What is AJPA?

The Asian Journal of Public Affairs is a web-based, academic publication regarding public affairs issues in wider Asia including the Middle East, Central and South Asia and the Asia-Pacific region.

Spearheaded by graduate students and published on a biannual basis, AJPA was established to analyse and influence policy-making through an interdisciplinary lens, including but not limited to Public Policy, Public Management, International Relations, International Political Economy, and Economics. Each edition features scholarly submissions, case studies, book reviews and commentaries.

Contribute to AJPA's first print edition

Graduate students and recent graduates are invited to contribute to the Journal through a scholarly paper, policy study and/or a book review towards the fourth issue that is set to be published in December 2008.

Final Submissions Deadline: 15 November, 2008

Access AJPA's current issue at: www.ajpajournal.org

For further details or clarifications, please contact: ajpa@nus.edu.sg

Email: ajpa@nus.edu.sg
Visit the website at http://www.ajpajournal.org

Let's see... Where have been this week?

Singapore was not very exciting. My only thoughts are: Lots of shopping and lots of rules. It seemed like one huge Miami Beach without the beach or flare (or yummy Cuban food and men). I was only there for a little over 24 hours so I can't be too quick to judge. I wasn't all that inspired to go back to discover more on my own but I wouldn't mind if I had to go back for work.

I didn't have  very much time in Ho Chi Minh City either but from what I could observe from the bus window, it is pretty incredible. I was able to squeeze in time for drinks at the top of the Rex Hotel with a few of my work colleagues one of the nights we were there. The ambiance of the hotel itself was a little touristy and cheesy but its' historical significance and beautiful views of the Ho Chi Minh skyline made it a worthwhile experience. It was used by the US government during the Vietnam War for information and espionage purposes and I think Walter Cronkite broadcast from rooftop (which now the bar) at some point. The next night, I had most delicious pho I have ever had in my life for dinner and went shopping for silk handbags and scarves. I am still having dreams about the amazing lemongrass flavor of the pho broth...

I can't really comment on Kuala Lumpur. That was my shortest stop and I spent most of the time in a daze of exhaustion and frustration. In fact, my impression of KL is probably jaded by my poor experience with the service at the JW Marriott Hotel. Having to make repeated phone calls for an adaptor and hair dryer was the last thing I really needed to deal with during my 20 hours in KL. Professionally, it was a great stop for me though.

I arrived in Hong Kong around midnight on Thursday night and so far it is awesome. I might go so far as to say it could end up being one of my top favorite cities in the world! Everywhere we drive there are amazing views of either Victoria Harbor, the skyline, or the ocean. My friend Dana from Guangzhou came to visit me last night and we had a great time walking around the Kowloon area trying local foods and shopping. We had drinks at the Peninsula Bar at the top of the Felix Hotel and watched the lasar light show on the other side of Victoria Harbor.

I'm off to discover what Hong Kong has to offer in the way of nightlife. I haven't had many nights out because of our intense schedule so I need to make the most of this one!!

Every day investors get up in the morning in the hope that there would be some positiveness somewhere in the market..but at the end of the day they return with a chink in the armour..how long is this gonna be continued..whats in store for dalal street..whaats the worst it can get to??

I always believed that indian investors have more tolerance and optimism then investors of any other country..but actually this time situation is totally out of their control..no matter how hard they try..its gonna be in red unless some heavyweights come into picture. The market has such conviction in hammering a stock down so continuously despite all sorts of clarifications coming in.

We have to realize that indian market was totally standing on FII's feet..and now as wall street has already crumbled..many banks failed..has direct implications on indian market which unfortunately many analysts were denying at the very hint of the worse, possibly because they didn't want to generate any thunder in the market or they were just greedy when others were fearful..

All the panic striken FII's coz of Global markets jittery are pulling back their money from indian soil leaving hard to fill liquidity crisis in the dalal street. I really think it would be very difficult to attract these foreign institution investors again to invest in indian market once this crisis is over as they have the options of investing in things like US treasury bills and European bunds..So, what will happen next? The valuations of all companies become zero? They will become bankrupt? Civilisation will extinct? Would the Sensex gets stable at 9000 level..??

Should government ban the short-selling at this point?? They should drop some policies in pipeline which makes FII's really difficult to leave indian market..Actually do the economists who run the country know only what they should do or they are just relaxing and enjoying the D-Street Mayhem?

Where are our heavyweights..the big boys.. the only ones that still have some juice or some meat left.. reliance..dlf..bharti.. i think tht these are the people who can really save market from tumbling any further..just like warren buffet did for US..though im still wondering that whether that was his smart investment or step to to help..but anyways his action did supported wall street a bit..We really need few harshad mehta's at this point who can again boost and capitalise the market to level that we have seen at the start of this year.

Moral of the story:

Enough damage has happened this week in four trading days to lose 15%, which is something that one doesn’t expect. The Bottom is still far for the Indian market..and there might be more blood-bath on the D-Street!

And as its aid that we have learnt from history that men never learn from history. So, till the human beings are there with there primitive emotions of fear and greed, bull and bear market will survive don't know how but it surely will.

I see the bad moon rising.
I see trouble on the way.
I see earthquakes and lightnin.
I see bad times today.

Dont go around tonight,
Well, its bound to take your life,
There's a bad moon on the rise.

That's the general sentiment- with most Asian economies. Japan took a dip and most developed Asian economies are now talking about an imminent recession. There has been carnage on stock markets and pessimistic forecasts are abound.

It's strange- as I heard someone saying "...when the US sneezes everyone else catches cold"

Singapore,  Southeast Asia's richest country, is believed to be slipping into recession, and almost everywhere there seems to be a "recruitment freeze".

However- here is the silver lining- The digital marketing and media world is more resilient, and as a matter of fact, in these times, this seems to be one panacea for agencies and brands alike.

Mediapost mentions a healthy growth in the first half of 2008 in the US- Search advertising seems to be the hotbed- what with most advertisers realising that online is the medium to deliver measurable and effective refturns on marketing investment. Remember this is inpite of the fact the financial category ad spend has taken a dip this year.

Verbatim:And while spending on other media formats is flat or declining compared to a year ago, Nielsen estimates that online ad dollars overall increased 13% in the first half of 2008. Enjoying the biggest increases in ad spending are kids and family-oriented sites as well as comparison shopping sites, at close to 30% gains.

Another news by the Hollywood reporter headlined "Online ads defy slowing global economy" says-

Despite the damage inflicted by the financial crisis, turnover with advertisement banners, sponsored links and other online advertising format will grow.

Markets:

US- 13% to $18.6 billion still by far the largest market in the world

Europe: Developing fast and is forecast to grow 31% in 2008 to $12.4 billion.

Japan: Will surge 15% to $4.5 billion, while China will leap forward 46% to $1.6 billion

Jason blogs on "5 reasons why digital marketing will thrive in recession"

So what's the big deal then? Why the hullabaloo about recession? Neither the forecasts nor the past 6 months show any signs of worry for the digital marketing/online advertising world.

This the time for brands to embrace a mature digital marketing space and be one up on the competitors. Now is the time for them to set up specialist units focused on digital marketing. Now is the time for agencies to recruit the best talent there is and demonstrate efficiency for their clients and competitors alike.

Agencies specially more so- many have been viewed as opportunistic digital media embracers- jumped on the boat in 2000s and abandoned at the first sight of decline..and then coming back to position themselves as forward thinking digital media embracers starting 2005. And then again, at the first sign of a financial crisis, they freeze!

In a panel discussion that I was invited to a few months ago, I asked a question to the panel- comprising of agency and brand side representatives: "What if your media/marketing budget reduces to half? Where will you continue to spend?" The unanimous answers from client side was "Digital/Online marketing"- not only continue to spend, but they would probably allocate more spends to online and make their online marketing initiatives more effective.

Do you see a similar trend happening elsewhere? Have your clients reduced their budgets? Has your agency been proactive enough in attracting and retaining digital talent? Anxious to hear your comments.

With that said, i get the sense in the market that marketing budgets are shrinking. There've been several posts on the shrinking marketing budget and the rise of digital media being the cheaper alternative. I've just picked 2 of those posts to discuss. Leslie Postpon did a post on Is social Advertising a safe haven for marketing budgets? It's a great post which brings out one of the 2 critical issues which i find essential to a campaign. She brought out the issue of ROI and i blogged about it here and here.

In addition, the issue of transparency when using social media was mentioned which I found crucial to communicating with your stakeholders online. There's an interesting experiment that was done on this transparency issue and was blogged by John Butman and it was called 90 days. Beautiful process, I've just read through the first few posts and I'm looking forward to reading more after this.

Walter Lim shared a post on Marketing Strategies in a downturn and provided some awesome examples of what some companies have done and can do with their marketing efforts in this economy downturn. While Walter thinks of this as a back to basic approach, I'm inclined to agree to some extent.

Looking at points 9,

which is Agencies must also get into the act together with their clients

and

10 which is Customer analytics gains primary importance

I think these 2 points allow a flourish and  rise of digital media, not only because it's cheaper, but also because the fact that with point 9, i see a better chance of online and instant collaboration without having 10,000 emails flying about causing great miscomms which can happen. In addition, customer analytics for online behavior can be tracked, but involving yourself in your brand's community can also lead to behavioral patterns offline. (What they like to do with your brand, where do they get it, what do they use it with etc.)

I now agree that the downturn will have folks tightening their budgets and turning towards cheaper forms of media. However, it will also mean that it will force them to stop just spamming banner ads and force them to start getting involved with the consumers. After all, isn't it better to target a behavioral group of people then just plain demographics?

To answer Daryl's post on Where are the corporates taking the lead? I don't know the where, but i think the when is coming really soon. Therefore, social media evangelists, is this the time we have been waiting for where companies finally have to get their hands dirty? I sure hope so....

Berbeda dengan pengumuman Asosiasi Olimpiade India (IOA) yang menyebut tahun 2010sebagai saat di mana India mulai menggelar balapan F1, bos F1 Bernie Ecclestone justru mencanangkan tahun 2011, atau setahun lebih lama.

Pada kesempatan yang sama, Ecclestone turut menyinggung mengenai calon negara-negara penyelenggara lain Grand Prix F1 di masa mendatang.

Ecclestone berkata, "Kemudian juga ada India, dan saya bisa bilang bahwa GP di sana mulai akan dimasukkan dalam kalendar tahun 2011,"

Menyoal Singapura yang bulan lalu menjalani debutnya sebagai tuan rumah F1, saat menggelar balapan malam perdana dalam sejarah F1, Ecclestone memastikan Singapura tetap akan jadi satu-satunya penggelar adu cepat F1di bawah sinar rembulan dan cahaya buatan.

"GP Singapura semula didasari oleh kebutuhan untuk membuat F1 bisa dilihat di Eropa pada waktu yang bisa diterima, atau bukan dinihari. Jadi ini adalah masalah yang hanya terjadi di balapan Asia dan Oseania."

Ecclestone berkata lagi ,"Setiap GP dari belahan dunia itu secara teori bisa dipindahkan ke malam hari. Tapi di 2009 hanya akan ada Singapura. Untuk Eropa, saya tak melihat alasan untuk melakukannya setelah matahari terbenam.

Soppong

The name refers to the fact that this terrain is highly suitable for the training of elephants. Former governors of Chiang Mai used to organize the rounding up of wild elephants which were then trained to work in the capital.

Several prehistoric sites are known within Pang Mapha area. The most famous one is the Spirit Cave occupied from about 9000 till 5500 BC by Hoabinhian hunters and gatherers.

Keep in mind, this is a very remote area. The webcam is not always on, but it is well worth the wait.

Perusahaan asuransi ukuran menengah ini mengajukan permohonan kepada Biro Jasa Keuangan untuk selanjutnya meminta perlindungan kebangkrutan dari pengadilan. Kondisi Yamato Life membuat indeks Nikkei di bursa saham Tokyo anjlok lebih dari 10 persen.

”Krisis keuangan global dan kredit macet membuat nilai sekuritas yang dipegang turun tajam. Semua ini di luar perkiraan kami,” ujar Takeo Nakazono, Presiden Yamato Life, dalam jumpa pers. Dia mengatakan, pihaknya berupaya memperkuat manajemen risiko, tetapi dengan sangat menyesal akhirnya harus menempuh jalan ini.

Perusahaan asuransi Yamato Life, selain menjadi perusahaan keuangan pertama di Jepang yang bangkrut akibat krisis keuangan dunia, juga merupakan perusahaan asuransi jiwa pertama Jepang yang bangkrut dalam tujuh tahun ini.

Yamato Life juga mencatat rekor sebagai perusahaan asuransi jiwa kedelapan yang bangkrut sejak Perang Dunia II tahun 1945. Kredit macet sebelumnya telah menyebabkan kebangkrutan sejumlah besar perusahaan pengembang di Jepang.

Perusahaan asuransi yang bermarkas di Tokyo ini selanjutnya akan mengambil langkah-langkah hukum yang diperlukan dan meminta persetujuan pengadilan bagi pemulihannya.

Bangkrutnya Yamato Life membuat Kementerian Keuangan Jepang segera turun tangan untuk memastikan kepada investor bahwa apa yang menimpa Yamato Life adalah kasus terbatas. Kebangkrutan disebabkan strategi bisnis tertentu Yamato Life dan bukan gambaran industri secara keseluruhan.

”Penyebab utama bangkrutnya Yamato Life adalah skema yang tidak lazim, di mana perusahaan asuransi ini menggunakan sekuritas berpenghasilan tinggi untuk menutupi kerugian dari operasi- operasi asuransi yang berisiko tinggi,” ujar Menteri Keuangan Shoichi Nakagawa dalam pernyataannya.

”Pemahaman kami bahwa situasi ini berbeda dari perusahaan asuransi lainnya. Sungguh sangat menyesalkan bahwa perusahaan (Yamato Life) ini harus seperti ini,” ujar Nakagawa.

Nakagawa dan Menteri Kebijakan Fiskal dan Ekonomi Kaoru Yosano perlu menenangkan pasar sehubungan dengan harga saham yang anjlok 10,64 persen di bursa saham. Ini merupakan kejatuhan terbesar dalam dua dekade ini. Ada sinyal, perusahaan asuransi Jepang lainnya juga dalam kondisi terancam.

Ambruknya Yamato Life mengejutkan kalangan pasar uang internasional, yang mengira krisis keuangan hanya meminta korban di AS dan Eropa. Lembaga keuangan di Asia, khususnya Jepang, biasanya lebih konservatif dalam kebijakan kredit

* ใครว่าวิกฤติสหรัฐฯ กระทบประเทศไทยน้อย
* คนถือกองทุนรวม FIF เจอเต็ม ๆ
* จากต้นปีบางกองหายไปแล้ว 60%
* RMF-LTF โดนกันถ้วนหน้า
* หุ้นยิ่งดิ่ง-คนถือหน่วยยิ่งเจ็บ
* พาผู้ลงทุนเดินซ้ำรอยต้มยำกุ้ง......

จากวิกฤติการเงินสหรัฐและปัญหาซับไพร์มทำให้สถาบันการเงินหลายแห่งใน สหรัฐประสบปัญหา จนรัฐบาลสหรัฐต้องจำใจผ่านแผนความช่วยเหลือด้วยวงเงิน 7 แสนล้านเหรียญสหรัฐ แต่วิกฤติดังกล่าวไม่ได้หยุดอยู่ในสหรัฐ สถาบันการเงินบางแห่งของยุโรปก็ประสบปัญหาจนรัฐบาลของประเทศนั้นต้องเข้าไป โอบอุ้ม

ด้วยเหตุที่โลกการเงินเชื่อมถึงกันทั้งโลก ประเทศในแถบเอเชียก็ได้เตรียมความพร้อมหากสถาบันการเงินในประเทศของเขามี ปัญหา การชักเงินกลับของบริษัทลูกเพื่อนำเงินกลับไปช่วยบริษัทแม่ หรือการไถ่ถอนเงินลงทุนของประชาชนในประเทศที่สถาบันการเงินมีปัญหา ส่งผลให้มีการขายหุ้นและตราสารต่าง ๆ ออกมาอย่างต่อเนื่อง

ดัชนีตลาดหลักทรัพย์ทั่วโลกดำดิ่งทุกวัน ชนิดที่นักวิเคราะห์หลักทรัพย์เองก็คาดเดาได้ยากว่าจุดต่ำสุดของตลาดหุ้นใน ประเทศของตนอยู่ตรงไหน หลายฝ่ายเริ่มกังวลในเรื่องของสภาพคล่องทั่วโลกจะเหือดหายไป แม้กระทั่งในประเทศไทยเองก็ได้ให้ความเข้มงวดในเรื่องการออกหุ้นกู้สกุลบาท จากนักลงทุนต่างประเทศ

แม้เหตุการณ์นี้จะไม่เกิดขึ้นในประเทศไทยโดยตรง แต่ผลกระทบที่เกิดขึ้นก็แสดงให้เห็นบ้างแล้วว่า บ้านเราก็หลีกหนีไม่พ้นเช่นกัน ผู้ออมเงินหลายคนเกรงว่าเงินที่ลงทุนไปนั้นจะมีความเสี่ยงโดยเฉพาะธุรกิจ ประกันชีวิตในประเทศไทย ที่ทั้งกรมการประกันภัยและผู้บริหารของบริษัทต้องออกมาแถลงถึงความมั่นคงของ บริษัท

สำหรับประเทศไทยไม่เพียงได้รับผลกระทบจากวิกฤติการณ์เงินของโลก เท่านั้น แต่ยังมีปัจจัยทางการเมืองที่มีการปะทะกันรุนแรงเมื่อ 7 ตุลาคม 2551 หลังจากที่เจ้าหน้าที่ตำรวจพยายามเปิดทางผู้ชุมนุมของพันธมิตรประชาชนเพื่อ ประชาธิปไตยให้สมชาย วงศ์สวัสดิ์ นายกรัฐมนตรี ได้แถลงนโยบายต่อรัฐสภา ด้วยการยิงแก๊สน้ำตาจนเกิดการปะทะระหว่างผู้ชุมนุมกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ

ผนวกกับการเทขายของนักลงทุนต่างประเทศทั่วภูมิภาคเอเชีย ตลาดหุ้นไทยจึงปรับลดลงตาม จนดัชนีตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยที่หล่นมาโดยที่ยังหาจุดต่ำสุดไม่เจอ

กองทุนรวมรับเคราะห์

แม้ว่าหน่วยงานภาครัฐหลายแห่งจะออกมาปลอบใจว่า ผลกระทบที่เกิดขึ้นกับประเทศไทยนั้นเป็นผลกระทบทางอ้อม ในบางเรื่องกว่าจะเห็นผลอาจต้องใช้เวลาอีก 2-3 เดือน เช่นภาคการส่งออกและการท่องเที่ยว

แต่สิ่งที่เห็นได้ชัดเจนว่าประเทศไทยได้รับผลกระทบทันทีนับตั้งแต่ เกิดวิกฤติซับไพร์มในสหรัฐ และที่หนักหน่วงคือการที่เลห์แมน บราเธอร์ส เข้าสู่กระบวนการล้มละลาย รวมไปถึงสถาบันการเงินในยุโรปเริ่มประสบปัญหาและมีโอกาสที่จะลามมาถึงประเทศ ในแถบเอเซีย นั่นคือตลาดหุ้นที่ปรับลดลงมาเกือบ 400 จุดภายนับตั้งแต่ 4 เดือนเศษและไหลลงมาต่ำกว่าระดับ 490 จุด จนผู้บริหารของตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทยเตรียมจัดตั้งกองทุนพยุงหุ้นขึ้น มาเพื่อประคับประคองสถานการณ์

แน่นอนว่าผู้ที่ได้รับผลกระทบโดยตรงคือผู้ที่ลงทุนในตลาดหุ้น หลายคนเจ็บหนัก บางรายถูกบังคับขายหุ้นเนื่องจากซื้อขายด้วยระบบมาร์จิ้น แต่นั่นคือว่าเป็นกลุ่มคนที่มีความพร้อม มีความรู้และยอมรับความเสี่ยงที่จะเกิดขึ้นจากความผันผวนของตลาดหุ้นได้

แต่อีกกลุ่มหนึ่งที่มีความรู้ด้านการลงทุนไม่มากนัก แต่ต้องการลงทุนตามการส่งเสริมของภาครัฐโดยการลงทุนผ่านกองทุนรวม การเจ็บตัวหรือขาดทุนจากเงินลงทุนของคนกลุ่มนี้แตกต่างจากคนที่เข้าไป ซื้อขายหุ้นโดยตรง เพราะเงินของพวกเขาส่วนใหญ่เป็นเงินออม ขณะที่กลุ่มแรกจะมีการจัดสรรเงินเพื่อการลงทุนไว้เฉพาะ

กองทุนรวม FIF เจ็บหนัก

ด้วยความหลากหลายของสินค้ากองทุนรวม ที่อยู่ภายใต้การกำกับดูแลของสำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาด หลักทรัพย์(ก.ล.ต.) วิกฤติที่เกิดขึ้นในต่างประเทศจึงส่งผลให้กองทุนรวมที่ลงทุนในต่างประเทศ (Foreign Investment Fund : FIF) ต้องเผชิญกับความเสี่ยงมากกว่ากองทุนรวมที่ลงทุนในประเทศ

แม้กระทั่ง วรวรรณ ธาราภูมิ นายกสมาคม บริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุนรวม(บลจ.) ยังออกมายอมรับว่ากองทุนรวม FIF ได้รับผลกระทบจากวิกฤติการเงินสหรัฐมากที่สุด

กองทุนรวม FIF ของไทยเกิดขึ้นในปี 2544 ในรัฐบาลพรรคไทยรักไทยและออกกองทุนครั้งแรกในปี 2545 และได้รับความนิยมอย่างมากในปี 2550 ต่อเนื่องถึงปี 2551

แหล่งข่าวจากวงการกองทุนรวมกล่าวว่า ในช่วงปี 2550 กองทุนรวม FIF ได้แรงหนุนจาก ก.ล.ต. เนื่องจากสภาพเศรษฐกิจของไทยในช่วงดังกล่าวมีปัญหาในเรื่องผลตอบแทนจากการ ลงทุน ซึ่งในฝากตลาดเงินอัตราดอกเบี้ยในขณะนั้นมีโอกาสปรับขึ้นได้น้อย ขณะที่ฝากตลาดหุ้นอยู่ในภาวะซึม ๆ รวมไปถึงมีเม็ดเงินจากต่างประเทศไหลเข้ามาเก็งกำไรในประเทศไทยจำนวนมาก

ขณะที่ในบางประเทศมีส่วนต่างอัตราดอกเบี้ยกับประเทศไทยหลาย เปอร์เซ็นต์ ตลาดหุ้นในบางประเทศอยู่ในระดับที่น่าลงทุน ดังนั้นเหตุผลในการกระตุ้นกองทุน FIF จาก ก.ล.ต.จึงระบุว่าเพื่อเปิดโอกาสให้นักลงทุนกระจายความเสี่ยงในการลงทุนยา มภาวการณ์ลงทุนในประเทศไม่ดี และเปิดทางให้ไปลงทุนในต่างประเทศได้ผ่านทางกองทุนรวม

FIF ที่ได้รับความนิยมมากที่สุดคือกองทุนที่ลงทุนในพันธบัตรรัฐบาล ที่ดังมากคือพันธบัตรเกาหลีใต้ผลตอบแทนสูงกว่าฝากเงินในประเทศราว 2-3% บลจ.ใดออกมาขายหมดอย่างรวดเร็ว จากนั้นจึงมีกองอื่นที่ลงทุนในพันธบัตรออสเตรเลีย นิวซีแลนด์ ตามมา

เมื่อ FIF ได้รับการตอบรับดี จึงมีกองอื่น ๆ ที่ขยายการลงทุนไปยังตราสารทุนหรือหุ้นของประเทศต่าง ๆ และพัฒนาไปถึงลงทุนในสินค้าโภคภัณฑ์ต่าง ๆ แต่ในช่วงหลังเมื่อธนาคารพาณิชย์เริ่มหันมาระดมเงินฝากมากขึ้น พันธบัตรรัฐบาลเสนอผลตอบแทนสูงขึ้นใกล้เคียงกับพันธบัตรต่างประเทศ ความนิยมในกองทุนรวม FIF จึงเริ่มลดลง

“ผู้ลงทุนหลายรายไม่รู้ว่ากองทุน FIF ที่ถืออยู่นั้นลงทุนพันธบัตรหรือในหุ้น ขอให้เห็นตัวเลขที่ บลจ.คำนวณผลตอบแทนในระดับสูง ๆ เป็นอันซื้อ ไม่ศึกษาให้ดีว่ากองทุนนี้มีความเสี่ยงมากกว่ากองที่ลงทุนในประเทศ ไม่รู้ว่าอัตราแลกเปลี่ยนมีผลต่อผลตอบแทนที่จะได้รับ”

อัตราแลกเปลี่ยนตัวชี้ขาด

เมื่อกองทุน FIF ไปลงทุนต่างประเทศ วิกฤติการเงินที่เกิดขึ้นส่งผลให้มีการขายเงินลงทุนตามประเทศต่าง ๆ ออกมา ย่อมกระทบต่อมูลค่าของหน่วยลงทุนปรับลดลง (ดูตารางผลตอบแทนกองทุนรวม FIF)

กองที่มีปัญหาน้อยที่สุดคงเป็นกองที่ลงทุนในพันธบัตร หากถือจนครบอายุก็จะได้ผลตอบแทนตามที่บลจ.ประเมินผลตอบแทนไว้

อย่างไรก็ตามบลจ.ส่วนใหญ่มักจะซื้อสัญญาคุ้มครองความเสี่ยงจากอัตรา แลกเปลี่ยนไว้ ตรงนี้ต้องไปดูว่าการทำสัญญาคุ้มครองความเสี่ยงนั้น ทำบางส่วนหรือเต็มจำนวน หากทำเต็มจำนวนคงไม่มีปัญหา แต่ถ้าทำเพียงบางส่วนก็อาจเสี่ยงต่อความผันผวนของค่าเงิน

เขายกตัวอย่างว่า อย่างกองที่ไปลงทุนในพันธบัตรออสเตรเลียหรือนิวซีแลนด์ กรณีนี้ตัวพันธบัตรออกเป็นเงินสกุลท้องถิ่น กองทุนของไทยจะต้องเปลี่ยนจากเงินบาทเป็นดอลลาร์สหรัฐจากนั้นจึงเปลี่ยนจาก ดอลลาร์สหรัฐเป็นดอลลาร์ออสเตรเลีย ตรงนี้ต้องไปดูรายละเอียดว่าคุ้มครองความเสี่ยงไว้กี่สกุลเงิน และทำทั้งตอนซื้อและตอนครบอายุหรือไม่ ทำไว้ที่อัตราใด

เพราะบลจ.บางแห่งอาจไม่ทำสัญญาเต็มวงเงิน เพราะประเมินว่ามีโอกาสได้กำไรจากอัตราแลกเปลี่ยนด้วย ซึ่งจะเป็นอีกหนึ่งแนวทางในการสร้างผลตอบแทนที่ดีให้กับผู้ถือหน่วย

ส่วนกอง FIF ที่ลงทุนในตลาดหุ้นและสินค้าโภคภัณฑ์ตามต่างประเทศ กองเหล่านี้ได้รับผลกระทบโดยตรงจากแรงขายของนักลงทุนทั่วโลก บางกองมูลค่าหน่วยลงทุนสุทธิ(NAV)หายไป 60% ในบางช่วงก็มี แน่นอนว่าผู้ที่ซื้อกองทุนนั้นไปย่อมต้องขาดทุน

ทางออก:ไม่มีทางออก

ผู้บริหาร บลจ.รายหนึ่งยอมรับว่า ทางออกสำหรับผู้ที่ซื้อกองทุน FIF ในยามนี้คงไม่ง่ายนัก เนื่องจาก FIF บางกองเป็นกองปิดต้องรอให้ครบกำหนดก่อน แม้บางกองจะเป็นกองทุนเปิดแต่ไม่เปิดให้ผู้ถือหน่วยขายคืนได้ทุกวันเหมือน กองทุนปกติ โดยจะรับซื้อคืนตามที่ บลจ.กำหนดไว้ ดังนั้นดีที่สุดคืออย่าเพิ่งมองว่า NAV เหลือเท่าไหร่ ก้มหน้าก้มตาทำงานอื่นต่อไป รอให้มีการฟื้นตัวขึ้นมาก่อนแล้วจึงค่อยตัดสินใจ

เขายอมรับว่าในยามที่ภาวะเศรษฐกิจดีเราจะไม่เห็นจุดอ่อนของกองทุน FIF แต่เมื่อวิกฤติการเงินในสหรัฐปะทุขึ้น ทุกคนจึงเห็นตรงกันว่ากองทุนประเภทนี้มีจุดอ่อนที่ไม่แตกต่างกับกองทุนปิด ที่เคยเจอปัญหานี้มาในปี 2540 นั่นคือไม่มีประตูหนีไฟ เนื่องจากกองทุนนี้มีเงื่อนไขว่าต้องนำเงินไปลงทุนในต่างประเทศไม่น้อยกว่า 80% ของมูลค่าทรัพย์สินสุทธิ และมีกำหนดว่าขายคืนหน่วยลงทุนได้ตามข้อกำหนด ผู้ลงทุนจึงไม่สามารถลดความเสี่ยงในยามที่เกิดวิกฤติได้ทันที

“เรื่องนี้คงต้องเป็นหน้าที่ของ ก.ล.ต.ในฐานะที่เป็นผู้กำกับดูแลและออกกฎเกณฑ์สำหรับกองทุนรวมเป็นผู้ พิจารณาหาทางแก้ไข เราเป็นเพียงผู้ปฏิบัติตามนโยบายและแนวทางที่ ก.ล.ต.กำหนด”

พร้อมทั้งอธิบายเพิ่มเติมว่ากองทุน FIF นั้น ที่ผ่านมาถือว่าเป็นเรื่องของกระแสหลังจากที่กองทุนที่ออกไปก่อนหน้าสร้างผล ตอบแทนได้ดี บลจ.ทุกแห่งจึงต้องเร่งออกกองทุน FIF เพื่อรักษาส่วนแบ่งการตลาดของตัวเอง

การที่มูลค่าสินทรัพย์สุทธิของ FIF ลดลงนั้นประกอบไปด้วย 2 ปัจจัย เรื่องแรกคือผลตอบแทนในประเทศนั้น ๆ ว่ามีปัญหาอะไรหรือไม่ สภาพเศรษฐกิจ ตลาดหุ้น ปรับตัวลดลงตามแรงขายของนักลงทุนทั่วโลกหรือไม่ หากเป็นกองที่ลงทุนในตราสารหนี้คงไม่มีปัญหาเนื่องจากจะถือตราสารหนี้จนครบ อายุ

แต่สิ่งที่จะเป็นปัญหานั่นคือตัวอัตราแลกเปลี่ยน หลายคนมองว่าช่วงต้นปีค่าเงินบาทที่ประมาณ 30 บาทวันนี้ค่าเงินบาทอยู่ที่ 34 บาท ก็น่าจะได้กำไรจากอัตราแลกเปลี่ยนเพิ่มขึ้นมากกว่า 13% นั้น นั่นเป็นการหลักคิดในเบื้องต้นเท่านั้น เนื่องจากก่อนที่จะมีการออกกองทุน บลจ.จะคาดการณ์เรื่องอัตราแลกเปลี่ยนไว้ล่วงหน้าแล้วจึงทำการซื้อสัญญา คุ้มครองความเสี่ยง ดังนั้นผลตอบแทนจึงอยู่ภายในกรอบที่ได้แจ้งให้ผู้ถือหน่วยได้ทราบในช่วงที่ เสนอขายกองทุน

แม้ว่ากองทุน FIF ที่ลงทุนในพันธบัตรรัฐบาลจะมีความเสี่ยงต่ำ แต่ก็มีบางกองทุนที่ผลตอบแทนติดลบ ตรงนี้ต้องไปดูเงื่อนไขการทำสัญญาคุ้มครองความเสี่ยงของ บลจ.นั้น ๆ ว่าทำไว้เต็มจำนวนหรือไม่และทำไว้กี่ด้าน เพราะบางแห่งไม่คุ้มครองความเสี่ยงจากอัตราแลกเปลี่ยนทั้งหมด เนื่องจากคาดการณ์ว่ามีโอกาสได้กำไรจากอัตราแลกเปลี่ยนเข้ามาเพิ่มให้กับผู้ ถือหน่วย

ต้นเหตุ 3 ฝ่าย

อดีตผู้บริหารบลจ.รายหนึ่งกล่าวว่า ความเสียหายที่เกิดขึ้นนั้นประกอบด้วย 3 ฝ่าย ที่จะปฏิเสธความรับผิดชอบไม่ได้คือ ก.ล.ต.ในฐานะผู้ออกกฎเกณฑ์โดยไม่ได้เปิดทางออกในช่วงที่เกิดวิกฤติให้กับผู้ ถือหน่วย ซึ่งเรื่องนี้ก็เคยเกิดขึ้นมาในอดีตแล้ว

แม้ว่าจะเป็นเจตนาดีที่เพิ่มทางเลือกให้กับผู้ลงทุน แต่ทางการก็ต้องคำนึงถึงผลเสียที่จะตามมาด้วย ธุรกิจกองทุนรวมเคยซบเซามาหลังจากวิกฤติค่าเงินบาท และหลังจากนี้ธุรกิจกองทุนรวมก็จะกลับเข้าสู่ภาวะนั้นอีกครั้ง ซึ่งไม่ใช่แค่ผู้ถือหน่วยเท่านั้นที่ได้รับผลกระทบ ตัวบลจ.เองก็ได้รับผลกระทบเช่นกัน

“ธุรกิจนี้อยู่ได้เพราะผู้ถือหน่วย หากเขาต้องเจ็บตัวจากการลงทุน เราก็อยู่ลำบาก ตรงนี้ ก.ล.ต. ควรไปหาทางแก้ไข ไม่ใช่นึกจะตั้งกองทุนใดออกมาก็ได้ การเอาแบบมาจากต่างประเทศไม่ใช่เรื่องผิด แต่ท่านต้องเอามาให้หมด ปรับใช้ให้เข้ากับลักษณะการลงทุนของคนไทย”

ในอีกด้านหนึ่งยอมรับว่า บลจ.ที่เสนอขายกองทุนก็ต้อง
ควรรับผิดชอบเช่นกัน ส่วนแบ่งการตลาด รายได้ค่าธรรมเนียมเป็นแรงกดดันให้ต้องแข่งขันกันออกกองทุนรวม เมื่อตลาดที่มีความเสี่ยงน้อยเริ่มเต็ม ก็ไปหาสินค้าใหม่ ๆ เข้ามาเสนอขาย โดยใช้ผลตอบแทนในระดับสูงเป็นตัวล่อใจผู้ลงทุน โดยที่กล่าวถึงความเสี่ยงให้น้อยที่สุด

หลายกองทุนที่พยายามเพิ่มตลาดใหม่เช่นลงทุนในราคาน้ำมัน หากกองประเภทนี้ออกมาในช่วง 1-2 ปีก่อนหน้านี้ก็พอทน แต่บางแห่งเตรียมออกกองในช่วงที่ราคาน้ำมันเริ่มอยู่ในช่วงอิ่มตัวและพร้อม จะปรับลดลงได้ตลอดเวลา ซึ่งบางค่ายก็ยกเลิกกองประเภทนี้ไป หรือบางแห่งใช้กระแสช่วงที่ราคาสินค้าเกษตรปรับตัวสูงขึ้นมาขาย

ต้องยอมรับว่าหลักเกณฑ์ในการลงทุนในกองทุนรวม ตัว บลจ.ไม่ต้องรับผิดชอบความเสียหายที่เกิดขึ้นจากการลงทุน ธุรกิจนี้อยู่ได้ด้วยความเชื่อมั่นของผู้ถือหน่วยและมูลค่าของกองทุนรวมที่ บริหารอยู่ มีกองทุนมาก ขนาดกองทุนใหญ่ ที่จะสร้างรายได้ให้กับ บลจ.

นอกจากนี้ต้องกล่าวถึงตัวผู้ลงทุนด้วยว่า หลายคนซื้อหน่วยลงทุนตามกระแส เห็นคนอื่นได้ผลตอบแทนสูงก็แห่เข้าไปซื้อตาม โดยที่ไม่ได้ศึกษาถึงเงื่อนไขต่าง ๆ ให้ดีก่อนตัดสินใจ ซึ่งเป็นเรื่องปกติว่าหากได้รับผลตอบแทนสูงก็พอใจ แต่ถ้ามูลค่าลงทุนลดลงมาก ๆ ก็จะออกมาร้องเรียน

ดังนั้น ทุกฝ่ายที่เกี่ยวข้องควรจะทบทวนหน้าที่ของตัวเอง เพื่อทำให้อุตสาหกรรมนี้เดินหน้าต่อไปได้ และเป็นทางเลือกสำหรับการลงทุนสำหรับผู้ที่มีความรู้ด้านการลงทุนน้อยและไม่ มีเวลาในการติดตามข่าวสาร

RMF-LTF โดนด้วย

วิกฤติการเงินของโลกไม่เพียงทำให้มูลค่าหน่วยลงทุนของกองทุนรวม FIF หลาย ๆ กองปรับลดลง แต่ยังกระทบไปยังกองทุนรวมประเภทอื่น ๆ ในประเทศ โดยเฉพาะกองทุนที่มีนโยบายลงทุนในตราสารทุน หลังจากที่ตลาดหุ้นไทยลดลงมาราว 400 จุด มูลค่าสินทรัพย์สุทธิต่อหน่วยปรับลดลงมากกว่า 20% เป็นส่วนใหญ่

กองทุนที่เน้นลงทุนในตลาดหุ้นจะได้รับผลกระทบโดยตรงมากที่สุด รองลงมาเป็นกองทุนรวมหุ้นระยะยาว(Long Term Equity Fund : LTF) กองทุนรวมเพื่อการเลี้ยงชีพ(Retirement Mutual Fund:RMF) และกองทุนรวมแบบผสม/ยืดหยุ่น ด้วยเงื่อนไขที่กองทุนที่มีนโยบายลงทุนในหุ้นไม่ต่ำกว่า 65% เมื่อมีแรงเทขายหุ้นออกมาย่อมทำให้ผู้บริหารกองทุนมีช่องทางในการลดความ เสี่ยงให้กับผู้ถือหน่วยได้ยาก

แรงขายที่มาจากนักลงทุนต่างประเทศส่วนใหญ่จะขายหุ้นขนาดใหญ่ทิ้ง และพอร์ตของกองทุนรวมส่วนใหญ่ก็ถือหุ้นใหญ่ตามต่างประเทศ จึงได้รับผลกระทบไปในทิศทางเดียวกับดัชนีตลาดหลักทรัพย์

ผู้ที่ถือกองทุนรวมทั่วไปส่วนใหญ่เป็นกองทุนเปิด เมื่อเป็นสถานการณ์ไม่ดีมีสิทธิที่จะขายหน่วยลงทุนออกไปได้ ส่วนผู้ที่ลงทุนใน LTF ที่ลงทุนในตลาดหุ้นโดยตรงก็ได้รับผลกระทบไม่แพ้กัน ที่สำคัญคือใครที่ยังไม่ครบกำหนดถือหน่วยมา 5 ปีปฏิทินก็ขายออกไม่ได้ แม้แต่คนที่ครบกำหนดแล้วสถานการณ์อย่างนี้ก็ตัดใจขายออกยากเช่นกัน

ไม่ต่างจากกองทุนรวม RMF ที่มีนโยบายลงทุนในหุ้นหรือลงทุนแบบผสม ก็ได้รับผลกระทบเช่นเดียวกับ LTF ที่ต้องซื้อหน่วยลงทุนต่อเนื่องไม่ต่ำกว่า 5 ปีและขายออกได้เมื่ออายุครบ 55 ปีบริบรูณ์ คนที่ยังไม่ครบกำหนดก็คงต้องภาวนาให้เหตุการณ์นับจากนี้ไปคลี่คลายไปในทาง ที่ดี แต่คนที่ครบกำหนดแล้วจังหวะนี้ก็ขายยากเช่นกัน

แม้ RMF-LTF จะมีข้อจำกัดในเรื่องเวลาที่ต้องถือให้ได้ตามกำหนด มูลค่าหน่วยลงทุนที่หายไปราว 20% ก็ยังถือว่ามีตัวช่วยแบ่งเบาผลขาดทุนนั่นคือเงินที่ขอคืนจากภาษี ตรงนี้ก็ช่วยลดการขาดทุนไปได้อย่างต่อ 10% ขึ้นไป

นี่คือปัญหาเดิม ๆ ที่ผู้ถือกองทุนรวมที่ต้องกลับมาเผชิญอีกครั้ง ที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องอย่าง ก.ล.ต.และบลจ.ย่อมทราบดีว่านับจากนี้ไปความนิยมในกองทุนรวมจะลดลงอีกครั้ง เหมือนเหตุการณ์เมื่อปี 2540

ยิ่งทีมเศรษฐกิจของรัฐบาลสมชาย วงศ์สวัสดิ์ มีแนวคิดที่จะขยายเพดานการซื้อหน่วยลงทุน RMF-LTF เพิ่มขึ้นจากเดิมที่ซื้อได้ไม่เกิน 15% หรือไม่เกิน 5 แสนบาทต่อปี ยิ่งกลายเป็นแรงผลักให้ผู้คนเดินเข้ามาสู่วังวนของความเสี่ยงมากขึ้น หากรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลัง และก.ล.ต.ยังไม่พยายามหาทางปกป้องผู้ลงทุน

*************

ต้มยำกุ้งสู่วิกฤติแฮมเบอร์เกอร์
ซื้อกองทุนสูญกว่า 60%

กองทุน รวมเริ่มออกเสนอขายให้กับประชาชนทั่วไปมาตั้งแต่ปี 2535 ครั้งนั้นมีกองทุนประเภทเดียวคือกองทุนที่ลงทุนในตลาดทุนและเป็นกองทุนปิด ที่ต้องรอจนครบอายุจึงจะได้รับเงินคืนพร้อมผลตอบแทน โดยจะมีการจ่ายเงินปันผลให้ระหว่างปี 1-2 ครั้งแล้วแต่นโยบายของแต่ละกองทุน

ช่วงเวลานั้นตลาดหุ้นยังอยู่ในช่วงขาขึ้น ตามยุคสมัยของการเปิดเสรีทางการเงิน ทำให้มีเม็ดเงินจากต่างชาติเข้ามาลงทุนมาก บริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ระดมทุนจากต่างชาติได้ง่าย ธนาคารพาณิชย์ดึงเงินจากต่างชาติมาปล่อยกู้ได้สะดวก ตลาดหุ้นจึงปรับตัวเพิ่มขึ้น

ใครที่ซื้อกองทุนรวมไว้ในช่วงปี 2535 และอีก 1-2 ปีต่อมา ล้วนแล้วแต่พึงพอใจกับผลตอบแทนที่ได้รับ

ผู้ลงทุนรายหนึ่งเล่าให้ฟังว่า ครั้งนั้นเขาซื้อกองทุนรวมแห่งหนึ่งเพียง 1 หมื่นบาท หน่วยละ 10 บาทหรือ 1,000 หน่วย อายุ 5 ปี ตั้งแต่ปี 2535 เพียงปีแรกเขาได้รับเงินปันผลหน่วยละ 4 บาท เท่ากับได้ผลตอบแทนสูงถึง 40% ปีต่อมาตลาดหุ้นยังอยู่ในเกณฑ์ดีได้ปันผลอีก 3 บาทต่อหน่วย เปิดเสร็จ 2 ปีได้เงินคืนมา 7,000 บาท จากเงินลงทุน 10,000 บาท

เมื่อปีแรกได้ผลตอบแทนถึง 40% จึงได้ซื้อกองทุนรวมเพิ่มอีกหลายกองทุน กระจายไปยังบริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุนรวม(บลจ.)อื่น เงินปันผลได้มากบ้างน้อยบ้างตามความสามารถของแต่ละบลจ. หลังจากนั้นผลตอบแทนก็เริ่มลดลงหลังจากประเทศไทยมีปัญหาเรื่องการขาดดุล บัญชีเดินสะพัด จนลามไปถึงการโจมตีค่าเงินบาท

การลอยตัวค่าเงินบาท 2 กรกฎาคม 2540 ทำให้เงินทุนจากต่างชาติไหลออกอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะเงินจากตลาดหุ้น เมื่อต่างชาติขายหุ้นออกทุกราคา ทั้งดัชนีตลาดหลักทรัพย์และราคาหุ้นจึงดิ่งลง แต่กองทุนรวมไม่สามารถปล่อยหุ้นออกไปได้เนื่องจากติดหลักเกณฑ์ของสำนักงาน คณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์(ก.ล.ต.) ที่กองทุนต้องลงทุนในหุ้นไว้ไม่ต่ำกว่าร้อยละ 65%

"หน่วยลงทุนที่เสนอขายครั้งแรกที่ 10 บาท จากที่เคยขึ้นไป 12-15 บาท รูดลงมาเรื่อย ๆ บางกองเหลือเพียง 2 บาทเท่านั้น ข้าราชการหลายคนเจ็บตัว เนื่องจากถูกตัวแทนขายกองทุนหลอกว่าเหมือนกับการฝากเงิน หลายคนยังเข็ดกับธุรกิจกองทุนรวม" แหล่งข่าวกล่าว

จากนั้นธุรกิจกองทุนรวมซบเซาไปพักใหญ่ หลายคนขยาดกับกองทุนรวม ก.ล.ต.ในฐานะผู้ควบคุมดูแลธุรกิจกองทุนรวม จึงเริ่มผ่อนปรนเงื่อนไขในธุรกิจนี้มากขึ้น เริ่มมีกองทุนเปิดเสนอขายให้กับผู้สนใจได้เลือก เพื่อเปิดให้ไถ่ถอนหน่วยลงทุนได้ทุกวัน รวมถึงมีสินค้ากองทุนรวมที่หลากหลายมากขึ้น

ผู้คนเริ่มหันมาให้ความสนใจกองทุนรวมอีกครั้ง นับตั้งแต่รัฐบาลพรรคไทยรักไทยอนุญาตให้มีการจัดตั้งกองทุนรวมเพื่อการ เลี้ยงชีพ(Retirement Mutual Fund : RMF) ในปี 2544 ที่กรมสรรพากรอนุญาตให้นำเงินที่ใช้ลงทุนมาเป็นค่าใช้จ่ายหักลดหย่อนภาษีได้ ไม่เกิน 3 แสนบาท จากนั้นจึงมีกองทุนรวมหุ้นระยะยาว(Long Term Equity Fund : LTF) หักลดหย่อนภาษีได้ไม่เกิน 3 แสนบาทเช่นกัน ปัจจุบันทั้ง 2 กองทุนหักลดหย่อนภาษีได้สูงถึงกองละไม่เกิน 5 แสนบาท

กองทุนรวม RMF ตั้งขึ้นเพื่อส่งเสริมการออมให้กับประชาชนระยะยาว มุ่งเน้นไปที่การเตรียมตัวไว้สำหรับช่วงที่พ้นวัยทำงาน ขณะที่กองทุนรวม LTF เน้นไปที่การเพิ่มนักลงทุนประเภทสถาบันให้มากขึ้น ลดความผันผวนของดัชนีตลาดหลักทรัพย์

กองทุนที่เริ่มร้อนแรงและได้รับความนิยมอย่างมากในช่วง 1 ปีที่ผ่านมา คือกองทุนรวมที่ลงทุนในต่างประเทศ(Foreign Investment Fund : FIF) เนื่องจากสามารถสร้างผลตอบแทนได้สูงเหนือกว่าผลตอบแทนที่ได้จากการลงทุนใน ประเทศ รวมถึงปัจจัยเอื้อในเรื่องค่าเงินบาทแข็งและทุนสำรองทางการอยู่ในระดับสูง

"กระแสตอบรับในกองทุนรวม FIF ไม่ต่างจากกองทุนรวมหุ้นในปี 2535-2537 เนื่องจากทั้งตลาดเงินและตลาดหุ้นไม่สามารถสร้างผลตอบแทนที่น่าพอใจได้ หลายคนซื้อโดยไม่ศึกษาถึงรายละเอียดและความเสี่ยง เพียงแต่มุ่งไปที่ผลตอบแทนที่สูงกว่าในประเทศเป็นหลักในการตัดสินใจ เท่านั้น"

โดยเฉพาะกองทุนรวมพันธบัตรเกาหลีใต้ถือเป็นสินค้ายอดฮิตของ FIF ขายเพียงไม่กี่นาทีก็หมดลงอย่างรวดเร็ว เมื่อ FIF ติดลมบนแล้ว บลจ.ต่าง ๆ ก็ผุดกองทุนประเภทนี้ออกมาอย่างพร้อมเพียงกัน บางแห่งได้เปลี่ยนตลาดไปยังประเทศอื่นเช่น ออสเตรเลีย และนิวซีแลนด์ ลงทุนในหุ้นต่างชาติ รวมถึงการออกกองทุนเพื่อนำเงินไปลงทุนในสินค้าโภคภัณฑ์ (Commodity)

ถึงวันนี้เกิดวิกฤติทางการเงินครั้งใหญ่ของโลกเกิดขึ้นมาอีกรอบหนึ่ง แม้ไม่ได้เกิดขึ้นที่ประเทศไทยแต่ผลกระทบจากความหวาดวิตกทั่วโลก ทำให้ทุนจากสหรัฐและยุโรปขายทิ้งทั้งตราสารหนี้และหุ้นในทุกประเทศที่ลงทุน เพื่อดึงเงินกลับประเทศของตน

"เราได้เห็นมูลค่าหน่วยลงทุนของกองทุน FIF บางกองลดฮวบลงไปถึง 60% นับตั้งแต่จัดตั้งกองทุน แม้เหตุการณ์จะยังไม่รุนแรงสาหัสเท่าวิกฤติในปี 2540 แต่นี่คือการย้อนอดีตกลับไปยังเหตุการณ์เมื่อ 10 ปีที่ผ่านมา ใครที่เห็นเงินของตัวเองหายไป 60% ก็คงไม่สบายใจนัก"

ส่วนใครจะบาดเจ็บตัวมากน้อยแค่ไหน ขึ้นกับความสามารถในการบริหารจัดการของ บลจ.ที่บริหารเงินของเรา นอกจากนี้ยังขึ้นอยู่กับเงื่อนไขอื่น ๆ เช่นระยะเวลาที่รับซื้อหน่วยลงทุนคืน แม้บางแห่งจะกองทุนเปิด แต่ก็ไม่ได้รับซื้อคืนทุกวัน

**************

กองทุนรวม FIF สินค้าอินเตอร์

ใน ช่วง 1-2 ปีที่ผ่านมาสินค้าของกองทุนรวมที่โดดเด่นที่สุด หนีไม่พ้นกองทุนรวมที่ลงทุนในต่างประเทศ ที่โด่งดังและเป็นที่รู้จักกันโดยทั่วไปคือกองทุนที่ไปลงทุนในพันธบัตร เกาหลีใต้ ที่ขายหมดภายในระยะเวลาไม่กี่นาทีนับแต่เปิดจอง ด้วยผลตอบแทนที่สูงกว่าดอกเบี้ยเงินฝากในประเทศไทย บริษัทหลักทรัพย์จัดการกองทุนแทบทุกแห่งต้องผุดกองทุนประเภทนี้เพื่อตอบสนอง ความต้องการของลูกค้า และขยายช่องทางการลงทุนไปยังตราสารประเภทอื่นและในประเทศอื่น ๆ

กองทุนรวมที่ลงทุนในต่างประเทศ(Foreign Investment Fund : FIF) คือ กองทุนรวมที่มีวัตถุประสงค์เพื่อนำเงินที่ได้จากการจำหน่ายหน่วยลงทุนใน ประเทศไปลงทุนในต่างประเทศ โดยธนาคารแห่งประเทศไทยได้พิจารณาอนุญาตให้มีการนำเงินไปลงทุนในต่างประเทศ ได้ในวงเงินจำกัดในแต่ละปี

กองทุนรวม FIF จึงนับเป็นช่องทางเพียงช่องเดียวที่ผู้ลงทุนไทยจะสามารถกระจายเงินลงทุนของ ตนให้กว้างขวางขึ้น และเป็นการลดความเสี่ยงในการลงทุน บริษัทจัดการที่สามารถจัดตั้งกองทุนรวมที่ลงทุนในต่างประเทศ ต้องมีคุณสมบัติตามที่สำนักงานคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ (ก.ล.ต.) เห็นชอบ บริษัทจัดการอาจให้ผู้จัดการกองทุนในต่างประเทศทำหน้าที่เป็นผู้จัดการ กองทุนรวมได้ เนื่องจากการลงทุนในต่างประเทศต้องอาศัยผู้ที่มีความเชี่ยวชาญในเรื่องดัง กล่าวในการจัดการลงทุน

นโยบายการลงทุนของกองทุนรวมที่ลงทุนในต่างประเทศ อาจเป็นแบบใดแบบหนึ่งในมาตรฐานของสำนักงาน ก.ล.ต. ซึ่งมีความเสี่ยงและผลตอบแทนในระดับที่แตกต่างกัน ผู้ลงทุนต้องพิจารณาให้ถี่ถ้วนก่อนการลงทุน ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับอายุของผู้ลงทุน การยอมรับความเสี่ยง และการคาดหวังผลตอบแทน กองทุนรวมที่ลงทุนในต่างประเทศ ต้องลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหลักทรัพย์หรือทรัพย์สินอื่น หรือการหาดอกผลโดยวิธีอื่นตามที่สำนักงาน ก.ล.ต.กำหนด กล่าวคือ

1.ต้องนำเงินไปลงทุนในต่างประเทศทั้งจำนวน เว้นแต่เป็นกรณีเงินฝากในประเทศ เพื่อสำรองเงินไว้สำหรับการดำเนินงานของกองทุน รอการลงทุน รักษาสภาพคล่องของกองทุน เป็นต้น

2.ต้องลงทุนในประเทศที่มีหน่วยงานกำกับดูแลด้านหลักทรัพย์และตลาด ซื้อขายหลักทรัพย์ ที่เป็นสมาชิกสามัญของ International Organization of Securities Commissions (IOSCO) หรือในประเทศที่มีตลาดซื้อขายหลักทรัพย์เป็นสมาชิกของ Federation International des Bourses de Valeurs (FIBV)

3.ผู้ออกหลักทรัพย์หรือตราสารการเงินอื่นใดและผู้รับฝากเงิน ต้องเป็นบุคคลที่อยู่ภายใต้บังคับกฎหมายของประเทศที่มีหน่วยงานกำกับดูแล ด้านหลักทรัพย์และตลาดซื้อขายหลักทรัพย์เป็นสมาชิกสามัญของ IOSCO หรือของประเทศที่มีตลาดซื้อขายหลักทรัพย์เป็นสมาชิกของ FIBV

4.การลงทุนในหรือมีไว้ซึ่งหุ้น หุ้นนั้นต้องมีการซื้อขายใน Organized markets ของประเทศนั้น ๆ (ตลาดซื้อขายหลักทรัพย์หรือศูนย์ซื้อขายหลักทรัพย์ที่อยู่ภายใต้การกำกับ ดูแลของหน่วยงานที่กำกับดูแลด้านหลักทรัพย์และตลาดซื้อขายหลักทรัพย์ที่เป็น สมาชิกสามัญของ IOSCO หรือในตลาดซื้อขายหลักทรัพย์เป็นสมาชิกของ FIBV

บริษัทจัดการต้องยื่นคำขอต่อตลาดหลักทรัพย์แห่งประเทศไทย เพื่อขอให้พิจารณารับหน่วยลงทุนของ กองทุนรวมที่ลงทุนในต่างประเทศ เป็นหลักทรัพย์จดทะเบียนภายใน 15 วันนับตั้งแต่วันถัดจากวันจดทะเบียนกองทุน หากตลาดหลักทรัพย์สั่งไม่รับหน่วยลงทุนของกองทุนรวมที่ลงทุนในต่างประเทศ บริษัทจัดการต้องดำเนินการเพื่อยกเลิกกองทุน

กองทุน FIF เริ่มมีการจัดตั้งขึ้นในปี 2545 หลังจากมีประกาศของคณะกรรมการกำกับหลักทรัพย์และตลาดหลักทรัพย์ที่ กน.31/2544 ยุคที่สมคิด จาตุศรีพิทักษ์ เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังและประธานคณะกรรมการ ก.ล.ต. สมัยรัฐบาลพรรคไทยรักไทย1 โดยออกประกาศเมื่อ 2 ตุลาคม 2544

ในระยะแรกเปิดให้เฉพาะนักลงทุนสถาบัน หลังจากนั้นจึงเปิดโอกาสให้นักลงทุนทั่วไปที่สนใจเข้ามาลงทุนได้ ด้วยเหตุผลที่สวยหรูจากหน่วยงานของ ก.ล.ต. ว่าเพื่อเพิ่มทางเลือกในการหาผลตอบแทนที่สูงกว่าการลงทุนในประเทศและกระจาย ความเสี่ยงจากความผันผวนอันเกิดจากเศรษฐกิจหรือการเมืองในประเทศ

ข้อกำหนดของกองทุนรวม FIF เป็นกองทุนรวมที่เน้นลงทุนในหลักทรัพย์ต่างประเทศไม่น้อยกว่า 80% ของมูลค่าทรัพย์สินสุทธิ โดยมีนโยบายการลงทุนที่เสนอขายมีหลากหลายประเภท เช่น ลงทุนในตราสารหนี้ ลงทุนในหุ้น ลงทุนในกลุ่มธุรกิจน้ำมัน ทองคำ น้ำประปา สินค้าหรูหรา รวมถึงสินค้าโภคภัณฑ์ต่าง ๆ

สำหรับรูปแบบการลงทุนของกองทุนรวม FIF มีทั้งการลงทุนโดยตรงกับหลักทรัพย์ที่หมายตาไว้ในประเทศที่ต้องการลงทุน หรืออาจลงทุนผ่านกองทุนรวมที่มีอยู่แล้ว

จากสถานการณ์ทางเศรษฐกิจที่ในช่วงที่แนวโน้มดอกเบี้ยในประเทศไทยอยู่ ในระดับต่ำ และยากต่อการปรับขึ้น เมื่อเปรียบเทียบกับดอกเบี้ยพันธบัตรรัฐบาลต่างประเทศที่สูงกว่าประเทศไทย หลายเปอร์เซ็นต์แล้ว ทำให้กองทุน FIF ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า

เห็นได้จากมูลค่าสินทรัพย์สุทธิของกองทุนรวม FIF ที่เพิ่มจาก 2.8 หมื่นล้านบาทในปี 2549 มีกองทุน 33 กองทุน สิ้นปี 2550 มีกองทุน FIF จำนวน 113 กองทุน มูลค่าสินทรัพย์สุทธิ 2.09 แสนล้านบาท จนถึง 26 กันยายน 2551 มีกองทุน 324 กองทุน มูลค่าสินทรัพย์สุทธิ 3.56 แสนล้านบาท

นั่นคือความเฟื่องฟูและความนิยมที่มีต่อกองทุนรวม FIF จนทำให้กองทุนประเภทนี้ครองส่วนแบ่ง 22.61% ของกองทุนรวมทั้งหมดที่มี
ถึงวันนี้ผู้ที่ลงทุนในกองทุนรวม FIF คงหวั่นใจกับสถานการณ์ของวิกฤติการเงินในสหรัฐว่าจะส่งผลให้เม็ดเงินลงทุน ของพวกเขาใน FIF หดหายไปเพียงใด

O lago Baikal se localiza na região asiática da Rússia, mais especificamente no sudeste da Sibéria. É uma porção de água com várias características únicas.

Além de ser o lago mais velho do mundo, com idade estimada de 25 a 30 milhões de anos, o Baikal tem, acreditem, 20% da água potável da superfície terrestre. Sim, é o maior lago do mundo: cerca de 2100 Km de perímetro.

De acordo com a Wikipédia, a superfície do lago é tão grande que se todos os rios da Terra depositassem suas águas no seu interior, levaria pelo menos um ano para encher.

O fato de ser alimentado por trezentos rios e córregos fez com que o Baikal se tornasse o lago mais profundo do mundo: 1680 metros de profundidade. E toda sua superfície fica congelada durante o inverno (foto).

O "Olho Azul da Sibéria" também possui uma diversidade animal e vegetal extremamente rica, abrigando cerca de 1550 espécies animais de 1085 espécies de plantas conhecidas.

Saiba mais

Vídeo que mostra que o lago Baikal pode estar ameaçado pelos humano.
Belissímas fotos do lago que virou Patrimônio Mundial da UNESCO.
Mais fotos e vídeos do local.

[gallery]Western travellers and scholars have long been fascinated with the island of Bali, its picturesque landscapes, and the richness of its music and arts practiced every day by ordinary people. They have been especially amazed by the fact that from daybreak the air in the island is filled with the sounds of complicated orchestral music requiring many hours of concentrated rehearsal.

The English playwright Noel Coward, visiting Bali together with Charlie Chaplin in the 1930s, said: “There is far too much music in Bali. ... It appears that each Balinese native from the womb to the tomb is creative.”

[gallery] A province of Indonesia, Bali lies near the midpoint of the southern arc of island of the Indonesian archipelago, separated by only a few kilometers of ocean fromJava, its island neighbor to the west, and by a wider and rougher channel to the east. It is a thoroughly developed agricultural land with water temples and a complex irrigation system supporting the rice farming, and is now the most popular destination for tourism in Asia, with a large international airport and hundreds of hotels. [gallery]

Many have written about the people’s religious philosophy, their unique perception of time and space, and its intimate connection with nature. The signs of the unity of music and nature in Bali can be seen in the musical instruments crafted from bronze found in the earth of the island full of volcanoes. The entire landscape is suggestive of the score of a linear, polyphonic structure of gamelan music: the parallel lines of rice terraces, forested ridges climbing down the mountains, and the rivers crossing the island. 

These RTA’s are smaller scale Free Trade Agreements that remove all trade barriers that again don’t protect the poorer countries. Import Tariffs are not allowed in order to help assist in protecting growing local industries. Poor families are left to either buy imported goods at cheaper prices or local goods at higher prices. This makes it hard to end poverty in these regions.

Just like the fair trade stand on campus, Oxfam is promoting co-ops, local development and poverty reduction.  A call for these “negotiations to be open and transparent and to be informed by…how these agreements will affect workers, farmers and the poorest people.” Oxfam is campaigning to Make Trade Fair by creating alternatives that solely focus on the reduction of poverty. The RTA’s where one country has the upper hand are clearly a case where richer countries are bigger fish in a smaller pond. RTA’s between two countries at equal economic status seem to be successful in long term development. Either way the WTO, clearly is the bigger fish in each ponds. It will interesting to watch how these RTO's affect the next round of Daho trade talks.

“Fashion”, Madhur Bhandarkar’s film set in the glamorous but ruthless world of haute couture, is slated for its world premiere Oct 24 during the week-long 5th South Asian International Film Festival (SAIFF) here. Nandita Das’ “Firaaq”, also from India, is the opening night feature of the festival and Das starrer “Ramchand Pakistani” directed by Mehreen Jabbar is the closing film. The festival runs Oct 22-28.

SAIFF 2008 will present a select combination of full-length films, shorts and documentaries in a variety of genres. With several screening locations in Manhattan and high-profile sponsors like HBO, the New York Times and Time Warner Cable, the festival is dedicated to supporting established and emerging filmmakers from India, Pakistan, Nepal, Sri Lanka and Bangladesh, as well as the South Asian diaspora.

“Fashion”, starring Priyanka Chopra, Kangana Ranaut and Raj Babbar explores the world of style through the emotional journeys of the key people that make up the industry -models, designers, photographers, agencies and businessmen.

“Firaaq”, which premiered last month at the Toronto International Film Festival, takes place over a 24-hour period one month after the 2002 communal violence in Gujarat. It features a star studded ensemble portraying the emotional journeys of “ordinary people” - some victims, some perpetrators and some who watched silently.

read more...

Tutto finto: persone, norme, leggi, sistemi finanziari, rating, "patti chiari", certificazioni. E tutto si spantega, lasciando l'Occidente ansioso e depresso.
Il mondo reale e la gente normale non conta niente, come scritto in altri posts, e deve solo subire, come nel Medioevo, i giochi dei potenti.
In Occidente le banche e le istituzioni finanziarie spazzano via risparmi, lavoro, casa come nelle campagne dell'India o del Nepal gli usurai e i latifondisti.
La crescita economica si blocca in Occidente e rallenta in Oriente dove Cina e India dovrebbero, comunque, continuare a crescere (rispettivamente +9% e +7% del PIL); i paesi asiatici hanno, come scrive il Bangkok Post "un ombrello protettivo" per le loro economie.
Del resto, in Asia, il 70% della popolazione dei villaggi se ne impippa dei bonds, futures, e le uniche stock options che vede sono quelle (forse calanti) dei famigliari migrati all'estero. Per loro nulla cambia dopo il gran botto, continueranno a vivere come hanno sempre vissuto, magari non si potranno comprare un nuovo bufalo (se le rimesse diminuiscono).
Si ritarderà di qualche decennio il loro ingresso nell'economia globalizzata, ma questa gente è abituata da centinaia di generazioni a coltivare la terra, allevare le bestie, raccogliere le sterpaglie e portarsi a casa l'acqua nelle brocche. Ansie e depressioni che stanno allargandosi fra i frequentatori degli Out Let in Occidente non li sfiorano neanche.
Per di più, in Nepal, la piccola Borsa è chiusa, la gente ancora festeggia il raccolto del riso nel lungo ponte del Dashain.
Bufali, capre, galline sono state sgozzate, come è giusto che sia, per donare un possesso materiale alle divinità e ringraziarle per mantenere intatto il ciclo della natura. Qui la gente sacrifica una parte di ciò che possiede per qualcosa che considera superiore alla materia (le divinità) e non come da noi per riempirsi la pancia. Poi, i buddhisti facciano il loro lavoro riempendo di bandiere della preghiera le colline sopra Dakshinkali (il tempio di Durga-Kali centro dei sacrifici) e proteggere i loro Gompa dalle energie negative.
Il gran capo dell'Associazione degli Oracoli aveva indicato il 9 ottobre, fra le 11, e le 11.30 AM, il momento ideale per scambiarsi lil segno di benedizione della tika. Così è avvenuto a Nirmal Niwas in Maharajgunj, dove l'ex sovrano ha posto la pasta rossa sulla fronte di migliaia di fedeli. Non distante anche il nuovo Presidente della Repubblica ha fatto lo stesso.

In questi giorni di mangiate e bevute in famiglia, i fatti salienti sono scampoli di un passato affascinante: la nuova Kumari ex reale (selezionata dopo una lunga ricerca anche quella di Bakthapur) e la detronizzazione del Raja del Mustang.La storia della Kumari (vedi post del 27-7-08) è anch'essa la storia di un sacrificio, quello di una bambina che è destinata ad incarnare una dea, protettrice ed equilibratrice. Per gli storici abitanti di Kathmandu (i Newari) è ancora un simbolo della loro cultura e tradizione. La bambina, come una antica principessa o una moderna Star, godrà dei vantaggi e svantaggi della sua posizione. E' uno degli ultimi scampoli di un passato glorioso e di una cultura a cui è utile, per i nepalesi, guardare in questa fase di difficile e caotica transizione.
Lo stesso è per l'anziano Re Jigme Palbar Bista, anche lui poco più di un simbolo per il suo paese. Il Mustang è isolato dietro l'Himalaya, un pezzo di Tibet insinuato nel Nepal. Paese lunare, di ampie, valli secche, forti e monasteri che, faticosamente, sta collegandosi alla modernità. Prima con le migrazioni, poi con la striscia di strada che scende dalla Cina e che dovrebbe collegarsi a quella che sale dalla Kali Gandaki. Ogni anno 80 camions scendono dal Tibet portando cianfrusaglie cinesi.
L'ex Raja si dice contento "Sometimes people get sick and die because they can't get treatment in time, and the road might change this" ha dichiarato in una rara intervista. Ma, allora, più della strada servirebbero ospedali, scrivono gli oppositori. Anch'io penso che la strada che sale fra i villaggi della Kali Gandaki e che dovrebbe raggiungere Lo Mantang (capitale del Mustang) sia un impresa bizzarra: il terreno rende difficile il suo mantenimento, non vi è niente da portare verso i mercati di Kathmandu, si distrugge uno dei  percorsi di trekking più belli (con relative perdite economiche per le attività locali).
I nepalesi sperano che con la strada salgano a vedere l'Annapurna e i monasteri del Mustang e di Muktinath comitive di giapponesi e cinesi in bus. Intanto permane il trekking permit a USD 100 al giorno, diretto, formalmente, a preservare il patrimonio artistico e naturalistico del Mustang e a limitare le presenze di turisti (ma, come detto, non di camionisti cinesi).
Il vecchio Raja (colonello dell'esercito e pensionato dallo stesso) ha accettato la decisione ufficiale del Governo nepalese di togliergli ogni potere formale (con lui anche i raja fantasma di Salyan, Jajarkot and Bajhang, tutti parenti poveri dell'ex-sovrano Shah) e, anche, il Mustang perderà il titolo sfruttato di "Regno Proibito".
Il sovrano  "still addresses small disputes, but if anything major happens we refer it to the chief district officer in the district headquarters", ha dichiarato, spiegando la sua funzione negli ultimi anni.
Giuseppe Tucci nel passato e Peter Matthiessen negli anni '60 hanno scritto della storia e delle tradizioni di quest'area. Alla fine del 18° secolo il Mustang fu incorporato nel nascente regno del Nepal e perdette la sua indipendenza (pur sotto la protezione del Tibet) che risaliva al 1450, quando il mitico guerriero Ame Pal raccolse le tribù delle vallate e creò il regno.
Nei secoli passati, famosi pittori e scultori nepalesi, passarono per il Mustang nei loro viaggi decennali per creare le immagini delle diìvinità nei ricchi Gompa tibetani. Alcuni si fermarono e affrescarono i monasteri della regione, che, grazie al loro isolamento, hanno mantenuto pitture antiche e rare, risalenti alle prime scuole buddhiste. Altri pezzi d'arte, sculture, bronzi, legni, sono spariti e rivenduti all'estero.
E' in corso, da qualche, anno un importante lavoro di restauro ad opera della American Himalayan Foundation, a cui collaborano alcuni bravi e simpatici italiani. Durante questi lavori sono state riscoperti antichi dipinti, non unici nelle alti valli dell'Himalaya, in alcune grotte nei pressi della capitale con dipinta la vita di Siddharta Gautama.
Il terrore di questi ragazzi è che le case in pietra di lo Mantang diventino bordelli e karaoke per i camionisti cinesi e che il fragile ecosistema delle vallate sia pestato da file di camions puzzolenti. Con la buona pace del vecchio Raja.

Asia has long presented a certain sophistication in many cultural areas. Jade as a jewelry material is one that is elegant and simple beautiful.

Jade is one of the most mystical types of gemstones found in jewelry. Sacred to several Asian cultures, jade has long been reported to have mystical properties – and to transfer those properties to the wearer. Easily carved into many different formations and styles, jade jewelry is worn by people all over the world for many reasons, the biggest of which is the beauty of the stone itself.

The term “jade” actually refers to two separate gemstones. Nephrite jade is made of calcium and magnesium particles, interacting and forming a stone. Jadeitite jade is made of sodium and aluminum-containing jadeite. Both of these gemstones were used for the same purposes (such as the heads of axes), starting in the Stone Ages, and are of similar colors, and hardness. It took until the 19th century for a mineralogist from France to determine that there were actually two minerals at play.

Jade takes its English name from a Spanish phrase - “piedra de ijada”, which literally translated means “loin stone”. Jade was purported to have magical curative properties for problems in this area, especially with the kidneys. While green jade is the most popular color of this stone for jewelry, there are many other colors that jade is found in. Mutton fat jade is creamy white, and found in China. There are also purple, mauve and pink shades, as well as differing varieties of green jade. The jade favored by the Chinese rulers of the early dynasties was known as “kingfisher” jade, and it came from Burma (Myanmar).

Nephrite jade was the preferred form of jade used in jewelry and carvings prior to the 1800's. It was popular not just in China, but also in Korean jewelry and in New Zealand's artwork. Later, jadeite became more obtainable, and was the preferred version. Jade has also been imitated by other minerals and gemstones, including aventurine, soapstone and carnelian – sometimes, even glass has been used to approximate the look and feel of jade. Be wary of jewelry that costs very little – true jade pieces will be more expensive than these look-a-likes.

Jade jewelry from China is often exported to the United States, in such popular forms as carved dragons and flowers, as well as lucky coins and symbols. Jade is considered to be a good luck charm, and many people use jade pieces in their cars and other places where they want to be particularly lucky.

Find jewelry stores and information at JewelryStoresforyou.com.

Article Source: http://EzineArticles.com/?expert=Arsene_Bergkamp
http://EzineArticles.com/?The-Luster-of-Jade-Pieces&id=553899

Here are some specific prayer requests that Patrick sent:

Please pray that:

• I would fall more deeply in love with the Lord;
• Our new team would grow in unity and love for one another.
• Student leaders would own the movements on their campus and partner with us in ministry.
• I would understand the gospel and preach it to myself as I share it with others!

A Bovespa continua a desabar, depois de o pregão ter sido interrompido de manhã, por meia hora, em razão de queda de mais de 10%. Segundo analistas, as Bolsas no mundo operam em forte queda nesta sexta-feira em razão da perda de confiança na economia. Os investidores temem que os pacotes de socorro que estão sendo criados pelo mundo não sejam suficientes para deter uma recessão global.

O pânico é puxado pelo mau desempenho das Bolsas asiáticas, que despencaram com a notícia de que a crise financeira iniciada nos Estados Unidos fez sua primeira vítima no setor financeiro do Japão -uma seguradora pediu falência. Outro fator que abalou os mercados foi a queda de ontem, de 7,33% no índice Dow Jones, da Bolsa de Nova York.

Blue burqas are 'out out out' this year. Photo by: Barbara Millucci/Flickr

And this hot fashion update just in from NY Fashionistani, a fresh returnee from Afghanistan:

Basically khaki shalwa kameez are still the top sellers in Kapisa province as too are the ever functional 'Herati 5 piece' burqa's for women – fashion-forward women are leaving their blue burqa's on the goat paths and are going for the pure white this fall season.

One should always be careful which valley one is traveling in - one should never been seen (again) wearing a classic Chitrali pakool (the flat round bread shaped hats made famous by the anti Taliban commander Ahmed Shah Massood) in a Pashtun-inhabited area. Go for for it with gusto, wear it loose and foppish on the back of your head at a jaunty angle if you are sure you are hanging in a Tajik valley.

With the rise of the Taliban in the south, young men in Kandahar are donning the k