UNESP, em São Paulo, tornando-se Bacharel em música sob orientação do flautista francês Jean Noel Saghaard, além de integrar a Banda Sinfônica do Estado de São Paulo. Atualmente, é flautista Banda Sinfônica de Natal-RN e professor de flauta no Solar Bela Vista SESI/RN.</p>
<p>Em 20 anos de dedicação à música popular brasileira, Carlos Zens mostra o traço vigoroso de sua musicalidade, mostrando elementos marcantes dos ritmos e melodias populares da cultura tradicional potiguar. Atendendo a convite da ONG TerrAmar, Carlos Zens atua como diretor musical do disco Canta Meu Boi, do Mestre Marinheiro, projeto aprovado no Programa Petrobras Música.</p>
<p>Carlos Zens: Flauta, Flautim e Violão<br />
Pedro Paulo: Violão e Teclados</p>
<p></span></td>
</tr>
</tbody>
</table>
<p><span style="font-family:arial;font-size:x-small;"><strong> Fonte: www.nelsons.com.br -  29/01/2003</strong></span></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Antonio Nóbrega recebe o título de cidadão paulistano]]></title>
<link>http://poemia.wordpress.com/?p=247</link>
<pubDate>Fri, 27 Jun 2008 13:49:56 +0000</pubDate>
<dc:creator>Caburé</dc:creator>
<guid>http://poemia.wordpress.com/?p=247</guid>
<description><![CDATA[Artigo retirado de O Globo ONLINE
Antonio Nóbrega recebe o título de cidadão paulistano
Plantão ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<h3>Artigo retirado de <a href="http://www.oglobo.com.br" target="_blank">O Globo ONLINE</a></h3>
<h3>Antonio Nóbrega recebe o título de cidadão paulistano</h3>
<p><strong>Plantão</strong> &#124; Publicada em <strong>26/06/2008</strong> às 19h04m</p>
<p><cite>O Globo Online</cite></p>
<p><a class="img imgLoader" title="Antonio Nobrega. Divulgação" href="http://oglobo.globo.com/fotos/2008/06/26/26_MVG_cult_nobrega.jpg" target="_blank"> <img src="http://oglobo.globo.com/fotos/2008/06/26/26_MVB_cult_nobrega.jpg" border="0" alt="Antonio Nobrega. Divulgação" /></a></p>
<p>SÃO PAULO - O artista pernambucano Antonio Nóbrega recebe na segunda-feira, dia 30 de junho, às 19h, na Câmara Municipal de São Paulo, o título de cidadão paulistano, por indicação do vereador Chico Macena (PT).</p>
<p>O título é dado a pessoas que desenvolvem trabalhos significativos na cidade e que a adotam como sua.</p>
<p>Nóbrega mora há mais de duas décadas em São Paulo e foi na cidade que nasceram e cresceram seus dois filhos, Gabriel e Maria Eugênia. Juntamente com sua mulher, a dançarina e atriz Rosane Almeida, fundou em 1992 o Teatro-Escola Brincante, na Vila Madalena.</p>
<p>O Brincante é um importante Centro de Pesquisa e Difusão de Cultura Popular Brasileira, onde acontecem cursos de dança e música, além de oficinas, palestras e outras atividades, entre as quais merece destaque o curso A Arte do Brincante para Educadores, dirigido a professores da rede pública de ensino.</p>
<p>Com 56 anos de idade e mais de 30 de carreira, Antonio Nóbrega é um dos mais importantes artistas brasileiros, com marcante atuação no Brasil e no exterior. Acaba de retornar da Espanha, país no qual realizou oficinas de cultura brasileira e se apresentou na Expo Zaragoza 2008.</p>
<p>Em Portugal, na Universidade de Coimbra foi homenageado com a criação do Espaço Cultural Brincante. Em 1999 apresentou no renomado Festival de Avignon o espetáculo "Pernambuc", no qual mostrou ao público europeu a efervescência de ritmos como frevo, maracatu, coco e ciranda.</p>
<p>No final da década de 60, Antonio Nóbrega participava da Orquestra Sinfônica do Recife e da Orquestra de Câmara da Paraíba quando foi convidado pelo escritor Ariano Suassuna para integrar como instrumentista e compositor o Quinteto Armorial, o mais importante grupo a criar uma música de câmara erudita brasileira com raízes populares.</p>
<p>A partir de 1976 começa a desenvolver um estilo próprio de concepção em artes cênicas, dança e música e apresenta uma série de espetáculos com os quais ganhou os Prêmios APCA, Shell e Mambembe, tais como "Bandeira do Divino"(1976), "O maracatú misterioso" (1985), "O reino do meio dia" (1989), "Figural" (1990) e "Brincante" (1992), no qual cria o seu alter-ego, o palhaço-bufão "Tonheta".</p>
<p>A partir de 1995, inicia a fase de apresentar os espetáculos e gravá-los em CD: "Na pancada do ganzá"(1995), "Madeira que cupim não rói" (1997), "Pernambuco falando para o mundo"(1998), "O marco do meio dia"(2000) , "Lunário pérpétuo" (2002) e em 2006, "Nove de frevereiro", CD no qual comemora o centenário de nascimento do ritmo que mais simboliza a efevervescência cultural do Recife.</p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Sobre Festas Juninas]]></title>
<link>http://poemia.wordpress.com/?p=243</link>
<pubDate>Wed, 25 Jun 2008 12:33:38 +0000</pubDate>
<dc:creator>Caburé</dc:creator>
<guid>http://poemia.wordpress.com/?p=243</guid>
<description><![CDATA[Retirado de Nordeste Web
As festas juninas tiveram origem no Egito Antigo
As festas juninas são mui]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Retirado de <a href="http://www.nordesteweb.com/nejunino.htm" target="_blank">Nordeste Web</a></p>
<p>As festas juninas tiveram origem no Egito Antigo</p>
<p>As festas juninas são muito antigas, anteriores inclusive ao cristianismo e - conseqüentemente - à Igreja Católica. Suas origens estão no Egito Antigo, onde nesta época era celebrado o início da colheita, cultuando os deuses do sol e da fertilidade.</p>
<p>Com o domínio do Império Romano sobre os egípcios, essa tradição foi espalhada pelo continente europeu, principalmente na Espanha e em Portugal. Quando o cristianismo tornou-se a religião oficial do Ocidente, a festa mudou para homenagear o nascimento de São João Batista, que foi quem batizou Jesus.</p>
<p>Por ser colônia portuguesa, o Brasil herdou o costume, principalmente no Nordeste, em que os festejos coincidem com a colheita de milho. A data passou a parte do calendário católico, seguindo o exemplo de outras comemorações de dias santos, como o nascimento de Cristo (Natal) e sua morte (Páscoa).</p>
<p>As chamadas festas juninas reúnem as homenagens aos principais santos reverenciados no mês de junho: Santo Antônio, São João e São Pedro. A época é marcada por brincadeiras, comidas típicas, dança e muita superstição, presentes nas simpatias juninas. É a hora de se vestir de caipira e aproveitar esta festa que é um misto de profana e religiosa.</p>
<p><strong>Conheça mais sobre os anfitriões das festas:</strong></p>
<table class="credito" border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="160" align="left">
<tbody>
<tr>
<td width="150">
<p align="justify"><span style="font-size:xx-small;font-family:Trebuchet MS;"> <img src="http://www.nordesteweb.com/imagens/ne_junino_st_antonio.jpg" border="0" alt="" width="150" height="100" /><br />
Foto: Reprodução</span></td>
<td width="10">
<p align="justify"><span style="font-size:xx-small;font-family:Trebuchet MS;"> </span></p>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
<p align="justify"><strong><span style="color:#b60000;">Santo Antônio      (13 de junho)</span></strong></p>
<p>Além de casamenteiro, Santo Antônio é invocado para achar coisas perdidas. É uma prática comum, no dia em sua homenagem, os jovens fazerem simpatias e "adivinhações" para conquistar alguém ou descobrir quando irá se casar.</p>
<p>O padroeiro dos namorados era português, de uma família tradicional de Lisboa e foi ordenado sacerdote aos 23 anos. Seu nome verdadeiro era Fernando de Bulhões e se tornou Antônio quando ingressou na Ordem de São Francisco de Assis. Começou a fazer os primeiros milagres na África, onde foi pregar o evangelho. Morreu em Pádua, na Itália, em 13 de junho de 1231.</p>
<p>Essa é a razão da escolha do dia em sua homenagem. O local de sua morte tornou-se seu sobrenome, ficando então conhecido como Santo Antônio de Pádua.</p>
<table class="credito" border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="160" align="left">
<tbody>
<tr>
<td width="150">
<p align="justify"><span style="font-size:xx-small;font-family:Trebuchet MS;"> <img src="http://www.nordesteweb.com/imagens/ne_junino_s_joao.jpg" border="0" alt="" width="150" height="100" /><br />
Foto: Reprodução</span></td>
<td width="10">
<p align="justify"><span style="font-size:xx-small;font-family:Trebuchet MS;"> </span></p>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
<p align="justify"><span style="font-family:Trebuchet MS;"><strong><span style="color:#b60000;">São João (24      de junho)</span></strong></span></p>
<p>Vários costumes juninos representam atos em homenagem a São João. A fogueira, por exemplo, lembra o anúncio do nascimento de João Batista, filho de Isabel e primo de Jesus, à Virgem Maria. Como era noite e Isabel morava em uma colina, esta foi a forma encontrada para o aviso.</p>
<p>Por este motivo, nas noites de junho são montadas fogueiras como forma de celebração. Para a Igreja Católica, o acontecimento significa algo mais, o de preparar a vinda de Jesus. No sertão, o batismo de João também é lembrado com banhos à meia-noite no rio mais próximo.</p>
<table class="credito" border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="160" align="left">
<tbody>
<tr>
<td width="150">
<p align="justify"><span style="font-size:xx-small;font-family:Trebuchet MS;"> <img src="http://www.nordesteweb.com/imagens/ne_junino_s_pedro.jpg" border="0" alt="" width="150" height="100" /><br />
Foto: Reprodução</span></td>
<td width="10">
<p align="justify"><span style="font-size:xx-small;font-family:Trebuchet MS;"> </span></p>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
<p align="justify"><span style="font-family:Trebuchet MS;"><strong><span style="color:#b60000;">São Pedro (29      de junho)</span></strong></span><span style="font-size:xx-small;font-family:Trebuchet MS;"><br />
</span></p>
<p align="justify">Este pescador tornou-se apóstolo e acompanhou todos os atos da vida de Jesus. O trabalho exercido antes de seguir o messias fez com que fosse considerado o santo dos pescadores. Ele é "O porteiro do céu".</p>
<p>A tradição popular interpreta uma passagem bíblica, em que Jesus Cristo diz: "Eu te darei a chave do reino dos céus. A quem abrires será aberta. A quem fechares será fechada".</p>
<p>Assim como Santo Antônio, o dia em sua homenagem é o mesmo de sua morte, que aconteceu em Roma, em 64 d.C. Acredita-se que tenha sido viúvo, um dos motivos para a devoção das viúvas ao santo. Também é costume acender fogueiras e realizar procissões em sua homenagem no dia 29 de junho.</p>
<p><strong>Ritmos e danças típicas das festas juninas</strong></p>
<p align="justify">
<table class="credito" border="0" cellspacing="0" cellpadding="0" width="160" align="left">
<tbody>
<tr>
<td width="150">
<p align="justify"><span style="font-size:xx-small;font-family:Trebuchet MS;"> <img src="http://www.nordesteweb.com/imagens/ne_junino_quadrilha.jpg" border="0" alt="" width="150" height="100" /><br />
Foto: Arquivo/DP</span></td>
<td width="10">
<p align="justify"><span style="font-size:xx-small;font-family:Trebuchet MS;"> </span></p>
</td>
</tr>
</tbody>
</table>
<p align="justify"><span style="font-family:Trebuchet MS;"><strong><span style="color:#b60000;">Quadrilha</span></strong></span></p>
<p>De origem francesa, a quadrilha era uma dança típica que celebrava os casamentos da aristocracia européia. Dançada em pares, já era praticada no Brasil desde 1820 e foi se popularizando desde então. Os tecidos finos da nobreza francesa deram lugar à chita, tecido mais barato e acessível, e o casamento nobre foi adaptado a uma encenação.</p>
<p>O enredo da união caipira é geralmente o mesmo: a noiva, que geralmente está grávida, é obrigada a casar pelos pais e o noivo recusa, sendo preciso a intervenção da polícia para que o caso se resolva. A quadrilha, como era no começo do século XIX, é realizada como comemoração do casório.</p>
<p>A mudança dos passos é anunciada por um locutor ao som do forró. Existem, hoje, as chamadas quadrilhas estilizadas com passos marcados e coreografias ensaiadas (que mais parecem aulas de ginástica aeróbica) e criadas exclusivamente para uma determinada música.<br></p>
<p><span style="font-family:Trebuchet MS;"> <strong><span style="color:#b60000;">Forró</span></strong></span></p>
<p>Existem duas atribuições para a origem do nome forró. Uma delas é que      corresponda etimologicamente ao termo forrobodó, que - na linguagem do      caipira brasileiro - quer dizer festança ou baile popular onde há grande      animação, fartura de comida e bebida e muita descontração. A outra é ao      termo inglês for all (para todos), usado para designar festas feitas nas      bases americanas no Nordeste, na época da Segunda Guerra Mundial, e que eram      abertas ao público, ou seja, “for all” e a pronúncia local transformou a      expressão em forró. A música é tocada à base da sanfona, da zabumba e do      triângulo, conhecida como arrasta-pé ou pé-de-serra, sendo esta última      considerada a versão mais autêntica. O ritmo sofreu algumas variações e      atualmente alguns músicos incorporaram o baixo, a guitarra e a bateria às      suas melodias.</p>
<p><span style="font-family:Trebuchet MS;"> <strong><span style="color:#b60000;">Baião</span></strong></span></p>
<p>Acredita-se que a palavra baião tenha surgido de bailão, fazendo alusão a      "baile grande". Esta dança popular do século XIX permite a improvisação,      sendo mais rápido do que o xote que a torna mais viva.</p>
<p>A habilidade nos pés é maior, exigindo movimentos mais velozes do corpo. Os      passos são acompanhados por palmas, estalos de dedos e "umbigadas". A      marcação da dança segue a musicalidade dos cocos e da sanfona.</p>
<p align="justify"><span lang="pt-br"><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS;">Fonte: </span><strong> <span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS;">© </span> </strong><span style="font-size:x-small;font-family:Trebuchet MS;"><strong>Hotsite São      João Pernambuco.com</strong></span></span></p>
<hr /><span lang="pt-br"><strong><span style="font-family:Trebuchet MS;">Sites  	Selecionados</span></strong></span><strong><span lang="pt-br"><span style="font-family:Trebuchet MS;">:<br />
Acesse os      links a seguir sobre as Festas Juninas:</span></span></strong></p>
<p><a href="http://www.nordesteweb.com/links/nelink_0069.htm"><span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"><strong>ARTE EDUCAÇÃO - MEU SÃO JOÃO</strong></span></span></a></p>
<p><a href="http://www.nordesteweb.com/links7/nelink_1316.htm"><span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"><strong>AS FESTAS JUNINAS</strong></span></span></a></p>
<p><a href="http://www.nordesteweb.com/links8/nelink_1514.htm"> <span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"> <strong>ASSU SÃO JOÃO MAIS ANTIGO DO MUNDO</strong></span></a></p>
<p><span lang="pt-br"><span style="font-family:Trebuchet MS;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links8/nelink_1481.htm"><strong><span style="color:#0066ff;">ASSU SÃO JOÃO MAIS ANTIGO DO MUNDO (2)</span></strong></a></span></span></p>
<p><span style="font-family:Verdana,Trebuchet MS,Arial,Helvetica;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links8/nelink_1541.htm"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"> <strong>CICLO JUNINO     (BRINCANTES)</strong></span></a></span></p>
<p><span style="color:#000000;"><a href="http://www.nordesteweb.com/links2/nelink_0371.htm"> <span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"><strong>ESPECIAL DE SÃO     JOÃO (A PONTE)</strong></span></a></span></p>
<p><span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links9/nelink_1727.htm"><strong><span style="color:#0066ff;">FESTAS JUNINAS (NOVO MILÊNIO)</span></strong></a></span></span></p>
<p><span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links9/nelink_1716.htm"><strong><span style="color:#0066ff;">FESTAS JUNINAS - CRIANÇAS (TERRA)</span></strong></a></span></span></p>
<p><span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links8/nelink_1553.htm"><strong><span style="color:#0066ff;">FESTA JUNINA (PRATO FEITO)</span></strong></a></span></span></p>
<p><span lang="pt-br"><strong><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links12/nelink_2059.htm"><span style="color:#0066ff;">FESTA JUNINA (SUA  	PESQUISA)</span></a></span></strong></span></p>
<p><span lang="pt-br"><strong><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links12/nelink_2058.htm"><span style="color:#0066ff;">FESTA JUNINA  	(WIKIPÉDIA)</span></a></span></strong></span></p>
<p><strong><span lang="pt-br"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links12/nelink_2061.htm"><span style="color:#0066ff;">FESTAS JUNINAS</span></a></span></span></strong></p>
<p><span lang="pt-br"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links12/nelink_2060.htm"><strong><span style="color:#0066ff;">FESTAS JUNINAS  	(CACP)</span></strong></a></span></span></p>
<p><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;"><a href="http://www.nordesteweb.com/links2/nelink_0335.htm"> <strong><span style="color:#0066ff;">FESTAS     JUNINAS-SERGIPE</span></strong></a></span></p>
<p><span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links9/nelink_1715.htm" target="_blank"><strong><span style="color:#0066ff;">FESTAS JUNINAS (TAHYANEFIRE)</span></strong></a></span></span></p>
<p><span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links/nelink_0094.htm"><strong><span style="color:#0066ff;">FESTAS JUNINAS - VIVA BRAZIL</span></strong></a></span></span></p>
<p><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;"><a href="http://www.nordesteweb.com/links2/nelink_0341.htm"> <strong><span style="color:#0066ff;">JUNY PARTY</span></strong></a></span></p>
<p><span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links8/nelink_1562.htm"><strong><span style="color:#0066ff;">QUADRILHA EXPLOSÃO JUNINA</span></strong></a></span></span></p>
<p><span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links/nelink_0087.htm"><strong><span style="color:#0066ff;">QUADRILHA JUNINA ARRAIÁ DO BABAÇU</span></strong></a></span></span></p>
<p><span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links8/nelink_1563.htm"><strong><span style="color:#0066ff;">QUADRILHA JUNINA BALANCÊ</span></strong></a></span></span></p>
<p><span lang="pt-br"><strong><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links12/nelink_2070.htm"><span style="color:#0066ff;">ROTA DO FORRÓ (UOL)</span></a></span></strong></span></p>
<p><strong><span lang="pt-br"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links12/nelink_2071.htm"><span style="color:#0066ff;">SÃO JOÃO DA BAHIA</span></a></span></span></strong></p>
<p><span lang="pt-br"><strong><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links12/nelink_2069.htm"><span style="color:#0066ff;">SÃO JOÃO NA BARRA-BA</span></a></span></strong></span></p>
<p><a href="http://www.nordesteweb.com/links8/nelink_1565.htm"> <span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"><strong>SÃO JOÃO DE     CAMPINA GRANDE</strong></span></a></p>
<p><a href="http://www.nordesteweb.com/links/nelink_0063.htm"> <span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"><strong>SÃO JOÃO DE     CAMPINA GRAND</strong><span lang="pt-br"><strong>E (WIKIPÉDIA)</strong></span></span></a></p>
<p><span lang="pt-br"><strong><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links12/nelink_2067.htm"><span style="color:#0066ff;">SÃO JOÃO DE CAMPINA  	GRANDE (SNN)</span></a></span></strong></span></p>
<p><span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links10/nelink_1796.htm"><strong><span style="color:#0066ff;">SÃO JOÃO DE CARUARU</span></strong></a></span></span></p>
<p><a href="http://www.nordesteweb.com/links8/nelink_1581.htm"> <span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"><strong>SÃO JOÃO DE     CARUARU <span lang="pt-br">(1999-</span>200</strong><span lang="pt-br"><strong>6)</strong></span></span></a></p>
<p><span lang="pt-br"><strong><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links12/nelink_2068.htm"><span style="color:#0066ff;">SÃO JOÃO DE CRUZ DAS  	ALMAS-BA</span></a></span></strong></span></p>
<p><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links7/nelink_1213.htm"><strong><span style="color:#0066ff;"> </span></strong></a><strong><span style="color:#0066ff;"><a href="http://www.nordesteweb.com/links7/nelink_1213.htm"><span style="color:#0066ff;">SÃO JOÃO 	<span lang="pt-br">DO NORDESTE</span> </span></a> </span></strong> </span> <span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;"> <strong><a href="http://www.nordesteweb.com/links7/nelink_1213.htm"><span style="color:#0066ff;">(PE 360 GRAUS)</span></a></strong></span></span></p>
<p><span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links/nelink_0061.htm"><strong><span style="color:#0066ff;">SÃO JOÃO DO NORDESTE</span></strong></a></span></span></p>
<p><span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links7/nelink_1211.htm" target="_blank"><strong><span style="color:#0066ff;">SÃO JOÃO PERNAMBUCO.COM</span></strong></a></span></span></p>
<p><span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links/nelink_0070.htm"><strong><span style="color:#0066ff;">SÃO JOÃO DE PERNAMBUCO (GUIA PERNAMBUCO)</span></strong></a></span></span></p>
<p><span lang="pt-br"><strong><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links12/nelink_2066.htm"><span style="color:#0066ff;">SÃO JOÃO DE  	PERNAMBUCO 2008 (JC ONLINE)</span></a></span></strong></span></p>
<p><span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links8/nelink_1487.htm"><strong><span style="color:#0066ff;">SÃO JOÃO DE PERNAMBUCO 2007 (JC ONLINE)</span></strong></a></span></span></p>
<p><span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links6/nelink_1041.htm"><strong><span style="color:#0066ff;">SÃO JOÃO EM PERNAMBUCO 2006 (JC ONLINE)</span></strong></a></span></span></p>
<p><span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links10/nelink_1794.htm"><strong><span style="color:#0066ff;">SÃO JOÃO EM PERNAMBUCO 2005 (JC ONLINE)</span></strong></a></span></span></p>
<p><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;"><a href="http://www.nordesteweb.com/links2/nelink_0349.htm"> <strong><span style="color:#0066ff;">SÃO JOÃO EM PERNAMBUCO 2001     (JC ONLINE)</span></strong></a></span></p>
<p><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;"><a href="http://www.nordesteweb.com/links2/nelink_0346.htm"> <strong><span style="color:#0066ff;">SÃO JOÃO EM PERNAMBUCO 2000     (JC ONLINE)</span></strong></a></span></p>
<p><a href="http://www.nordesteweb.com/links8/nelink_1555.htm"> <span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"><strong>TICOMIA</strong></span></a></p>
<p><a href="http://www.nordesteweb.com/links8/nelink_1561.htm"><span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;color:#0066ff;"><strong>TREM DO FORRÓ</strong></span></span></a></p>
<p><span lang="pt-br"> <span style="font-family:Trebuchet MS;"> <a href="http://www.nordesteweb.com/links2/nelink_0440.htm"><strong><span style="color:#0066ff;">VIVA SÃO JOÃO</span></strong></a></span></span></p>
<p><strong><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#000000;"><a href="http://www.nordesteweb.com/culinaria/index.htm"> <span style="font-size:small;">Para     conhecer a CULINÁRIA das FESTAS JUNINAS, clique aqui</span></a></span></strong></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Ronaldo Correia de Brito]]></title>
<link>http://poemia.wordpress.com/?p=241</link>
<pubDate>Tue, 24 Jun 2008 16:20:48 +0000</pubDate>
<dc:creator>Caburé</dc:creator>
<guid>http://poemia.wordpress.com/?p=241</guid>
<description><![CDATA[Retirado de VI Bienal Internacional do Livro de Pernambuco
Ronaldo Correia de Brito


O médico cear]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Retirado de <a href="http://www.bienalpernambuco.com/presencas/ronaldo-correia-de-brito" target="_blank">VI Bienal Internacional do Livro de Pernambuco</a></p>
<h2 class="titpagina">Ronaldo Correia de Brito</h2>
<div class="entry">
<div class="foto" style="width:120px;"><img src="http://www.bienalpernambuco.com/imagens/brito.jpg" alt="Foto de Ronaldo Correia de Brito" /></div>
<p>O médico cearense Ronaldo Correia de Brito, que vive em Pernambuco desde os 18 anos, ganhou notoriedade no meio literário por conta de seus contos.</p>
<p>Seus livros como contista - As noites e os dias (1996), Faca (2003) e Livro dos homens (2005) – misturam lendas e realismo, em um estilo enxuto que conquistou muitos leitores no Brasil.</p>
<p>Ronaldo Correia de Brito também é teatrólogo, tendo escrito várias peças teatrais inspiradas no imaginários popular. Outra área em que o autor atua é o cinema. Em 1975, fez o longa- metragem Lua Cambará, em parceria com Assis Lima, Horácio Carelli e Antonio Madureira. Seguem-se outros filmes de curta metragem e documentários para televisão.</p>
<p>Ainda em parceria com Madureira e Assis Lima, Ronaldo lançou a Trilogia das Festas Brasileiras: “O Baile do Menino Deus”, “Bandeira de São João” e “Arlequim - livros, discos e espetáculos teatrais”.</p></div>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Links Interessantes I]]></title>
<link>http://poemia.wordpress.com/?p=239</link>
<pubDate>Tue, 24 Jun 2008 16:12:34 +0000</pubDate>
<dc:creator>Caburé</dc:creator>
<guid>http://poemia.wordpress.com/?p=239</guid>
<description><![CDATA[http://e-brabo.com/wp/category/estilo/xilogravura/
http://bricolagem.wordpress.com/2007/05/21/
http:]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p><a href="http://e-brabo.com/wp/category/estilo/xilogravura/" target="_blank">http://e-brabo.com/wp/category/estilo/xilogravura/</a></p>
<p><a href="http://bricolagem.wordpress.com/2007/05/21/" target="_blank">http://bricolagem.wordpress.com/2007/05/21/</a></p>
<p><a href="http://conhecimentostradicionais.blogspot.com/2007/06/texto-de-referncia.html" target="_blank">http://conhecimentostradicionais.blogspot.com/2007/06/texto-de-referncia.html</a></p>
<p><a href="http://economiadacultura.blogspot.com/" target="_blank">http://economiadacultura.blogspot.com/</a></p>
<p><a href="http://diversidadedigital.blogspot.com/2007/05/diversidade-digital-e-cultura-verso.html" target="_blank">http://diversidadedigital.blogspot.com/2007/05/diversidade-digital-e-cultura-verso.html</a></p>
<p><a href="http://www.culturalivre.org.br/index.php?option=com_content&#38;task=blogcategory&#38;id=24&#38;Itemid=61" target="_blank">http://www.culturalivre.org.br/index.php?option=com_content&#38;task=blogcategory&#38;id=24&#38;Itemid=61</a></p>
]]></content:encoded>
</item>
<item>
<title><![CDATA[Museu do Folclore Edson Carneiro: Um Escondido Tesouro]]></title>
<link>http://poemia.wordpress.com/?p=234</link>
<pubDate>Thu, 19 Jun 2008 16:54:03 +0000</pubDate>
<dc:creator>Caburé</dc:creator>
<guid>http://poemia.wordpress.com/?p=234</guid>
<description><![CDATA[Retirado do Blogue Pop Turismo


   Bumba-meu-boi, Folia de reis, Maracatu, Cavalhada, Escolas de ]]></description>
<content:encoded><![CDATA[<p>Retirado do Blogue <a href="http://popturismo.wordpress.com/2006/10/30/museu-do-folclore-edson-carneiro-um-escondido-tesouro/" target="_blank">Pop Turismo</a></p>
<div class="snap_preview">
<p style="text-align:center;"><img src="http://popturismo.files.wordpress.com/2006/10/museudofolclore10.jpg" alt="museudofolclore10.jpg" /></p>
<p>   Bumba-meu-boi, Folia de reis, Maracatu, Cavalhada, Escolas de Samba, etc. Tudo está registrado no excelente acervo que contêm 12 mil objetos, 130 mil documentos bibliográficos e cerca de 70 mil documentos audiovisuais do MFEC, Museu de Folclore Edison Carneiro, no bairro do Catete, Rio de Janeiro. Com tem entrada franca, ele está aberto a visitações de terça a sexta-feira, de 11 às 18h e aos sábados, domingos e feriados, de 15 às 18h. Visitar este museu é como fazer uma viagem ao interior do país, conhecer meios antigos de produção e um pouco da diversidade cultural.<br />
   Os trabalhos são surpreendentes. Os artistas exploram técnicas de seu dia-a-dia como a fabricação de farinha, de cachaça, rapadura, de vinhos, queijos, trançados (pesca e renda) e criação de gados. Tudo é reproduzido com grande riqueza de detalhes, as miniaturas são feitas em barro, algumas com movimentos, e há reproduções em tamanho real com maquinários já desativados.<br />
   Nos trabalhos feitos à barro há obras de grandes escultores desconhecidos do grande público, mas que muito contribuíram para a cultura nacional, como Nhô Caboclo, GTO, Louco, Benedito e outros mais. São obras dos mais distantes cantos do país, como Maragogipinho-BA, Apiaí-SP e Buritizeiro - MG. Uma verdadeira salada cultural temperad